Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2013r. oddalił skargę S. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], w przedmiocie uznania zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 20 maja 2013 r. – co wynika z daty oznaczonej przez stronę na zwrotnym potwierdzeniu przesyłki (k. 73 akt).
Pismem nadanym w dniu 24 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącego – adwokat złożył skargę kasacyjną (k. 82 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art.173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 p.p.s.a.).
W okolicznościach niniejszej sprawy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął po 30 dniach od daty doręczenia stronie odpisu wyroku Sądu (co nastąpiło 20 maja 2013 r.), czyli w dniu 19 czerwca 2013 r. W związku z tym należy stwierdzić, że skarga kasacyjna nadana w dniu 24 czerwca 2013 r. została wniesiona z uchybieniem terminu.
W konsekwencji wniesiona przez pełnomocnika skarżącego po terminie skarga kasacyjna, w oparciu o art. 178 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji orzeczenia.
O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono w punkcie II sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.