Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie sygn. akt III SA/Lu 379/10 – oddalił skargę L. B. na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie aktualizacji użytków gruntowych.
Pismem z dnia 12 października 2012 r. skarżący L. B. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego we wskazanej sprawie (sygn. III SA/Lu 379/10 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie).
Ze względu na to, że treść skargi nie była precyzyjna, zarządzeniem z dnia 31 października 2012 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego m.in. poprzez wskazanie ustawowej podstawy wznowienia postępowania i jej uzasadnienie oraz wskazanie okoliczności świadczących o zachowaniu terminu do wniesienia skargi (k. 19).
W odpowiedzi pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 14 listopada 2012 r. poinformował, że nie znalazł podstaw do wznowienia postępowania w sprawie sygn. akt III SA/Lu 379/10 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Jego zdaniem nie występują w tej sprawie ustawowe przesłanki wznowienia postępowania (k. 39).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Skargę o wznowienie postępowania – stosownie do art. 277 p.p.s.a. – wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
Według art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Oznacza to, że do odrzucenia skargi o wznowienie postępowania dochodzi wówczas, kiedy została ona wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia lub nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia określonej w art. 271-274 p.p.s.a.
Należy mieć przy tym na uwadze, że instytucja wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego stanowi formę postępowania nadzwyczajnego, którego celem jest ponowne rozpoznanie sprawy już zakończonej prawomocnym orzeczeniem. Wyjątkowy charakter tej instytucji i jej odrębność w stosunku do postępowania zwykłego podkreśla sposób jej unormowania przez ustawodawcę. Zgodnie z art. 279 p.p.s.a., obowiązkiem podmiotu domagającego się wznowienia postępowania jest w szczególności wskazanie w skardze podstawy wznowienia i jej uzasadnienie. Podkreśla się, że wskazanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z okoliczności wymienionych w art. 271-273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie w danej sprawie (zob. przykładowo J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis Warszawa 2010, str. 632). Sąd nie może zaś doszukiwać się samodzielnie przesłanek wznowienia, abstrahując od sformułowań zawartych w skardze wniesionej przez stronę.
Dodatkowo należy zaznaczyć, że nawet sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271-274 p.p.s.a. nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. Wskazany pogląd został wielokrotnie wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2005 r., sygn. akt GSK 1242/04; postanowienie NSA z dnia 25 września 2001 r., sygn. II SA/Gd 970/01).
W niniejszej sprawie strona w skardze o wznowienie postępowania nie wskazała ani ustawowej podstawy wznowienia i jej uzasadnienia, ani też okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Co więcej, pełnomocnik skarżącego wezwany do sprecyzowania tych okoliczności wprost stwierdził, że nie znalazł podstaw do wznowienia postępowania w sprawie sygn. akt III SA/Lu 379/10 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W jego zatem opinii podstawy takie nie istnieją.
Natomiast podnoszone przez skarżącego w kolejnych pismach kierowanych do Sadu różnego rodzaju zarzuty dotyczące innych spraw i różnych organów, w ogóle nie mieszczą się w katalogu podstaw wznowienia postępowania wymienionych w art. 271-274 p.p.s.a. W konsekwencji należało uznać, że nie zostały spełnione warunki uzasadniające wznowienie postępowania i ponowne rozpatrzenie sprawy objętej skargą o wznowienie postępowania.
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu – odrzucając skargę o wznowienie postępowania.