Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za sporządzenie i doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, R. J. wniósł na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.
Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu oraz z nadesłanych dokumentów wynika, że skarżący jest osobą bezrobotna, bez prawa do zasiłku. Wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z [...]-letnią matką. Ich jedynym źródłem utrzymania jest emerytura matki w wysokości ok. 1.100 zł netto. Skarżący oświadczył ponadto, że nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności lub przedmiotów wartościowych.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Owo wykazanie polegać będzie w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że poniesienie kosztów postępowania nie jest możliwe.
W niniejszej sprawie zauważyć należy, że skarżący nie pracuje i nie uzyskuje żadnych dochodów, utrzymuje się wraz z wymagającą opieki matką, z otrzymywanej przez nią emerytury. Wysokość tej emerytury, uwzględniając przeciętne wydatki na utrzymanie dwóch osób, nie pozwala przy tym na czynienie jakichkolwiek oszczędności. Nie sposób bowiem oczekiwać czynienia oszczędności od osoby, której dochody wystarczają jedynie na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych (tak też w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 890/04). Tym samym uznać należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, a w konsekwencji zasadnym będzie przyznanie mu prawa pomocy w żądanym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.