Uzasadnienie
Dnia [...] M.L. złożył w Urzędzie Wojewódzkim skargę na decyzję Wojewody z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy C. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zameldowania T. L. na pobyt stały z lokalu przy ulicy [...] w B. O. Do skargi M.L. dołączył ksero wypełnionego na urzędowego formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego i adwokata. Na tej podstawie wnioskodawca został wezwany do jego podpisania, ale ponieważ w odpowiedzi przesłał tę samą kserokopię złożonego wniosku, został ponownie wezwany do osobistego podpisania złożonego wniosku, który tym razem podpisał osobiście.
We wniosku M.L. wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada dom o powierzchni 109,00 m², (98,00 m² niewykończonej powierzchni mieszkalnej) oraz działkę o powierzchni 530,00 m². Wnioskodawca nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro i utrzymuje się z renty w wysokości 845,00 zł, gdyż nie może podejmować innej pracy, ponieważ jest inwalidą I grupy i wymaga opieki innych osób, korzystając z pomocy opieki społecznej. Z uzyskiwanego dochodu M. L. spłaca kredyt – 80,33 zł oraz opłaca alimenty na dwoje nieletnich dzieci – 150,00 zł, polisę PZU Życie S.A. – 47,20 zł, lekarstwa od 50 – 100,00 zł, wywóz nieczystości stałych – 21,50 zł, wodę pitną – 45,00zł (raz na dwa 2 miesiące), energię elektryczną – 55,00 zł (raz na dwa miesiące), a także kwartalny podatek od nieruchomości – 63,00 zł. Natomiast z pozostałej kwoty wnioskodawca musi wygospodarować środki na zakup opału na zimę, ubranie oraz środki czystości.
Zgodnie z art. 245 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1) cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z powołanych powyżej przepisów wynika, że instytucja prawa pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść kosztów sądowych oraz uiścić wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Wskazana konstrukcja cytowanych przepisów oznacza jednak, że prawo pomocy ma charakter wyjątkowy, a korzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w ciężkiej sytuacji finansowej.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika że, sytuacja M. L. jest rzeczywiście trudna. Wnioskodawca pozostaje na rencie inwalidzkiej i nie może podejmować dodatkowego zatrudnienia ze względu na stan zdrowia. Jego łączne dochody wynoszą 854,05 zł, ale po potrąceniu alimentów i opłaceniu rachunków pozostaje do jego dyspozycji kwota nie wyższa niż 400,00 zł miesięcznie. Taka sytuacja powoduje, ze jest on zmuszony do korzystania z pomocy społecznej, gdyż samodzielnie nie jest w stanie pokryć wszystkich bieżących wydatków. Oznacza to, że, że poniesienie przez niego dodatkowych wydatków jest niemożliwe, a uiszczenie honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru jest wręcz wykluczone.
Tym samym należy uznać, że M. L. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Jednocześnie należy zauważyć, iż we wniosku o przyznanie prawa pomocy M.L. wniósł o ustanowienie zarówno adwokata jak i radcy prawnego, którzy są w stanie alternatywnie świadczyć stronie profesjonalną pomoc prawną. Ponieważ nie ma konieczności ustanawiania dwóch pełnomocników z urzędu, aby zapewnić należytą reprezentację w postępowaniu przed sądem administracyjnym, ustanowiono dla niego jednego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. i oddalono jego wniosek w pozostałym zakresie.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga
D.W.d