Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 lipca 2010 r. oddalił skargę M. F. - zwanego dalej "Skarżącym" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2009 r. w przedmiocie określenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2008 r.
W dniu 10 sierpnia 2010 r. Skarżący na urzędowym formularzu PPF złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2010 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty kancelaryjnej od sporządzenia uzasadnienia w kwocie 100 zł, przyznał Skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od pozostałych kosztów sądowych w kwocie przekraczającej 30 zł, przyznał Skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na mocy powyższego postanowienia Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. w dniu 25 sierpnia 2010 r. wyznaczyła Skarżącemu pełnomocnika z urzędu.
W dniu 12 września 2010 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik Skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2010r. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż informację o wyznaczeniu pełnomocnikiem Skarżącego powziął 9 września 2010, tj. po powrocie ze S. W dniu 10 września 2010 otrzymał materiały sprawy od Skarżącego. W związku z powyższym pełnomocnik Skarżącego podniósł, że dopiero od momentu otrzymania informacji, tj. 9 września 2010 r. o ustanowieniu go pełnomocnikiem Skarżącego, mógł podejmować czynności procesowe w imieniu Skarżącego - w tym wnieść skargę kasacyjną. W konsekwencji, skarga kasacyjna bez winy pełnomocnika Skarżącego nie mogła zostać złożona w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia Skarżącemu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Pełnomocnik Skarżącego w dniu 1 października 2010 r. (data stempla pocztowego) wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Zdaniem Sądu, przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd z urzędu ustała w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Pogląd taki potwierdza również orzeczenie SN z dnia 27 czerwca 2000 r., (ICZP 62/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 7). Powyższa okoliczność według Sądu ustała w dniu otrzymania informacji o ustanowieniu go pełnomocnikiem Skarżącego, tj. 9 września 2010 r., gdyż o tej daty pełnomocnik Skarżącego mógł podejmować czynności procesowe w jego imieniu Skarżącego - w tym wnieść skargę kasacyjną.
W związku z powyższym Sąd uznał, że skarga kasacyjna bez winy pełnomocnika Skarżącego nie mogła zostać złożona w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia Skarżącemu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Sąd zwraca uwagę, że zastosowanie literalnej wykładni przepisu art. 87 § 4 p.p.s.a. oznaczałoby, że termin do dokonania czynności, której uchybiono (w tym również sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej) przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu powinien zawsze zamykać się w ciągu 7 dni od daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu. Przyjęcie takiego założenia w praktyce prowadziłoby do ograniczenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu terminu do sporządzenia skargi kasacyjnej do 7 dni, liczonego od momentu, w którym mógł on zaznajomić się ze sprawą, co mogłoby uniemożliwić sporządzenie prawidłowo skonstruowanej skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt II FZ 228/09).
Tym samym wobec uprawdopodobnienia braku winy oraz dochowania przez pełnomocnika Skarżącego wymogów formalnych, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.