Uzasadnienie
Z. B. (dalej jako "Skarżący"), złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2016 r. w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne.
W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie prowadzenia postępowania egzekucyjnego względnie uchylenie dokonanych zajęć.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej jako "P.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić należy, że z treści ww. przepisu przede wszystkim wynika, iż pierwotnym przedmiotem wstrzymania jest akt, na który wniesiona została skarga (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 1835/10).
Odnosząc się do wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w administracji prowadzonego przez Prezydenta W. z wierzytelności przysługujących Skarżącemu, należy wyjaśnić, iż sąd administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., nie ma prawnej możliwości udzielania ochrony tymczasowej stronie, która wnosi o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, bądź o uchylenie dokonanych zajęć, prowadzonego w myśl przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.). Należy bowiem zauważyć, że sądy administracyjne są właściwe do orzekania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych do nich orzeczeń organów administracji, natomiast wniosek o wstrzymanie egzekucji administracyjnej nie ma podstawy prawnej w przepisach normujących postępowanie przed tymi sądami.
Sąd administracyjny nie jest ani organem egzekucyjnym, ani organem nadzoru nad prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym i przez to nie jest właściwy do wydania orzeczeń merytorycznych, które mogą zapadać tylko w toku postępowania administracyjnego, a w tym wypadku postępowania egzekucyjnego w administracji. Sądy administracyjne nie mają bowiem kompetencji do zastępowania administracji publicznej, a jedynie sprawują kontrolę jej działalności stosownie do treści art. 3 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2015 r., II FZ 601/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Niezależnie od powyższego Sąd zauważa również w tym miejscu, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy bowiem rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Jednakże nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów administracyjnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracji dotyczy więc aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, W-wa 2005, str. 295).
Powyższe oznacza, że postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie organu egzekucyjnego w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne polegające na zajęciu wierzytelności zobowiązanego, nie wymaga wykonania i nie nadaje się do wykonania, bowiem w wyniku wydania takiego rodzaju aktu administracyjnego na stronie nie ciąży żaden obowiązek nadający się do dobrowolnego wykonania bądź kwalifikujący się do egzekucji. W konsekwencji, nawet gdyby uznać, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania odnosił się w rzeczywistości, wedle intencji strony skarżącej, do zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (czemu jednak zdaniem Sądu stoi na przeszkodzie jednoznacznie sformułowana treść tego wniosku), to brak byłoby podstaw do jego uwzględnienia, z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.