Uzasadnienie
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Należy wyjaśnić, że powołana regulacja przewiduje możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych "w granicach tej samej sprawy". Pojęcie to powinno być interpretowane na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który określa przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i 135 p.p.s.a., które regulują zakres sądowej kontroli. W związku z tym należy stwierdzić, iż wbrew stanowisku pełnomocnika strony skarżącej, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy decyzja określająca skarżącemu podatek akcyzowy z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...], nie mieści się w granicach sprawy o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji, wywołanej wnioskiem strony z dnia [...] kwietnia 2013 r. Postępowanie w sprawie przywrócenia terminu posiada charakter ściśle procesowy, a jego przedmiotem jest wyjaśnienie zaistnienia przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu, o których mowa w art. 162 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn.
Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). W konsekwencji w niniejszym przypadku nie istnieje nawet możliwość rozważenia konieczności udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej w perspektywie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia