Uzasadnienie
Skarżący – małżonkowie K. W. i W.W. wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Konieczność przyznania prawa pomocy skarżący uzasadnili trudną sytuacją finansową i zdrowotną. Skarżący utrzymują się jedynie z emerytur rolniczych w łącznej wysokości 1.101 zł netto. Do swojego majątku zaliczyli dom o pow. 160 m² i mieszkanie o pow. 16 m². Oświadczyli, że nie posiadają żadnych oszczędności. Wskazali również, że z uwagi na problemy zdrowotne ponoszą znaczne wydatki związane z leczeniem i dojazdami do lekarzy. Są zadłużeni w banku oraz w KRUS. Skarżący załączyli dokumenty potwierdzające wysokość otrzymywanych świadczeń emerytalnych oraz oświadczenia o stanie majątkowym.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżący ubiegają się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek skarżących z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych informacji wynika, że skarżący utrzymują się wyłącznie z emerytur rolniczych. Nie posiadają żadnych oszczędności. Są schorowani i zadłużeni. Trudna sytuacja finansowa skarżących została udokumentowana również w aktach administracyjnych sprawy (zob. protokół oględzin przeprowadzony przez pracowników Urzędu Gminy w P. k- 147, protokoły przesłuchania świadków k -135-138).
W związku z powyższym zasadne jest zwolnienie skarżących od kosztów sądowych i ustanowienie na ich rzecz adwokata. Taki właśnie zakres udzielenia prawa pomocy podyktowany jest faktem bardzo trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej skarżących oraz brakiem przesłanek ku temu, że w najbliższej przyszłości sytuacja ta ulegnie zmianie.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 §1 pkt 1 oraz art. 258 §2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.