Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 21 maja 2014 roku odrzucił skargę wniesioną przez R. P., gdyż skarga została złożona w placówce pocztowej z jednodniowym uchybieniem terminu do jej wniesienia. Postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone Skarżącemu w dniu 26 maja 2014 roku.
Pismem z 28 maja 2014 roku, które zostało złożone bezpośrednio do Sądu, Skarżący wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu żądania strona wyjaśniła, że niedochowanie terminu do wniesienia skargi nastąpiło z winy domownika, który odebrał pismo polecone adresowane do Skarżącego i wręczył mu je dopiero po powrocie Skarżącego z Francji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu – art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz.u. 2012, poz. 270 ze zm.).
Zgodnie z art. 87 §3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Od ogólnej zasady z art. 87 § 3 p.p.s.a. można przyjąć jedynie jeden wyjątek, mianowicie w sytuacji, w której skarga złożona została z uchybieniem terminu, a strona - nieświadoma tego uchybienia - nie wystąpiła, wraz ze złożeniem skargi, z wnioskiem o przywrócenie terminu (porównaj postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 2014 roku, sygn. akt II OZ1343/10).
Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi.
Powołanie się w sposób ogólnikowy na winę domownika nie stanowi realizacji przesłanki z art. 86 § 1 p.p.s.a. O braku winy w uchybieniu terminowi do dokonania czynności w postępowaniu sądowym nie świadczy nieprzebywanie strony pod adresem, który podano jako adres, pod który mają być kierowane pisma.
Skarżący nie uprawdopodobnił faktu przebywania we Francji, daty powrotu do kraju, czy terminu przekazania mu korespondencji przez domownika. Niemniej przekazanie korespondencji Skarżącemu nie mogło nastąpić później niż w dniu wniesienia skargi, czyli 10 kwietnia 2014 roku.
Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że sugestie ujawnione w uzasadnieniu wniosku (przekazanie korespondencji przez domownika dzień po upływie terminu na wniesienie skargi) usprawiedliwia stanowisko, że Skarżący już w chwili składania skargi w placówce pocztowej operatora publicznego, czyli już w dniu 10 kwietnia 2014 roku, miał świadomość uchybienia terminowi do wniesienia skargi.
W tym kontekście uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu jest niewiarygodne, gdyż nie koresponduje z zachowaniem Skarżącego w toku postępowania. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero po otrzymaniu postanowienia o odrzuceniu skargi.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.