Uzasadnienie
Skarżący w dniu [...] marca 2009 r. złożył wniosek o prawo pomocy. Po jego rozpoznaniu referendarz sądowy postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w całości, zaś w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy. W związku z brakiem wniesienia przez wnioskodawcę sprzeciwu, rozstrzygnięcie powyższe stało się prawomocne uzyskując skutki prawomocnego orzeczenia sądu (art. 259 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej ppsa).
W kolejnym wniosku złożonym [...] lipca 2009 r. skarżący ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w całości, mimo, że nie uległy zmianie okoliczności sprawy. Skarżący powołał się na te same okoliczności dotyczące jego stanu finansowego i rodzinnego jak w poprzednim wniosku. W piśmie z [...] lipca 2009 r. skarżący przyznał, iż od daty postanowienia z [...] marca 2009 r., jego sytuacja materialna nie uległa zmianie.
W tej sytuacji postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, uznając, że skarżący nie wykazał, aby jego sytuacja materialna uległa pogorszeniu w stosunku do tej, która stanowiła przedmiot rozpoznania prawomocnego postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] marca 2009 r.
Skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia, w którym wskazuje, że jego trudna sytuacja majątkowa uzasadnia jednak zwolnienie od kosztów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek nie może być uwzględniony.
Uzasadnienie ponownego wniosku o prawo pomocy jest tożsame z żądaniem zawartym we wniosku o prawo pomocy z dnia [...] marca 2009 r., rozpoznanym przez referendarza sądowego prawomocnym postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r.
Skarżący nie odwołał się od poprzednio wydanego postanowienia przyznającego mu prawo pomocy jedynie w części, doprowadzając do tego, że orzeczenie to stało się prawomocne.
Prawomocność postanowienia wydanego w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy powoduje, że nie można go zmienić bez stwierdzenia zmiany okoliczności, na tle których orzeczenie to zapadło (art. 165 ppsa).
Skarżący nie wskazuje żadnych nowych okoliczności, które mogłyby zmienić ocenę co do jego zdolności ponoszenia kosztów.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 259 § 3 i art. 170 ppsa, należało orzec jak na wstępie.