Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 października 2007 r. Sąd przyznał Skarżącemu J. P. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Pismem z dnia 7 grudnia 2007 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała adwokata P. K., iż wyznaczyła go pełnomocnikiem z urzędu dla wyżej wymienionego.
Na rozprawie w dniu 30 stycznia 2008 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł o zasądzenie kosztów udzielonej i nieopłaconej pomocy prawnej.
Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2008 r. Sąd oddalił skargę Skarżącego na wskazane wyżej postanowienie Ministra Finansów. Pełnomocnik Skarżącego w ustawowym terminie złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono mu w dniu 4 kwietnia 2008 r.
W dniu 29 kwietnia 2008 r. wpłynęło do Sądu pismo pełnomocnika, w którym poinformował o sporządzeniu w dniu 16 kwietnia 2008 r. opinii o bezzasadności wnoszenia skargi kasacyjnej od wspomnianego wyżej wyroku. Oryginał opinii wraz z kopią wskazanego w piśmie wyroku NSA pełnomocnik przesłał Skarżącemu listem poleconym w dniu 17 kwietnia 2008 r. Jednocześnie wniósł o przyznanie wynagrodzenia tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu według norm przepisanych.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem z dnia 28 września 2002 r.
W § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) tego rozporządzenia przewiduje się, że stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, a do takiej właśnie należy niniejsza sprawa, wynoszą 240 zł.
Stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej we wskazanej wyżej kategorii spraw wynosi 120 zł, o czym stanowi § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r.
Zaznaczyć jednocześnie należy, że w myśl § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W tym stanie rzeczy, uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.