Uzasadnienie
W skardze na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. z dnia [...] września 2014 r., skarżący KS wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, a nadto o wstrzymanie wykonania decyzji, podnosząc w uzasadnieniu, iż utrzymuje się z niskiego wynagrodzenia, nie posiada żadnych nieruchomości, ani zasobów pieniężnych, jest ciężko chory i mieszka z osobą wymagającą rehabilitacji.
Wskutek złożonego wniosku, postanowieniem z dnia 8 grudnia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ustanowił dla skarżącego adwokata.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazano, iż skarżący, prowadzący wspólne gospodarstwo z HD i posiadający orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności uzyskuje miesięcznie kwotę [...] zł z wynagrodzenia za pracę umniejszonego o kwotę miesięcznych zajęć z prowadzonej egzekucji administracyjnej. Dwuosobowe gospodarstwo domowe skarżącego utrzymywane jest z łącznych świadczeń w wysokości [...] zł netto.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Odnosząc się do wniosku skarżącego w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego przepisu wynika, że Sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego, uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Owe niebezpieczeństwo zaistnienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej.
Tym samym, aby nastąpiła ocena Sądu, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona powinna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia, działając we własnym interesie.
Należy ponadto podnieść, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. został tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie decyzji jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 683/13, opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, obecnie reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazał w skardze ani w późniejszym piśmie, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, wnioskodawca powinien uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Użyte do opisu przesłanek pojęcia nieostre, a więc niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji wnioskodawcy, a gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. przywołane już powyżej postanowienie NSA z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 683/13).
Ponadto podkreślić należy, iż decyzja umarzająca postępowanie dotyczące wniosku o umorzenie należności z tytułu nieopłaconych składek nie stanowi w swej istocie o samym zobowiązaniu.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że w niniejszym przypadku skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.