Uzasadnienie
Skarżąca A. G., reprezentowana przez pełnomocnika – adwokata A.D., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podniosła, że nie jest w stanie ponieść kosztów wpisu od skargi.
Referendarz sądowy uznając dane zawarte w urzędowym formularzu PPF za niewystarczające dla pozytywnego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, wezwał Skarżącą do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów obrazujących sytuację majątkową Skarżącej.
W dniu 5 marca 2012r. został uiszczony wpis od skargi w wysokości 500 zł.
Pełnomocnik Skarżącej pismem z 5 marca 2011 r. oświadczył, że Skarżąca nie jest w stanie w terminie zgromadzić stosownych dokumentów, w związku z tym wpłaciła kwotę wpisu 500 zł. Pełnomocnik Skarżącej wniósł o nadanie sprawie biegu.
Pismo pełnomocnika Skarżącej należało zatem uznać za cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Cofnięcie przez Skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy, powoduje, iż postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy staje się bezprzedmiotowe.
Stosownie do treści art. 64 § 3 p.p.s.a, do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeśli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z kolei w myśl art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi.
Mając na uwadze, że Skarżąca cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia odkoszów sądowych, a kwota wpisu została uiszczona, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 i art. 64 § 3 p.p.s.a