Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w przedmiocie uznania zarzutów wniesionych w toku postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione, K. S. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy. Na wezwanie sądu przesłał natomiast wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Z wniosku wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z H.D. Wnioskodawca utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości [...] zł brutto, ale z uwagi na egzekucję administracyjną prowadzoną przeciwko niemu uzyskuje [...] zł netto miesięcznie. H. D. pobiera natomiast emeryturę w wysokości [...] zł brutto, co oznacza dochód w wysokości [...] zł netto miesięcznie. Wnioskodawca nie posiada natomiast żadnych nieruchomości, ani zasobów pieniężnych, a także przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro.
Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012 r., poz. 270), dalej jako P.p.s.a.
Z rozpoznawanego wniosku wynika, że wnioskodawca pozostaje w dwuosobowym gospodarstwie domowym, którego łączne miesięczne przychody wynoszą [...] zł brutto. Po zajęciu komorniczym i odprowadzeniu podatków, łączna wysokość środków finansowych, jakie mogą być przeznaczone na utrzymanie dwuosobowego gospodarstwa domowego wynosi [...] zł netto. W takiej sytuacji wnioskodawca nie jest w stanie wygospodarować środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych oraz uiszczenie honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. W konsekwencji oznacza to, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Tym samym uzasadniony jest jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.