Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej również jako Kolegium, SKO) postanowieniem z 5 marca 2026 r. nr [...], działając na podstawie art. 73 § 1 i § 1a Kodeksu postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 – dalej: k.p.a.) po rozpoznaniu wniosku R. S. występującego jako pełnomocnik [...] Sp. z o.o. (dalej również skarżąca) odmówił "skserowania całości akt sprawy" z odwołania [...] Sp. z o.o. od decyzji Prezydenta Miasta [...] z 13 stycznia 2026 r. nr [...], w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości wywołanego zatwierdzeniem projektu podziału działki nr [...] arkusz mapy 112 na mocy ostatecznej decyzji z 14 lipca 2022r. nr [...]
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że Prezydent Miasta [...] w dniu 13 stycznia 2026 r. wydał decyzję nr [...] ustalającą opłatę adiacencką w wysokości [...] zł dla firmy [...] Sp. z o.o., stanowiącą 30% wzrostu wartości nieruchomości położonej w L., przy ul. [...], oznaczonej ewidencyjnie dz. nr [...] o pow.0.0805 ha, dz. nr [...] o pow.0.0918 ha, dz. nr [...] o pow.0.0768 ha, dz. nr [...] o pow.0.0919 ha, dz. nr [...] o pow.0.0613 ha, dz. nr [...] o pow.0.0773 ha, dz. nr [...] o pow.0.0616 ha, dz. nr [...] o pow.0.0324 ha, dz. nr [...] o pow.0.0324 ha oraz dz. nr [...] o pow.0.0643 ha, arkusz mapy 112, wywołanego zatwierdzeniem projektu podziału działki nr [...], arkusz mapy 112, zapisanej na dzień podziału w księdze wieczystej KW nr [...] - decyzją podziałową nr [...] Od tej decyzji [...] sp. z o. o. z siedzibą w L. wniosła odwołanie.
W toku postępowania odwoławczego pełnomocnik skarżącej wniósł o "skserowanie całości akt sprawy celem uzupełnienia zarzutów podniesionych w odwołaniu". Kolegium przywołało treść art. 73 k.p.a. i wskazało na pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarty w wyroku z dnia 13 listopada 2024 r. sygn.. akt II OSK 227/22 zgodnie z którym "Strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to obejmuje także prawo sporządzenia kserokopii. Przepis ten jednoznacznie wskazuje jednak, że to strona może wykonać kopie lub kserokopie z akt sprawy. Organ administracji ma obowiązek umożliwienia stronie wykonanie tej czynności natomiast nie ma obowiązku jej wykonywania. Wynika to także z art. 73 § 1a k.p.a., który stanowi, że czynności określone w § 1 są dokonywane w lokalu organu administracji publicznej w obecności pracownika tego organu." Kolegium pogląd ten podzieliło i przyjęło za własny.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało również, że nie ma technicznych możliwości udostępniania akt w sposób przewidziany w art. 73 § 3 k.p.a. a akta sprawy, na które składają się także akta przesłane przez organ I instancji prowadzone są w postaci papierowej. Nadto wyjaśniono, że w SKO nie został wdrożony system do elektronicznego zarządzania dokumentacją. Zatem akta te nie są dostępne w formie elektronicznej, a pracownicy organu nie są obowiązani do przekształcenia ich z postaci papierowej do postaci elektronicznej celem ich udostępnienia. Kolegium zaznaczyło, że umożliwia stronie/pełnomocnikowi zapoznanie się z aktami sprawy, sporządzenie notatek, kopii lub odpisów w siedzibie tak długo, jak pełne akta sprawy będą się w Kolegium znajdowały.
[...] sp. z o.o. z siedzibą w L., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, kwestionując powyższe postanowienie, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zarzucając przedmiotowemu postanowieniu rażące naruszenie przepisów tj. błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 73 § 1 k.p.a. w związku z art. 7 k.p.a. w związku z art. 10 § 1 k.p.a. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm prawem przewidzianych, z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego oraz o rozpoznanie niniejszej sprawy na rozprawie.
W uzasadnieniu skargi, powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne i uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2018 r sygn. akt I OPS 1/18 wskazano, że na podstawie art. 10 § 1 k.p.a. strona postępowania dysponuje istotnym uprawnieniem procesowym gwarantującym jej udział w postępowaniu administracyjnym poprzez możliwość rzetelnego zapoznania się z materiałem zebranym w aktach sprawy, co ma istotne znaczenie dla strony postępowania administracyjnego zgodnie z art. 7 k.p.a. w dochodzeniu do prawdy obiektywnej. Strona postępowania administracyjnego ma więc istotny interes prawny i faktyczny, by mieć możliwość zapoznania się z całością akt postępowania administracyjnego i nie jest to jej widzi mi się, lecz podstawowe prawo zagwarantowane jej poprzez ogólne zasady prowadzenia postępowania administracyjnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. - dalej p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Złożona w niniejszej sprawie skarga, pomimo wniosku skarżącego o rozpoznanie na rozprawie, została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddane zostało postanowienie o odmowie "skserowania całości akt sprawy", wydane na podstawie 74 § 2 k.p.a. Postanowienie takie jest postanowieniem, na które przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontroli sądu administracyjnego podlegają postanowienia, na które przysługuje zażalenie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, iż tryb bezpośredniego wniesienia skargi, o którym mowa art. 52 § 3 p.p.s.a., ma zastosowanie również do postanowień, od których stronie przysługiwało prawo do zwrócenia się do organu, który wydał postanowienie z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, lecz strona z tego prawa nie skorzystała. W licznych orzeczeniach podkreślono, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest środkiem prawnym przysługującym zarówno od decyzji, jak i postanowienia wydanych w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze, z którego strona może skorzystać.
Fakultatywny charakter tego środka prawnego potwierdza regulacja art. 52 § 3 p.p.s.a. Literalne brzmienie przepisu art. 52 § 3 p.p.s.a. odnoszące się wyłącznie do decyzji, a nie do postanowienia nie ma żadnego wpływu na wynikający z treści art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. wniosek, że w obecnym stanie prawnym wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie jest już środkiem zaskarżenia, którego wyczerpanie jest koniecznym warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z obecnego brzmienia art. 52 § 3 p.p.s.a. nie wynika obowiązek zwrócenia się do organu, który wydał postanowienie z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy jako warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienia NSA: z 15 kwietnia 2018 r., I OSK 1437/18, z 11 maja 2018 r., I OSK 1154/18 oraz I OSK 1269/18, z 24 maja 2018 r., I OSK 1271/18, z 23 listopada 2018 r., I OSK 3975/18, z 5 lutego 2019 r., I OSK 4439/18, z 26 marca 2019 r., II OSK 577/19, z 12 kwietnia 2019 r., II OSK 1018/19, z 11 października 2019 r., I OSK 3522/18, z 21 kwietnia 2022 r., I OSK 539/22 - dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - https://orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA).
Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie było postanowienie Kolegium rozpoznające wniosek [...] Sp. z o.o. z 23 lutego 2026 r. o "skserowanie całości akt sprawy" złożony w trakcie postepowania odwoławczego od decyzji Prezydenta Miasta [...] z 13 stycznia 2026 r. nr [...], w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości wywołanego zatwierdzeniem projektu podziału działki nr [...] arkusz mapy 112 na mocy ostatecznej decyzji z 14 lipca 2022r. nr [...]
Materialnoprawną podstawą wydania postanowienia w niniejszej sprawie stanowił przepis art. 73 § 1 k.p.a. zgodnie z którym strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii, lub odpisów. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Z kolei z art. 73 § 1a k.p.a. wynika, że: "czynności określone w § 1 dokonywane są w lokalu organu administracji publicznej w obecności pracownika tego organu". W myśl art. 73 § 2 k.p.a.: "strona może żądać uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony." Zgodnie zaś z art. 74 § 2 k.p.a., odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelnienia takich kopii i odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
Podkreślić trzeba, że w prawie do przeglądania akt mieści się zapoznanie się z treścią wszystkich dokumentów, przejrzenie map, planów, notatek urzędowych, jak również utrwalenie na własny użytek wiadomości zawartych w aktach przez ich notowanie lub wykonywanie odpisów (odrysów). W tym zakresie nie ma żadnych ograniczeń w przepisie art. 73 § 1 k.p.a. Stronie służy prawo zaznajomienia się ze wszystkimi materiałami, które znalazły się w aktach sprawy, niezależnie od tego, czy zostały zaliczone do dowodów służących rozstrzygnięciu sprawy, czy też nie mają tego charakteru. (v. Art. 73 k.p.a. Adamiak 2024, wyd. 19/Janusz Borkowski, Barbara Adamiak).
W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że z uwagi na fakt pojawiających się przeciwstawnych poglądów w orzecznictwie sądowoadministracyjnym w zakresie interpretacji art. 73 § 1 k.p.a., co prowadziło do niejednolitej praktyki organów w jego stosowaniu, na wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 8 października 2018 r. podjął uchwałę sygn. akt I OPS 1/18 następującej treści: "W ramach udostępnienia akt stronie na podstawie art. 73 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.) mieści się sporządzenie przez organ, w sposób wynikający z jego możliwości technicznych i organizacyjnych, na wniosek strony, kopii dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy."
W uzasadnieniu tej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że przepis art. 51 ust. 3 Konstytucji RP przyznaje każdemu prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów i zbiorów danych. Ograniczenie tego prawa może określić jedynie ustawa. Poza wskazaniem dopuszczalnego źródła ograniczenia Konstytucja nie precyzuje postaci ograniczeń. Mogą mieć one zarówno wymiar podmiotowy, jak i przedmiotowy. W tym ostatnim zakresie ograniczenia mogą polegać na wskazaniu kategorii wyłączonych z dostępu urzędowych dokumentów lub zbiorów danych, ale także nakreśleniu ustawowych form udostępniania, rodzajach dopuszczalnych uprawnień w zakresie dostępu do urzędowych dokumentów i zbiorów danych. W postępowaniu administracyjnym taką funkcję spełniają obecnie przepisy art. 73 i art. 74 k.p.a. Regulacja ustawy zasadniczej (Konstytucji RP), uszczegółowiona elementami konstrukcyjnymi, określonymi w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego (art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 12 k.p.a.) pozwala sformułować prawo strony dostępu do akt sprawy - ujmowane jako fundamentalna gwarancja procesowa.
Nie może w związku z tym budzić wątpliwości, że dostęp stron do akt sprawy to jeden ze standardów sprawiedliwego postępowania administracyjnego, który z kolei stanowi istotny element zasady państwa prawnego, wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP. W tym zakresie zresztą dochodzi do zbiegu ochrony wynikającej z art. 2 i art. 51 ust. 3 Konstytucji RP. Oba przepisy należy odczytywać łącznie. W uzasadnieniu podjętej uchwały NSA wskazywał przy tym, że prawo wglądu w akta sprawy stanowi istotny przejaw zasady jawności postępowania, zapewnia stronom czynny udział w postępowaniu administracyjnym, a przez to prawo do obrony. Znajomość akt zapewnia realną możliwość składania wniosków dowodowych, co w konsekwencji pozwala wyjaśnić stan faktyczny spraw zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów zauważył, że odczytując przepis art. 73 § 1 k.p.a. mieć należy jednak na względzie, że nie każda ze stron ma możliwość samodzielnego zapisania zawartości akt za pomocą najnowocześniejszych urządzeń technicznych, czy to ze względu na to, że ich nie posiada, czy to z uwagi na nieumiejętność posługiwania się nimi.
W takiej sytuacji, odmowa wykonania kopii za pomocą dostępnych w biurze organu urządzeń prowadziłaby w istocie do nierówności pomiędzy stronami ze względu na dostępność nowych technologii, co nie może znaleźć akceptacji w demokratycznym państwie prawym. Powszechna dostępność np. kserokopiarek w urzędach i łatwość z jaką można w ten sposób uzyskać choćby kserokopię żądanego materiału z akt, powinna pozwolić rozwiązać tę sytuację w zgodzie z gwarancjami z art. 51 ust. 3 i art. 2 Konstytucji RP. Oznaczać to może jedynie odczytanie przepisu art. 73 § 1 k.p.a. jako dopuszczającego sporządzenie na wniosek strony kopii z akt, przy użyciu dostępnych w organie urządzeń, tak aby w dobie postępu technicznego możliwość utrwalenia treści akt przez stronę nie ograniczała się do notatek odręcznych, z istoty swej niegwarantujących w stosunkowo krótkim czasie takiego odwzorowania treści, jak np. kserokopia, czy fotokopia. (...) Dokonując interpretacji przepisu art. 73 § 1 k.p.a. mieć należy również na względzie, że odmowa udostępnienia stronom urządzeń pozostających na wyposażeniu organu stawia w gorszym położeniu osoby o niższym statusie materialnym, których na takie urządzenia nie stać bądź też osoby, które z racji wieku lub ułomności np. fizycznych, nie mogą samodzielnie z nich skorzystać.
Powyższa uchwała jest tzw. uchwałą abstrakcyjną, podjętą w składzie 7 sędziów NSA i posiada ogólną moc wiążącą na podstawie art. 269 p.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu, jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby, albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi.
W późniejszym orzecznictwie respektując w pełni przywołaną uchwałę wskazywano, że, rekonstruując wzór zachowania organu administracji w przedmiocie udostępniania akt, należy wyjść poza literalne brzmienie art. 73 § 1 k.p.a. i zgodnie z celowościowymi i systemowymi regułami wykładni rozszerzyć zakres uprawnień strony, tak aby w razie uzasadnionej potrzeby mogła żądać od organu sporządzenia kopii dokumentów z akt sprawy (por. wyrok NSA z 25 stycznia 2021 r., sygn. akt I OSK 3898/18, CBOSA). Zaznacza się przy tym, że choć obowiązek sporządzenia przez organ kserokopii akt nie ma charakteru bezwzględnego, jednak odmowa uwzględnienia takiego wniosku strony może nastąpić jedynie, gdyby organ wykazał konkretne utrudnienia wynikające z braku potrzebnego sprzętu lub dużej liczby dokumentów przewidzianych do kopiowania. Tylko więc w sytuacjach wymagających większego organizacyjnego zaangażowania ze strony pracowników organu dopuszczalne byłoby wyznaczenie stronie określonych warunków realizacji wniosku w przedmiocie sporządzenia kserokopii dokumentów.
Odmowa wydania kopii z akt sprawy może być też usprawiedliwiona w sytuacji, gdy strona w sposób oczywisty i świadomy nadużywa prawa wynikającego z art. 73 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z 12 grudnia 2018 r., sygn. akt II GSK 4549/16, CBOSA). Takie rozumienie art. 73 § 1 k.p.a. nie oznacza zatem bezwzględnego związania organu żądaniem strony o wydanie kserokopii dokumentów z akt sprawy, lecz wprowadza ograniczenia mające wykluczyć nieuzasadnioną odmowę załatwienia wniosku w tym przedmiocie.
Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela pogląd zaprezentowany w przywołanej wyżej uchwale i będąc związany poglądem w niej wyrażonym rozstrzygnął sprawę zgodnie z wyrażonym w niej stanowiskiem przyjmując, że udostępnienie akt stronie na podstawie art. 73 § 1 k.p.a. może polegać na sporządzeniu przez organ na wniosek strony, kopii dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy.
W sprawie niniejszej z uwagi na treść wniosku "o skserowanie całości akt sprawy" przywołać należy również pogląd orzecznictwa (zob. wyrok NSA z 8 października 2025 r. sygn. akt II OSK 923/23 - CBOSA), że art. 73 § 1 k.p.a. wskazuje na możliwość sporządzenia kopii z akt, a nie kopii akt (całych). W związku z tym przyjmuje się, że art. 73 k.p.a. nie nakłada na organ bezwzględnego obowiązku sporządzenia i dostarczenia stronie postępowania, na jej żądanie, kopii całości akt administracyjnych danej sprawy. Mówi on przede wszystkim o dostępie do akt, gwarantując uprawnienie wynikające z art. 51 ust. 3 Konstytucji RP (zob. wyrok NSA z 28 września 2022 r., sygn. II OSK 2721/19, LEX nr 3419875). Realizacja żądania strony przesłania za pośrednictwem tradycyjnej poczty wnioskowanych zwykłych kserokopii, odpisów (już sporządzonych przez organ), jest swoistym uprawnieniem organu, a nie jego prawem nakazanym obowiązkiem.
Biorąc pod uwagę, że organ ma prawo do prowadzenia korespondencji ze stronami postępowania, to uprawnienie może dotyczyć także ew. doręczenia żądanych dokumentów, jednak przy założeniu, że to żądanie mieści się w rozmiarze względnie standardowej korespondencji (zob. wyrok WSA w Krakowie z 7 czerwca 2018 r., sygn. II SA/Kr 542/18, LEX nr 2510490).
W przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, że wydane postanowienie rozstrzygało wniosek skarżącej złożony w odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania odwoławczego w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanej podziałem nieruchomości. W ocenie Sądu, odmowa uwzględnienia wniosku skarżącej z uwagi na tak zakreślone żądanie była usprawiedliwiona. Organ wskazał na konkretne utrudnienia w dokonaniu czynności, w tym brak technicznych możliwości udostępnienia całości akt sprawy wynikające m.in. z braku wdrożonego systemu do elektronicznego zarządzania dokumentacją. Zaznaczyć w tym miejscu należy, iż powyższe nie jest jedynym powodem odmowy wydania żądanych odpisów. Z treści wniosku wynika bowiem, że skarżąca chciałaby pozyskać całość akt sprawy. Nie wskazuje więc na konkretne dokumenty. Tak instrumentalne podejście profesjonalnego podmiotu gospodarczego do obowiązków organu związanych z realizacją uprawnień stron do dostępu do akt sprawy, nie mogło spotkać się z pozytywną reakcją organów na wniosek złożony w trybie art. 73 k.p.a.
W tym miejscu przywołać należy również na okoliczność, na którą Kolegium wskazało w odpowiedzi na skargę, iż organ I instancji przekazał już wczesniej pełnomocnikowi strony kserokopie akt sprawy (poza korespondencją prowadzoną z pełnomocnikiem w systemie e - doręczeń, która była pełnomocnikowi znana) wraz z pismem z dnia 16 października 2024 r. (odbiór 21 października 2024 r.). Dodatkowo wskazać należy, że Urząd Miasta [...] w dniu 13 lutego 2026 r. przekazał pełnomocnikowi kopię operatu szacunkowego z dnia 7 maja 2025 r., będącego podstawą orzekania w sprawie dotyczącej ustalenia opłaty adiacenckiej. W aktach sprawy znajduje się zwrotne poświadczenie odbioru kopii operatu szacunkowego w dniu 18 lutego 2026 r. Pozostałe dokumenty znajdujące się w aktach sprawy także są znane pełnomocnikowi (doręczane mu w systemie e-doręczeń).
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, odmowa sporządzenia kopii akt sprawy nie ograniczyła w żaden sposób możliwości dochodzenia przez skarżącą swoich praw. Skarżąca miała wiele możliwości zapoznania się z treścią akt sprawy, jak chociażby stawienie się osobiście w siedzibie organu czy przez ustanowienie pełnomocnika celem realizacji przysługujących jej praw wynikających z art. 73 k.p.a. Skoro zatem organ, sporządzając kopie niesprecyzowanych we wniosku dokumentów znajdujących się w aktach sprawy ("całość akt sprawy"), de facto dublowałby dokumenty już w posiadaniu skarżącej się znajdujące, żądanie skarżącej winno być postrzegane w kategoriach nadużycia prawa i zaistniały przesłanki do odmowy uwzględnienia jej wniosku. Postanowienie Kolegium, wbrew zarzutom skargi, nie zostało zatem wydane z naruszeniem art. 7, art. 10 i art. 73 § 1 k.p.a.
Reasumując, zważywszy na poczynione wyżej rozważania, Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości ani tych zarzucanych w skardze, ani innych, które winien wziąć pod uwagę z urzędu, dlatego też skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalono.