Uzasadnienie
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu II instancji. Uzasadniając ten wniosek strona skarżąca podniosła, że utrata przedmiotowych uprawnień doprowadziła stronę do utraty prawa wykonywania zawodu [...] i dotychczasowego źródła utrzymania. Od [...] r. skarżący pracuje jako [...] i zarabia netto [...] zł, koszty utrzymania całej rodziny wynoszą [...] zł miesięcznie. Skarżący nie posiada majątku nieruchomego i ruchomego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z treści przytoczonych powyżej regulacji wynika, że - co do zasady - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Postanowienie sądu o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części stanowi odstępstwo od tej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca.
W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że złożony do tutejszego Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został uzasadniony z punktu widzenia wskazanych powyżej przesłanek ustawowych.
Przedmiotem decyzji jest cofnięcie uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów.
Zgodnie z poglądem wyrażanym w orzecznictwie sądowym cofnięcie uprawnień, na podstawie których skarżący wykonuje zawód [...] i wykonuje [...], a który to zawód jest zasadniczym i stałym źródłem utrzymania wnioskodawcy, spowoduje wystąpienie przesłanek, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 P.p.s.a. Wykonie zaskarżonej decyzji i w konsekwencji cofnięcie skarżącemu omawianych uprawnień doprowadzi do utraty przez niego dotychczasowego głównego źródła utrzymania, co jest wystarczającą przesłanką do stwierdzenia, że zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody lub wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków – zob. postanowienie NSA z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt II GSK 2064/14, orzeczenia.nsa.gov.pl.
Mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.