Uzasadnienie
Skarżący – K. L. oraz I. L., wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] sierpnia 2008 r. uchylającą w całości 12 decyzji [...] Urzędu Skarbowego w R. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 1995r. oraz przekazującą sprawy zakończone tymi decyzjami do ponownego rozpatrzenia.
Zdaniem Skarżących, z uwagi miedzy innymi na upływ terminu przedawnienia powyższych zobowiązań podatkowych, organ odwoławczy powinien był uchylić decyzje organu pierwszej instancji i umorzyć postępowanie.
W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej, zobowiązania podatkowe nie uległy przedawnieniu, jako że zostały one wyegzekwowane, co jest równoznaczne z ich zapłatą. Zobowiązania podatkowe, które wygasły przez zapłatę nie mogą po raz drugi wygasnąć na skutek przedawnienia.
Na rozprawie przeprowadzonej 1 czerwca 2012 r. strony zgodnie wniosły o zawieszenie postępowania z uwagi na pytanie prawne przedstawione składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowieniem z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt l FSK 174/11, dotyczące dopuszczalności orzekania o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postępowanie sądowe należało zawiesić.
Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – dalej: "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
Strony zgodnie wniosły o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. Pełnomocnik Dyrektora Izby Skarżącej r.pr. D. G. oświadczyła, że dysponuje zgodą mocodawcy na złożenie wniosku w tym przedmiocie. Natomiast Skarżący, który także wnosił o zawieszenie postępowania, oświadczył że do wniosku tego przychyliła się również jego żona – K. L..
W tym stanie rzeczy, wobec jednomyślnego wniosku stron, Sąd zawiesił postępowanie na podstawie art. 126 p.p.s.a.