Uzasadnienie
Postanowieniem z 13 września 2013 r. przyznano skarżącemu – W.G. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia na jego rzecz radcy prawnego.
Pismem z 22 października 2013 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła radcę prawnego H. M. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.
W dniu 30 października 2013 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy. Z kolei pismem z 23 stycznia 2014 r. uzupełnił skargę. Pełnomocnik stawił się również na rozprawie w dniu 28 stycznia 2014 r.
Wyrokiem z 28 stycznia 2014 r. Sąd oddalił wniesioną skargę.
Pełnomocnik skarżącego wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Pismem z 14 kwietnia 2014 r. radca prawny wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej, za reprezentowanie skarżącego przed Sądem I instancji. Oświadczył, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy m.in.: reprezentowanie przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentował skarżącego przed Sądem I instancji. Dlatego też, wynagrodzenie dla pełnomocnika należało obliczyć na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j.t. Dz. U. z 2013, poz. 490 ze zm.), w którym ustawodawca uzależnił wysokość stawki od wartości przedmiotu sprawy.
W niniejszym postępowaniu wartość przedmiotu sprawy wynosi 608.071 zł, zatem, zgodnie z § 6 pkt 7, stawkę należało określić na kwotę 7.200 zł, powiększoną stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, o stawkę należnego podatku od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 23%.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.