Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 13 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia praktycznego egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii B. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy.
K. S. dnia 12 lutego 2025 r. przystąpił do części praktycznej egzaminu państwowego na prawo jazdy. Egzamin zakończył się wynikiem negatywnym z uwagi na fakt, że egzaminator A. L. (dalej jako "skarżący") uznał, iż egzaminowany nie upewnił się, co do możliwości jazdy podczas wykonywania zadania przejazdu przez torowisko kolejowe. Kwestionując decyzję egzaminatora K. S. odwołał się od wyniku egzaminu.
Po przeprowadzeniu postępowania, decyzją z dnia 8 maja 2025 r., Marszałek Województwa Lubelskiego na podstawie art. 68 ust. 1 w związku z art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2025 r., poz. 1226 z późn. zm., dalej także jako "u.k.p.") unieważnił praktyczny egzamin państwowy.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że podstawą negatywnego wyniku praktycznej części egzaminu państwowego był § 28 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 listopada 2023 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach (Dz. U. z 2023 r. poz. 2659, z późn. zm., dalej także jako "rozporządzenie"). W ocenie egzaminatora A. L. egzaminowany nie upewnił się o możliwości jazdy podczas wykonywania zadania przez torowisko tramwajowe i kolejowe, określone w poz. 13 w tabeli nr 6 załącznika nr 1 do rozporządzenia i stworzył przesłanki do zastosowania § 16 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, zgodnie z którym egzaminator przerywa egzamin, jeżeli wystąpiły okoliczności określone w tabeli nr 9 załącznika nr 1 do rozporządzenia, a zachowanie osoby zdającej zagrażało bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego.
Organ I instancji po dokonaniu analizy przebiegu egzaminu nie zgodził się z podjętą przez egzaminatora decyzją o przerwaniu egzaminu. Organ podniósł, że analiza nagrania przebiegu egzaminu praktycznego zarejestrowanego kamerami znajdującymi się w pojeździe, wskazuje na to, że egzaminowany zachował szczególną ostrożność i upewnił się o możliwości jazdy przed wjazdem na oznakowane torowisko kolejowe. Kamery zamontowane w pojeździe egzaminacyjnym nie nagrywały wnętrza pojazdu, jednak na nagraniu przebiegu egzaminu można zauważyć jak egzaminowany zmniejsza prędkość i redukuje bieg przed wjazdem na oznakowane torowisko kolejowe (godzina 8:17:35 na nagraniu). Świadczy to, że egzaminowany zdawał sobie sprawę, że wjeżdża na przejazd i zmniejszył prędkość, aby móc prawidłowo ocenić sytuację na torowisku kolejowym. Na słychać, jak egzaminator informuje egzaminowanego o nieprawidłowo wykonanym zadaniu i przerwaniu egzaminu.
W ocenie organu I instancji, w zakresie spornego warunku nie została określona technika jego spełnienia, a przepisy nie dookreślają w jaki sposób osoba zdająca ma tego dokonać. Należy zatem przyjąć, że upewnić się o możliwości jazdy można na różne sposoby jak np. spojrzenie kątem oka, lub delikatne przechylenie głowy. Z nagrania przebiegu egzaminu wynika, że podczas szczegółowego omówienia egzaminu, egzaminator nie informuje egzaminowanego o tym, w którym momencie nie upewnił się o możliwości jazdy. Nie informuje również czy obserwował egzaminowanego przez cały czas, podczas wjeżdżania na torowisko kolejowe. Egzaminowany wyjaśnił, że upewnił się co do możliwości jazdy, jak również zmniejszył prędkość pojazdu i zredukował bieg.
Organ I instancji podniósł, że osoba egzaminowana nie utrudniła nikomu ruchu i panowała nad pojazdem, co widać na nagraniu przebiegu egzaminu. Egzaminator nie interweniował w żaden sposób podczas przejazdu przez torowisko kolejowe, np. przez wciśnięcie hamulca nożnego, bądź też złapanie za kierownicę. Nie widać również żadnej reakcji innych uczestników ruchu, którzy wjeżdżali lub znajdowali się na torowisku kolejowym. Wobec czego bezzasadne jest stwierdzenie egzaminatora, że osoba egzaminowana stworzyła bezpośrednie zagrożenie dla życia i zdrowia innych uczestników ruchu.
Zdaniem organu I instancji ocena egzaminatora była bezpodstawna i niewynikająca z warunków panujących na drodze. Decyzja o przerwaniu egzaminu była oparta jedynie na możliwości potencjalnego stworzenia zagrożenia. Rolą egzaminatora jest ocena realnych zagrożeń podczas egzaminu i interwencja w sytuacji, gdy jest to wymagane.
A. L. wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji zarzucając brak rzetelnej oceny przebiegu egzaminu i naruszenie przepisów o egzaminowaniu osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami. Jednocześnie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podkreślił, że w jego ocenie egzaminowany nie upewnił się przed wjazdem na przejazd kolejowy czy nie zbliża się pojazd szynowy. Jego zdaniem organ I instancji oparł swoje stanowisko na domysłach, że egzaminowany upewnił się przed wjazdem na przejazd kolejowy czy nie zbliża się pociąg, bo zredukował bieg i zmniejszył prędkość, mimo że nie ma żadnego nagrania wewnątrz pojazdu, zatem organ błędnie przyjął, że upewnienie się przed wjazdem to zmniejszenie prędkości.
W ocenie skarżącego upewnienie się to nie tylko zmniejszenie prędkości, ale ocena sytuacji przed wjazdem na przejazd kolejowy i w obrębie tego przejazdu. Przez przejazd kolejowy w Ł. na ul. W. nie da się przejechać nie zmniejszając maksymalnie prędkości, bo warunki techniczne tego przejazdu nie umożliwiają innej jazdy. Wyjaśnił, że nie interweniował poprzez wciśnięcie hamulca czy złapanie za kierownicę, ponieważ sam zamiast egzaminowanego upewnił się czy nie zbliża się pojazd szynowy i w związku z tym brak było interwencji, a ponadto na przejazdach kolejowych obowiązuje zakaz zatrzymywania się.
Decyzją z dnia 13 października 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy - arkusz przebiegu części praktycznej egzaminu państwowego na prawo jazdy z dnia 12 lutego 2025 r. godz. 7.55 (k. 2 akt) wynika, że egzaminator w polu "Uwagi" napisał: "os. egz. nie upewniła są przed wjazdem na przejazd kolejowy czy nie zbliża się pojazd szynowy — egz. przerwano. Wynik egzaminu negatywny". W arkuszu zadanie z poz. 13 Przejazd przez torowisko tramwajowe i kolejowe zostało ocenione jednokrotnie jako negatywne. Wobec faktu, że nieupewnienie się przed wjazdem na przejazd kolejowy nie stanowi przesłanki do przerwania egzaminu na prawo jazdy, gdyż traktowane jest ono jako błąd w zadaniu egzaminacyjnym, w przedmiotowej sprawie kluczowe jest zbadanie, czy stosownie do § 16 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wystąpiły okoliczności określone w tabeli nr 9 załącznika nr 1 do tego rozporządzenia, a zachowanie osoby zdającej zagrażało bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego, ponieważ przepisy prawa tylko w takiej sytuacji dopuszczają możliwość przerwania egzaminu z oceną negatywną.
Zgodnie z tabelą nr 9 załącznika nr 1 do rozporządzenia wśród zachowań osoby egzaminowanej mogących skutkować przerwaniem egzaminu państwowego znajduje się m.in. "nieupewnienie się przed wjazdem na przejazd kolejowy lub tramwajowy czy nie zbliża się pojazd szynowy" (pkt 18 tabeli nr 9). W ocenie Kolegium, samo zachowanie polegające na nieupewnieniu się przed wjazdem na przejazd kolejowy lub tramwajowy czy nie zbliża się pojazd szynowy nie stanowi bezwzględnej przesłanki do przerwania egzaminu. Zgodnie z § 16 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, aby sytuacja taka miała miejsce wymagany jest kolejny warunek polegający na tym, że zachowanie osoby egzaminowanej musi zagrażać bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego. Kluczowa jest ocena czy podczas egzaminu na prawo jazdy zachowanie K. S. bezpośrednio zagrażało życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego.
Kolegium wyjaśniło, że z zapisu audiowizualnego ukazującego moment, w którym egzaminowany miał rzekomo niewłaściwe wykonać przejazd przez torowisko nie wynika jednoznacznie czy doszło do nieprawidłowego wykonania tego zadania. Z materiału wynika natomiast, że od 00:17:50 egzaminowany zbliża się kierowanym pojazdem do przejazdu kolejowego. Szlabany przejazdu kolejowego są podniesione, a z przeciwnego kierunku ruchu przez przejazd przejeżdżają trzy samochody. Sposób poruszania się powyższych samochodów jest bardzo płynny i harmonijny względem pojazdu kierowanego przez egzaminowanego. W 0:17:55 czasu nagrania zauważyć można, że egzaminowany zmniejsza prędkość kierowanego pojazdu. Ma to miejsce tuż przed przejazdem przez przejazd kolejowy, do którego brakuje kilkudziesięciu metrów. Po wjeździe na przejazd (0:17:59) egzaminator wypowiada zdanie: "zadanie jest wykonane nieprawidłowo", a następnie nakazuje egzaminowanemu skręcić w lewo.
Na słowa egzaminatora (0:18:50) o tym, że nieupewnienie się przed wjazdem na przejazd kolejowy, czy nie zbliża się pojazd szynowy skutkuje przerwaniem egzaminu z wynikiem negatywnym, egzaminowany zadał pytanie: "na jakiej zasadzie, się nie upewniłem?" Egzaminator odpowiedział: "trzeba się przed przejazdem rozejrzeć". Egzaminowany odpowiedział: "rozejrzałem się", na co egzaminator odpowiedział: "gdzie Pan się rozejrzał". Wówczas egzaminowany przerwał mówiąc "w prawo w lewo. Pan nie widział, ale na pewno się rozejrzałem, nie chce się kłócić, ale...". Wówczas egzaminator próbował zakończyć dyskusję mówiąc "Proszę nie podnosić głosu, ja mówię spokojnie proszę Pana, powtórzę jeszcze raz...". Dyskusja pomiędzy egzaminowanym a egzaminatorem trwała do 00:20:22.
Organ odwoławczy zaznaczył, że z materiału audiowizualnego wynika, że egzaminowany przed wjazdem na przejazd kolejowy zredukował prędkość, natomiast wobec braku kamery wewnątrz pojazdu skierowanej na egzaminowanego nie sposób stwierdzić, czy kierujący pojazdem spojrzał w lewo oraz w prawo upewniając się czy nadjeżdża pojazd szynowy. Kolegium podzieliło pogląd organu I instancji, że nie została określona technika spełnienia warunku szczególnej ostrożności, a przepisy nie dookreślają w jaki sposób osoba zdająca ma tego dokonać. W związku z powyższym należy przyjąć, że upewnić się o możliwości jazdy można na różne sposoby. Jednakże wobec braku kamery skierowanej w wewnątrz pojazdu na osobę egzaminową powyższej kwestii nie da się rozstrzygnąć w sposób jednoznaczny. Niemniej jednak okoliczność braku upewnienia się co do możliwości jazdy nie jest istotna. Z arkusza przebiegu części praktycznej egzaminu państwowego (k.
2) wynika, że było to pierwsze nieprawidłowo wykonane zadanie i egzaminowany miał prawo wykonać je ponownie. Dopiero dwukrotnie nieprawidłowo wykonane zadanie powinno skutkować uzyskaniem oceny negatywnej z egzaminu.
Organ odwoławczy podkreślił, że oceniając, czy egzamin został przerwany prawidłowo należałoby ustalić, czy w trakcie wykonywania zadania przyjazdu przez torowisko tramwajowe i kolejowe, zachowanie osoby zdającej zagrażało bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego. Z materiału audiowizualnego sprawy nie wynika, aby sytuacja taka miała miejsce. Szlabany kolejowe były podniesione, z naprzeciwka jechały inne pojazdy, a egzaminator nie reagował w trakcie przejazdu, w taki sposób jak reaguje się przy bezpośrednim narażeniu życia lub zdrowia. Zdaniem Kolegium zachowanie egzaminowanego nie zagrażało bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego. Skoro egzaminator rozglądał się podczas przejazdu kolejowego czy nie nadjeżdża pojazd szynowy mógł nie zauważyć czy egzaminowany nie spojrzał kątem oka lub delikatnie nie przechylił głowy celem sprawdzenia czy nie zbliża się pojazd szynowy.
Ponadto, skoro egzaminator rozejrzał się czy nie nadjeżdżał pociąg, a następnie monotonnym, spokojnym głosem powiedział "zadanie jest wykonane nieprawidłowo" (0:17:59) to oznacza, że podczas pokonywania przejazdu kolejowego zachowanie egzaminowanego nie zagrażało bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego. Organ odwoławczy podniósł, że na nagraniu nie słychać odgłosów nadjeżdżającego pociągu.
W ocenie Kolegium wobec niepopełnienia tego samego błędu dwukrotnie przy wykonywaniu tego samego zadania - egzamin nie powinien zakończyć się wynikiem negatywnym, lecz powinien być kontynuowany.
A. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Kolegium, zarzucając nieprawidłową ocenę przebiegu egzaminu i naruszenie przepisów postepowania administracyjnego. Wobec tego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że postępowanie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym toczyło się bez jego udziału. Wyjaśnił, że podczas egzaminu w dniu 12 lutego 2025 r. egzaminowany nie upewnił się przed wjazdem na przejazd kolejowy, czy nie zbliża się pojazd szynowy. Skarżący zaznaczył, że zawsze obserwuje osobę egzaminowaną nie tylko bezpośrednio, ale ma także skierowane lusterko wewnętrzne na twarz kierowcy, zatem ma możliwość dostrzeżenia nawet spojrzenia "kątem oka". Według skarżącego zmniejszenie prędkości i zredukowanie biegu nie oznaczają, że egzaminowany upewnił się przed wjazdem na przejazd kolejowy, czy nie zbliża się pojazd szynowy. Miejsce przejazdu jest tak ukształtowane, że trzeba maksymalnie zredukować prędkość, aby zobaczyć czy z prawej strony nie nadjeżdża pociąg.
W ocenie skarżącego argumentacja o podniesionym szlabanie jest błędna, bowiem większość wypadków na przejazdach kolejowych ma miejsce właśnie przy otwartych szlabanach. Skarżący zaznaczył, że fakt zredukowania prędkości pojazdu nie ma nic wspólnego z upewnieniem się czy nie zbliża się pojazd szynowy. Ponadto ocena egzaminowanego odbywa się w trakcie jazdy w sposób dynamiczny, a unieważnienie egzaminu jest możliwe wyłącznie, jeżeli naruszenie prawa przez egzaminatora nie budzi żadnych wątpliwości.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlegała oddaleniu.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (w brzmieniu obowiązującym w dniu egzaminu), która reguluje m.in. zasady uzyskiwania uprawnień do kierowania pojazdami. Należy bowiem zaznaczyć, że dokumentem stwierdzającym posiadanie uprawnienia do kierowania np. pojazdem silnikowym jest m.in. wydane w kraju prawo jazdy. Osoba ubiegająca się o uzyskanie uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi zobowiązana jest poddać się sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego.
Zgodnie z art. 51 ust. 1 przywołanej ustawy egzamin państwowy jest przeprowadzany w celu sprawdzenia kwalifikacji osoby egzaminowanej, w zakresie jej wiedzy i umiejętności. Przepis ten określa cel i zakres egzaminu praktycznego na prawo jazdy jako sprawdzenie umiejętności w zakresie zgodnego z przepisami, bezpiecznego, energooszczędnego, sprawnego i nieutrudniającego innym uczestnikom ruchu poruszania się, odpowiednio do uprawnienia, o które ubiega się osoba zdająca egzamin w ruchu drogowym pojazdem silnikowym lub zespołem pojazdów składającym się z takiego pojazdu i przyczepy oraz tramwajem.
Stosownie natomiast do treści art. 52 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami część praktyczna egzaminu może zostać zakończona przed wykonaniem wszystkich określonych zakresem egzaminu zadań jedynie w przypadku, gdy zachowanie osoby zdającej zagraża bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 24 listopada 2023 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (w brzmieniu obowiązującym w dniu egzaminu) doprecyzowuje w § 28 ust. 2 przypadki, w których osoba egzaminowana uzyskuje negatywny wynik części praktycznej egzaminu.
Jeżeli zatem egzaminowany dwukrotnie nieprawidłowo wykonał to samo zadanie egzaminacyjne w ramach części praktycznej egzaminu przeprowadzanej w ruchu drogowym lub egzamin przerwano zgodnie z § 16 ust. 1, albo wystąpiły okoliczności określone w § 12 ust. 2 rozporządzenia wówczas egzaminowany nie zdaje.
Natomiast przerwanie egzaminu ma miejsce m.in., jeżeli zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 52 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami lub jeżeli wystąpiły okoliczności określone w tabeli nr 9 załącznika nr 1 do rozporządzenia, a zachowanie osoby zdającej zagrażało bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego.
Podkreślić należy, że w przedmiotowej sprawie jednym z zadań egzaminowanego był przejazd przez torowisko, a spór sprowadza się do oceny prawnej i rezultatu w postaci podstaw - lub braków podstaw - do przerwania egzaminu z uwagi na bezpośrednie zaistnienie zagrożenia dla życia lub zdrowia uczestników ruchu drogowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela stanowisko organów, że w tym konkretnym stanie faktycznym do takiego zagrożenia nie doszło, a w rezultacie przerwanie egzaminu na tej podstawie było niezasadne.
Podstawą prawną wydania decyzji o unieważnieniu egzaminu był art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, który wymaga spełnienia dwu podstawowych przesłanek - po pierwsze - wykazania, że egzamin był przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy, przy czym pojęciem "przepisy ustawy" należy także objąć inne przepisy prawa zawarte w aktach wykonawczych do ustawy w tym w rozporządzeniach, a po drugie to uchybienie w postaci niezgodności z ustawą powinno mieć charakter istotny, a więc wpływać na wynik egzaminu.
W niniejszej sprawie część praktyczna egzaminu została zakończona przed wykonaniem wszystkich zadań egzaminacyjnych określonych w tabeli nr 6 załącznika nr 1 rozporządzenia. Zakończenie egzaminu nastąpiło w związku z wykonywaniem zadania z pkt 13 tabeli. Zadanie to polega na przejeździe przez torowisko tramwajowe (dotyczy miast z komunikacją tramwajową) i kolejowe.
Wykonując to zadanie, egzaminowany wjechał na przejazd kolejowy, na którym podniesione były szlabany, zmniejszając prędkość jazdy. Oceniając wykonywanie tego zadania, egzaminator uznał jednak, że zachowanie kierującego zagrażało bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego i przerwał egzamin.
Tym samym kluczowym zagadnieniem jest wykładnia normy § 28 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz § 16 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w świetle stanu faktycznego przedmiotowej sprawy.
Dokonując wykładni sformułowania, że zachowanie osoby zdającej zagrażało bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu, w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że w powołanym wyżej rozporządzeniu w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami w załączniku nr 1 zatytułowanym "Zadania egzaminacyjne, kryteria oceny wykonania tych zadań oraz zachowania osoby egzaminowanej mogące skutkować przerwaniem egzaminu", w tabeli nr 9 określone zostały "Zachowania osoby egzaminowanej mogące skutkować przerwaniem egzaminu państwowego". Zgodnie z pkt 18 tabeli - nieupewnienie się przed wjazdem na przejazd kolejowy lub tramwajowy czy nie zbliża się pojazd szynowy stanowi postawę do przerwana egzaminu, jeżeli zachowanie to zostanie zakwalifikowane jako zagrażające bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego.
Zatem podstawą do przerwania egzaminu nie jest samo "nieupewnienie się przed wjazdem na przejazd kolejowy lub tramwajowy czy nie zbliża się pojazd szynowy", ale swoista postać kwalifikowana takiego zachowania, która w konkretnych okolicznościach faktycznych i warunkach panujących na drodze stanowi "bezpośrednie zagrożenie życia i zdrowia uczestników ruchu drogowego".
Analizując treść sformułowania "zachowanie osoby zdającej zagrażało bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego" zawartego w § 16 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia można posiłkować się wykładnią dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 czerwca 2023 r., sygn. I OSK 917/20. W powołanym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że element bezpośredniego zagrożenia jest szczególnie istotny, stąd też, aby stwierdzić czy zachowanie osoby zdającej zagrażało bezpośrednio życiu i zdrowi innych uczestników ruchu drogowego, niezbędne jest odniesienie się do okoliczności konkretnego przypadku, i to okoliczności mających miejsce w czasie zachowania osoby zdającej, albowiem to w tym czasie podejmowana jest decyzja o przerwaniu egzaminu. Jednym słowem sam fakt nieprawidłowego zachowania osoby zdającej nie uprawnia do przerwania egzaminu, jeżeli z zachowaniem tym nie łączy się bezpośrednie zagrożenie życia i zdrowia uczestników ruchu drogowego.
W rozpoznawanej sprawie osoba zdająca wykonując zadanie przejazdu przez torowisko kolejowe, nawet przy założeniu, że wykonała je nieprawidłowo, albowiem egzaminator nie zauważył, aby rozejrzała się zarówno w prawo jak i w lewo – to jednak nie spowodowała zagrożenia bezpośredniego w życiu i zdrowiu innych uczestników ruchu drogowego, albowiem sam wjazd pojazdem na teren torowiska odbywał się po zredukowaniu prędkości przy podniesionych rogatkach oraz w obecności pojazdów jadących z naprzeciwka. Zaznaczyć należy, że osoba zdająca panowała nad pojazdem, egzaminator nie dokonywał interwencji np. poprzez użycie dodatkowego hamulca. Sam przejazd oznaczony jest znakami pionowymi ostrzegawczymi A-9 - Przejazd kolejowy z zaporami. Znak ten ostrzega o przejeździe kolejowym wyposażonym w zapory lub półzapory. W momencie przejazdu zapory kolejowe (rogatki) było podniesione.
Cechami zachowania osoby zdającej egzamin, które decydują, iż jest to zachowanie skutkujące zakończeniem egzaminu są rodzaj i bliskość zagrożenia. To zagrożenie musi mieć charakter bezpośredni, a więc wystąpić w czasie wykonywania przez osobę zdającą zadania egzaminacyjnego, wówczas bowiem dochodzi do przerwania egzaminu. Bezpośredniość zagrożenia nie może być potencjalna czy hipotetyczna.
Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że zachowanie egzaminowanego nie zagrażało bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego, a skarżący nieprawidłowo ocenił zachowanie egzaminowanego podczas egzaminu praktycznego. Jednocześnie na uwadze należy mieć, że egzaminowany nie popełnił dwukrotnie tego samego zadania egzaminacyjnego, a zatem egzamin nie powinien zostać przerwany i zakończyć się wynikiem negatywnym.
Zdaniem Sądu organy prawidłowo uznały, że w rozpoznawanej sprawie wystąpiły przesłanki unieważnienia praktycznego egzaminu państwowego, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. Organy obu instancji podjęły niezbędne czynności do wyjaśnienia sprawy oraz w sposób wyczerpujący zgromadziły, a następnie rozpatrzyły materiał dowodowy. W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy szczegółowo wyjaśnił podstawę prawną decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.), oddalił skargę.