Uzasadnienie
Na mocy postanowienia sądu, w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie uznania zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione, skarżącemu A. K. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym także ustanowienie radcy prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. na pełnomocnika skarżącego wyznaczyła radcę prawnego D. J.-G. (k. 29 akt sądowych).
Zgodnie z art. 250 ustawy 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zastosowanie w niniejszej sprawie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. 2016, poz. 1715).
Wskazana na pełnomocnika brała udział w rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym (k. 48 akt sądowych). Do protokołu rozprawy złożyła wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego. Zgłoszonemu żądaniu nie towarzyszy jednak oświadczenie, że koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone przez stronę ani w całości, ani w części.
Zgodnie z §3 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Brak wskazanego oświadczenia stanowi materialny brak wniosku, skutkujący odmową przyznania wynagrodzenia.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt 1 i pkt 2 sentencji postanowienia.