Uzasadnienie
Pełnomocnik J. G. wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożył wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Ze zgromadzonych w sprawie informacji wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wraz żoną. Ich miesięczne dochody stanowią: emerytura wnioskodawcy w wysokości [...] zł, emerytura żony wnioskodawcy w wysokości [...] zł oraz zapomoga w wysokości [...] zł. Wnioskodawca nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, ani żadnych papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych wierzytelności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000,00 zł (np. pojazdów, maszyn, biżuterii). Posiada natomiast samochód osobowy marki [...] (rok produkcji 1996). Wnioskodawca zaznaczył, że został wyrzucony z domu przez syna i nie może liczyć na jego opiekę i pomoc. Z tego względu wraz z żoną wynajmują mieszkanie o powierzchni [...] m². Wnioskodawca powołał się na problemy zdrowotne (kardiologiczne).
Do stałych wydatków zaliczył: czynsz za mieszkanie – [...] zł, media – [...] zł, lekarstwa – [...] zł, wyżywienie – [...] zł, środki czystości – [...] zł, ubranie – [...] zł, utrzymanie samochodu – [...] zł, telefon – [...] zł.
Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, jeżeli nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j z 2012 roku, poz. 270), dalej jako "P.p.s.a."
Z przedłożonego oświadczenia wnioskodawcy wynika, że gospodarstwo domowe w którym pozostaje wnioskodawca jest utrzymywane wyłącznie ze świadczeń emerytalnych i środków pochodzących z pomocy społecznej. Niekorzystnie na sytuację wnioskodawcy wpływa jego stan zdrowia, który generuje dodatkowe koszty bieżącego utrzymania. W rezultacie należy przyjąć, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co czyni zasadnym jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7, art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.