Uzasadnienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z 9 sierpnia 2011 r. zwolniono Skarżącą R. M. od kosztów sądowych oraz ustanowiono na jej rzecz doradcę podatkowego, którym wyznaczony został S. M.. Tenże na rozprawie w dniu 27 stycznia 2012 r. zgłosił wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, wskazując że koszty te nie zostały przez Skarżącą poniesione w całości, jak i w części. Wyrokiem z 27 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony (...) doradca podatkowy (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności (...) doradców podatkowych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego doradcą podatkowym ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31, poz. 153). Rozporządzenie to stanowi w § 3 ust. 1 pkt 2, że kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna wynosi 240 zł. Do takiej właśnie kategorii spraw zalicza się niniejsza sprawa.
Jakkolwiek decyzja o odmowie umorzenia zaległości podatkowej (odsetek za zwłokę) wskazuje kwotę tej zaległości (odsetek), to istota sporu w takiej sprawie nie sprowadza się do kwestionowania wysokości należności pieniężnej, a dotyczy jedynie ustalenia istnienia bądź nieistnienia określonych ustawowo przesłanek do uzyskania ulgi w postaci umorzenia zaległości (por. uchwała NSA z 26 października 2009 r., II FPS 2/09, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych udostępniona na stronach internetowych NSA). Jednocześnie kwota wynagrodzenia podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W tym stanie rzeczy, uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.