Uzasadnienie
Sąd, postanowieniem z 29 maja 2013 r. III SA/Wa 1034/13, zwolnił S.B. (dalej "Skarżący" lub "Wnioskodawca" albo "strona") od opłat sądowych.
Skarżący, po rozstrzygnięciu jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. wyrokiem z 8 października 2013 r. III SA/Wa 1034/13, zwrócił się na formularzu PPF z 23 grudnia 2013 r. o zwolnienie od kosztów sądowych (rubryka 4 formularza PPF). W uzasadnieniu wskazała na następujące okoliczności: - brak majątku; - niski dochód (800 zł miesięcznie brutto); - brak własnego mieszkania.
W skardze kasacyjnej z 3 stycznia 2014 r. (data wpływu do Sądu – 7 stycznia 2014 r.) skarżący wskazał, że wnosi o "zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej" (s 3 skargi kasacyjnej, s 98 akt sądowych)
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Strona wnosi o prawo pomocy w zakresie – jak wskazała w formularzu PPF i doprecyzowała w skardze kasacyjnej – zwolnienia od wpisu od skargi kasacyjnej, czyli prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r poz 270 ze zm, dalej jako p.p.s.a.). Z uwagi na to, że strona, postanowieniem z 29 maja 2013 r, została zwolniona od opłat sądowych, natomiast opłaty sądowe obejmują, jak wynika z art. 212 p.p.s.a., wpis i opłaty kancelaryjne, a ustawodawca nie ogranicza w jakikolwiek instytucji przyznanego zwolnienia od opłat do jednego etapu postępowania, na stronie nie ciąży obowiązek uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Z treści złożonych przez stronę oświadczeń nie wynika zmiana jej sytuacji życiowej i finansowej uzasadniająca wszczęcie postępowania w trybie art. 249 p.p.s.a. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały z 2 grudnia 2010 r II GPS 2/10 "nie ma wystarczających podstaw do przyjęcia, iż prawo pomocy nie jest przyznawane w sprawie w znaczeniu materialnoprawnym, którą wyznacza określony stosunek prawny poddany pod osąd sądu, ale w sprawie w znaczeniu techniczno-procesowym, którą wyznacza wszczęcie określonego rodzaju postępowania sądowego i jego zakończenie".
W tej samej uchwale Sąd wskazał, że wątpliwości w orzecznictwie odnośnie skuteczności przyznanego prawa pomocy dotyczyły jedynie kwestii, czy "(...) przyznanie prawa pomocy w postępowaniu w sprawie ze skargi (wniosku) obejmuje tylko to postępowanie, łącznie z postępowaniem zażaleniowym i postępowaniem kasacyjnym, a więc nie rozciąga się na postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania dotyczące sprawy, w której prawo to zostało przyznane", czy też "(...) przyznane stronie w postępowaniu w sprawie ze skargi (wniosku) rozciąga się także na postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania dotyczące sprawy, w której prawo to zostało przyznane".
Mając to na uwadze, Sąd, na podstawie art. 243 § 1 w związku z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.