Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę V. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 29 września 2025 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu na adres pełnomocnika do doręczeń w dniu 25 maja 2026 r. (k. 78 akt). W dniu 24 czerwca 2026 r. skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Skarga została sporządzona i podpisana przez skarżącego osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 175 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, z poźn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Zdefiniowany w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymus adwokacki nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez stronę nieposiadającą wskazanych wyżej kwalifikacji stanowi nieusuwalny brak skargi kasacyjnej przesądzający o jej niedopuszczalności.
Z akt sprawy wynika, że skarżący został stosownie pouczony zarówno o trybie złożenia skargi kasacyjnej, jak i o tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym (k. 71 akt).
Podkreślić należy, że ustawowy wymóg dopuszczalności sporządzenia skargi kasacyjnej wyłącznie przez profesjonalnych pełnomocników procesowych związany jest z wysokimi wymaganiami formalnymi skargi kasacyjnej. Istotą przymusu adwokacko-radcowskiego jest zatem konieczność sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata lub radcę prawnego, gdyż powierzenie czynności sporządzenia skargi kasacyjnej wykwalifikowanym prawnikom z zasady winno zapewnić jej odpowiedni poziom merytoryczny i formalny, który umożliwia sądowi kasacyjnemu należyte dokonanie kontroli zaskarżonego orzeczenia. Powyższy wymóg ma charakter materialnoprawny i z tej przyczyny nie podlega sanowaniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2004 r., sygn. akt FSK 371/04).
Wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej i podpisanej osobiście przez skarżącego, który nie jest profesjonalnym prawnikiem i nie posiada cech określonych w art. 175 § 2 p.p.s.a., jest niedopuszczalne i uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu, czego konsekwencją jest konieczność odrzucenia wniesionej skargi kasacyjnej.
Stosownie do art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Skarżący wniósł samodzielnie sporządzoną i podpisaną skargę kasacyjną. Tym samym skarga kasacyjna obarczona jest brakiem, który czyni ją niedopuszczalną. Bez wpływu na powyższą ocenę pozostaje okoliczność, że skarżący, mający siedzibę na terenie Ukrainy, zgodnie z art. 299 § 2 p.p.s.a. wskazał w skardze, jak również w skardze kasacyjnej, pełnomocnika do doręczeń, w osobie adwokata. Skarga kasacyjna nie została bowiem sporządzona i podpisana przez adwokata ani też skarżący nie ustanowił adwokata pełnomocnikiem procesowym w sprawie.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.