Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie z dnia 28 stycznia 2014 r. do solidarnego uiszczenia wpisu w wysokości 100,00 zł, skarżący M. B. i P. B. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, który na wezwanie sądu przedłożyli wypełniony na urzędowym formularzu wniosku.
Postanowieniem z dnia 24 marca 2014 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącym prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 7 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na skutek wniesienia sprzeciwu przez skarżących, odmówił przyznania prawa pomocy M. i P. B. Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2014 roku, sygn. akt II FZ 1011/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżących od powyższego orzeczenia.
Zarządzeniem z dnia 1 września 2014 roku wezwano skarżących do wykonania zarządzenia Sądu z dnia 28 stycznia 2014 roku, tj. do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 100,00 zł, w terminie 7 dni, od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismem z dnia 12 września 2014 roku M. i P. B. złożyli wniosek o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W rozpatrywanym przypadku Sąd podziela funkcjonujący w orzecznictwie pogląd, że jeżeli strona skarżąca po doręczeniu wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wówczas bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 95/12). Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wydanym po prawomocnym orzeczeniu w przedmiocie prawa pomocy nie uchyla jego skutków dla toczącego się postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10).
Odmienne procedowanie mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy i skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania oraz trudnościami w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty (por. postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 621/09, postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2010 r. sygn. akt II FSK 1349/10). Po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, określonego w zarządzeniu wydanym po wydaniu prawomocnego orzeczenia odmawiającego przyznania stronie prawa pomocy, sąd powinien odrzucić skargę na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt I FSK 1395/08, postanowienie NSA z dnia 15 października 2009 r., sygn. akt II OZ 869/09, postanowienie NSA z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1047/11, postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10).
Reasumując w rozpoznawanej sprawie ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie mogło uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy i nie miało wpływu na bieg terminu określonego w zarządzeniu wzywającym do uiszczenia wpisu. Szczególnie, że kolejny wniosek strony nie wskazuje na nowe okoliczności, które byłyby nieznane przy rozpoznawaniu poprzednich wniosków tejże strony, a zakres wnioskowanego prawa pomocy jest taki sam jak już prawomocnie orzeczony. Ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy został w całości rozpoznany prawomocnym postanowieniem NSA z dnia 8 sierpnia 2014 r., na stronie skarżącej ciążył obowiązek wynikający z wezwania do wykonania pierwotnego wezwania sądu, tj. uiszczenia solidarnie wpisu sądowego – w wysokości 100 zł. Wezwania doręczono skarżącym w dniu 8 września 2014 r. (k. 91-92 – zwrotne potwierdzenia odbioru). Wobec powyższego ostatecznie termin do uiszczenia wpisu biegł do dnia 15 września 2014 r. W tym terminie wymagany wpis sądowy nie został uiszczony. W efekcie skargę należało odrzucić.
Wobec powyższego na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.