Uzasadnienie
Wyrokiem opisanym w komparycji niniejszego postanowienia, oddalono skargę T.K. ["Skarżący"] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r.
Pismem z dnia 30 czerwca 2017 r., Skarżący, reprezentowany przez adw. M.W., wniósł skargę kasacyjną na powyższy wyrok WSA w Warszawie.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 16 marca 2018 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi przez nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego obejmującego swym zakresem umocowanie do reprezentowania Skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie poinformowano pełnomocnika, że znajdujące się w aktach sądowych pełnomocnictwo zawiera jedynie umocowanie do występowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 109/16.
Wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 28 marca 2018 r.
W dniu 11 kwietnia 2018 r. (data stempla biura podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) Naczelny Sąd Administracyjny przekazał pismo pełnomocnika Skarżącego z dnia 29 marca 2018 r. z załączonym oryginałem pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącego przed NSA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z powyższego przepisu wynika, że również uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej winno nastąpić za pośrednictwem sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Wniesienie skargi kasacyjnej oznacza bowiem wniesienie tego środka procesowego w sposób kompletny wraz z uzupełnieniem jego ewentualnych braków formalnych (postanowienie NSA z 6 kwietnia 2018 r., sygn. akt I GZ 67/18).
Należy podkreślić, że skierowanie przesyłki do sądu niewłaściwego, tj. w rozpoznawanej sprawie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie wywołało skutków związanych z wykonaniem zarządzenia, lecz spowodowało konieczność jej przekazania do sądu właściwego. W takiej sytuacji za datę złożenia oświadczenia skarżącej o zrzeczeniu się rozprawy należało uznać dzień przekazania przesyłki do sądu właściwego, tj. 11 kwietnia 2017 r. Tymczasem termin do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej upływał z dniem 4 kwietnia 2018 r. Brak formalny skargi kasacyjnej został tym samym uzupełniony po upływie ustawowego terminu.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 P.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi kasacyjnej. O kosztach Sąd orzekł na postawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.