Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia[...], na podstawie art. 17 pkt. 1, art. 127 § 2, art. 61a i art. 144 kpa, odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wydanych przez Starostę o skierowaniu na badania lekarskie J (poprzednie nazwisko J).
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że J wniósł o stwierdzenie nieważności wszystkich decyzji Starosty o skierowaniu na badania do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy. W ocenie strony wszystkie te decyzje zostały wydane z naruszeniem prawa, albowiem nie było podstaw do skierowania go na tego rodzaju badania. Organ nie wskazał jakie konkretnie zastrzeżenia ma on wobec stanu zdrowia wnioskodawcy. J wniósł ostatecznie o unieważnienie decyzji Starosty i przekazanie sprawy do rozpoznania Prezydentowi Z. SKO wyjaśniło dalej, że zgodnie z art. 157 § 2 w zw. z art. 61a kpa organ może wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności danej decyzji, jeżeli m. in. żądanie dotyczy sprawy rozstrzygniętej już decyzją.
Starosta decyzją z dnia [...]skierował J na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy. SKO decyzją z dnia [...]utrzymało w mocy powyższą decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawomocnym postanowieniem z dnia 3 lipca 2008 r. odrzucił natomiast skargę na powyższą decyzję SKO. Wobec tego decyzja organu I instancji stała się ostateczna i prawomocna. W przedmiocie tej decyzji, zdaniem SKO, nie można zatem wszcząć postępowania w sprawie stwierdzenia jej nieważności.
Ponadto organ wskazał, że Zastępca Naczelnika Wydziału Komunikacji działający z upoważnienia Starosty decyzją z dnia [...] skierował J na badania lekarskie do Wojewódzkiego Centrum Medycyny Pracy w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, zaś SKO decyzją z dnia [...] stwierdziło nieważność powyższej decyzji Starosty z dnia [...] 2015 r. Decyzja organu I instancji została więc już wyeliminowana z obrotu prawnego.
W powyższym postanowieniu SKO z dnia [...]2015 r. zawarto pouczenie o prawie strony do wniesienia w trybie art. 127 § 3 kpa do tego organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
J pismem z dnia 19 października 2015 r. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważy, co następuje:
Zaskarżone postanowienie SKO z dnia [...] 2015 r. zostało wydane w trybie art. 61a § 1 kpa w zw. z art. 157 § 2 kpa. Od tego rodzaju postanowienia, jeżeli jest wydane przez samorządowe kolegium odwoławcze stronie przysługuje jako środek zaskarżenia wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, co wynika z treści art. 144 w zw. z art. 61 a § 2 i art. 127 § 3 kpa.
W przedmiotowym postanowieniu J został prawidłowo pouczony o prawie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do właściwego SKO.
Mimo tego pouczenia strona wniosła skargę na postanowienie SKO z dnia [...] r. do tutejszego Sądu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Z kolei w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Ponieważ w niniejszej sprawie skarżący nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a., wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu postanowiono w oparciu o art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 oraz z 2015 r. poz. 616 i 1079).