Uzasadnienie
Dnia 22 grudnia 2010 roku P. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku dotyczącego umorzenia należności celnych. W skardze został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie. Na tej podstawie skarżącego wezwano do przesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy wypełnionego na urzędowym formularzu. W odpowiedzi skarżący złożył w zakreślonym terminie wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
We wniosku P. P. wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, które jest utrzymywane z jego renty w wysokości 1180 zł oraz renty jego żony i jej zasiłku pielęgnacyjnego w łącznej kwocie 798,00 zł. Wnioskodawca posiada mieszkanie o powierzchni 43,00 m². Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych itp.), ani żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Wnioskodawca zaznaczył, że w ramach miesięcznych kosztów utrzymania jest zobowiązany do uiszczenia czynszu w wysokości 401,00 zł, opłaty za prąd w wysokości 140,00 zł, opłaty za gaz w wysokości 54,00 zł oraz opłaty za wodę w wysokości 30,00 zł. Dodatkowo posiada zaciągnięte kredyty na leczenie, których spłata pociąga za sobą miesięczne obciążenie w wysokości 800,00 zł. Zaznaczył także, że leki jego żony są bardzo drogie, gdyż choruje ona na nowotwór złośliwy.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wnioskodawcy wynika, że niemożliwie jest poniesienie przez P. P. dodatkowych wydatków oraz uiszczenie honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. W konsekwencji oznacza to, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.