Uzasadnienie
Dnia 4 października 2010 roku K. C. złożyła wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
We wniosku wskazała, że jest 72 letnią emerytką i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem i synem, które jest utrzymywane ze świadczenia emerytalnego wnioskodawczyni w wysokości 1.157,13 zł brutto oraz świadczenia emerytalnego jej męża w wysokości 1.075,00 zł brutto. Syn wnioskodawczyni jest bezrobotny bez prawa do zasiłku i nie korzysta z żadnej pomocy społecznej. Emerytura wnioskodawczyni wynosi 980,99 zł netto. Z tej kwoty wnioskodawczyni zmuszona jest utrzymywać siebie oraz bezrobotnego od 5 lat syna. Mąż z którym ma orzeczoną rozdzielność majątkową jest inwalidą I grupy (narządy ruchu i 2 krotny zawał serca) częściowo pokrywa koszty komornego i energii elektrycznej oraz gazu. Koszty leczenia męża są dużym obciążeniem dla domowego budżetu. Wnioskodawczyni posiada mieszkanie o powierzchni 37,94 m². Nie posiada natomiast żadnych innych nieruchomości, ani zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych, itd), ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro). Nie posiada także żadnych innych dochodów i nie jest w stanie pokryć kosztów wynajęcia pomocy prawnej.
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych: strona skarżąca działanie lub bezczynność z zakresu ubezpieczeń społecznych.
W tych okolicznościach na wnioskodawczyni nie ciąży obowiązek uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, a zatem żądanie przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest bezprzedmiotowe. Strona nie ma bowiem interesu prawnego w uzyskaniu orzeczenia o przyznaniu zwolnienia od kosztów sądowych. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega zatem wniosek o przyznanie prawa pomocy jedynie w części dotyczącej ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej jako p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt. 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że trzyosobowe gospodarstwo domowe wnioskodawczyni jest utrzymywane z łącznych świadczeń emerytalnych w wysokości 2.232,13 zł brutto. Sytuacja wnioskodawczyni nie pozwala zatem na poniesienie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego, a w konsekwencji nie jest ona w stanie pokryć kosztów związanych z wynagrodzeniem pełnomocnika z wyboru. Uzasadniony jest zatem wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w związku z art. 245 §1 i §3, art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 239 pkt 1 lit e p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga