Uzasadnienie
Dnia [...] E. S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania E.S. z pobytu stałego z lokalu na [...] w P. Dnia [...] E.S. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
We wniosku E.S. wskazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, zamieszkuje u swoich dzieci A. i T. i nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Skarżąca jest bezrobotna i nie może znaleźć pracy, nie posiada prawa do zasiłku i utrzymuje się ze świadczenia z miejskiego ośrodka pomocy rodzinie w kwocie 500,00 zł miesięcznie.
W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy E. S. potwierdziła, że jej jedynym źródłem utrzymania jest dochód uzyskiwany z MOPR w P. i oszacowała swoje średnie miesięczne wydatki związane z prowadzeniem gospodarstwa domowego za ostatnie 6 miesięcy na kwotę 350,00 zł. Oświadczyła również, że nie posiada rachunków kredytowych, pojazdów samochodowych i nie wypełniała zeznań podatkowych za 2006 i 2007 rok.
Dodatkowo skarżąca załączyła kserokopię zaświadczenia wydanego przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P., z której wynika, że skarżąca w okresie od 1 grudnia 2007 roku do 31 maja 2008 roku uzyskała pomoc w wysokości 4000,00 zł.
Zgodnie z art. 245 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1) cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z powołanych powyżej przepisów wynika, że instytucja prawa pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść kosztów sądowych oraz uiścić wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Wskazana konstrukcja cytowanych przepisów oznacza jednak, że prawo pomocy ma charakter wyjątkowy, a korzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w ciężkiej sytuacji finansowej.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika że, sytuacja skarżącej jest rzeczywiście trudna. Skarżąca utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej, które miesięcznie wynoszą około 500,00 zł i pozwalają na prowadzenie bardzo skromnego życia. W takiej sytuacji poniesienie dodatkowych wydatków przez skarżącą jest niemożliwe, a uiszczenie kosztów honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru jest wręcz wykluczone. Tym samym należy uznać, że E. S. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga
D.W.d