Uzasadnienie
Decyzją z 28 lipca 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (dalej: DIAS w Łodzi) odmówił uwzględnienia sprzeciwu M. M. (dalej: strona, skarżąca) od wezwania DIAS w Łodzi z 24 czerwca 2025 r. do wniesienia opłaty dodatkowej za naruszenie obowiązku wniesienia opłaty za przejazd autostradą.
Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Wezwaniem z 24 czerwca 2025 r. DIAS w Łodzi nałożył na M. M., na podstawie art. 37ge oraz art. 37gf ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 321 ze zm.) - dalej: "ustawa o autostradach", obowiązek wniesienia opłaty dodatkowej w wysokości 500 zł w związku z nieuiszczeniem opłaty za przejazd z 2 grudnia 2021 r. o godzinie 11:41 pojazdu o numerze rejestracyjnym [...] na płatnym odcinku autostrady A4 węzeł Brzezimierz.
Od powyższego wezwania strona wniosła sprzeciw, w którego treści wskazała, że pojazd był wyposażony w urządzenie OBU zarejestrowane w systemie e-TOLL 30 listopada 2021 r. i przypisane do pojazdu, a konto przedpłatowe 26 listopada 2021 r. zostało zasilone kwotą 300 zł. Skarżący podkreślił, że urządzenie było dopuszczone do użytku przez system e-TOLL i zamontowane zgodnie z instrukcją na akumulatorze samochodu. Kierujący pojazdem nie mógł widzieć, czy podczas przejazdu urządzenie wysyła sygnał. Zostały spełnione wszystkie warunki, aby opłaty za przejazd pojazdem były pobierane, a właściciel pojazdu nie może być karany za niewłaściwe działanie systemu w sytuacji, gdy zrobił wszystko, aby opłata została pobrana.
Skarżący zauważył, że system wykrywając przejazd zarejestrowanym pojazdem powinien pobrać opłatę automatycznie z konta przedpłatowego pomimo braku wysłania sygnału z urządzenia OBU. Strona wniosła o uchylenie nałożonej opłaty dodatkowej i zwrot wpłaconej kwoty w wysokości 400 zł.
Przywołaną na wstępie decyzją z 28 lipca 2025 r. DIAS w Łodzi odmówił uwzględnienia sprzeciwu M. M. od wezwania DIAS w Łodzi z 24 czerwca 2025 r. do wniesienia opłaty dodatkowej.
W uzasadnieniu decyzji DIAS w Łodzi przytaczając treść art. art.37a ust. 7, ust. 8, ust. 12 i 28 oraz art. 37ge ust. 1, ust. 5 i ust. 6 ustawy o autostradach oraz § 2, § 3, § 7 i § 8 rozporządzeniem Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 15 grudnia 2022 r. w sprawie opłat elektronicznych pobieranych w Systemie Poboru Opłaty Elektronicznej KAS oraz przekazywania kary grzywny (tekst. jedn. Dz.U. z 2022, poz. 2656) – dalej: "rozporządzenie" wyjaśnił, że powyższe regulacje miały zastosowanie w przypadku przejazdu autostradą rozpoczętego przed 1 lipca 2023 r., na mocy art. 9 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym oraz niektórych innych ustaw (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1193) - dalej: "ustawa zmieniająca", stanowiący, że w przypadku przejazdu autostradą na zasadach określonych w ustawie zmienianej w art. 1 rozpoczętego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
DIAS w Łodzi wskazał dalej, że od 1 grudnia 2021 r. do 30 czerwca 2023 r. za przejazd autostradą A2 na odcinku Stryków-Konin Wschód oraz A4 na odcinku Wrocław - Sośnica można było zapłacić za pomocą:
- • e-biletu autostradowego - wydawanym elektronicznie w aplikacji e-TOLL. PL BILET oraz w aplikacjach partnerów systemu e-ToLL (lista partnerów współpracujących z e-TOLL dostępna była do 30 czerwca 2023 r. na stronie internetowej www.etoll.gov.pl) oraz wydawanym w punktach stacjonarnych (bilet papierowy) u partnerów systemu e-TOLL (na stacjach paliw Ax. S.A. oraz Bx. S.A. w punkcie mPay);
- • przez aplikację e-TOLL PL oraz za pomocą urządzeń pokładowych ZSL/OBU - oplata naliczana była na podstawie danych geolokalizacyjnych pojazdu, które były transmitowane do systemu e-TOLL.
Organ wskazał, że skarżący był zarejestrowanym użytkownikiem systemu e-TOLL, zatem doskonale znał zasady poboru opłat za przejazd autostradą płatną. Wynikało to z regulaminu, który użytkownik zobowiązany był zaakceptować instalując aplikację. Następnie DIAS w Łodzi podniósł, że urządzenia OBU posiadają diody oraz głośnik informujące o poprawności działania. Wszelkie problemy były natychmiast sygnalizowane kierowcy za pomocą sygnałów audiowizualnych. Problem utrzymujący się dłużej niż 5 minut oznaczał, że kierowca powinien zatrzymać się lub zjechać z drogi płatnej w najbliższym możliwym, bezpiecznym miejscu.
Organ zaakcentował, że zarówno za pomocą urządzenia jak i Internetowego Konta Klienta skarżący miał możliwość śledzenia każdej drogi przejazdu oraz sprawdzenia stanu środków i opłat, które zostały pobrane. Zatem to skarżący nie dołożył należytej staranności w tym zakresie. Organ podkreślił, że jako zarejestrowany użytkownik systemu e-TOLL skarżący miał 24-godzinny dostęp do Internetowego Konta Klienta (IKK), a zatem mógł w przypadku wątpliwości sprawdzać, czy przejazd został prawidłowo zarejestrowany, a opłata prawidłowo pobrana. W ocenie organu uwagę strony powinien zwrócić fakt, że opłata za przejazd nie została pobrana, przed rozpoczęciem i po zakończeniu przejazdu saldo rachunku było dokładnie takie samo.
Na podstawie informacji dostępnych w Systemie Poboru Opłaty Elektronicznej Krajowej Administracji Skarbowej organ ustalił, że skarżący utworzył konto rozliczeniowe 30 listopada 2021 r. Analiza przypisanego konta rozliczeniowego e-TOLL oraz analiza historii przejazdów pojazdem o numerze rejestracyjnym [...] wykazała brak zarejestrowanej opłaty za sporny przejazd. Według historii raportów przejazdów pierwsza opłata z zasilonego konta kwotą 300 zł pobrana została za przejazd z 4 grudnia 2021 r. DIAS w Łodzi podkreślił, że system odnotowywał wykonane przejazdy oraz kwoty naliczone za te przejazdy. Jeśli w wyniku analizy konta IKK klient stwierdził, że opłata za przejazd nie została pobrana, wtedy miał możliwość jeszcze przez 3 dni od zakończenia przejazdu, aby doładować konto odpowiednią kwotą lub wykupić z mocą wsteczną bilet autostradowy w postaci elektronicznej w aplikacji e-TOLL.PL BILET oraz w aplikacji partnerów systemu e-TOLL lub w postaci papierowej na stacjach paliw Ax. S.A. oraz Bx. S.A, czy punktach mPay.
Skargę na powyższą decyzję DIAS w Łodzi złożył do sądu M. M. zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 107 k.p.a. w zw. z art. 37gf ust. 5 ustawy o autostradach płatnych poprzez: brak wskazania podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz błąd w ustaleniach faktycznych sprawy stanowiących podstawę rozstrzygnięcia wniesionego sprzeciwu.
Stawiając powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, uwzględnienie wniesionego sprzeciwu w sprawie wniesienia opłaty dodatkowej w całości oraz zasądzenie od DIAS w Łodzi na rzecz skarżącego kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skarga okazała się niezasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W przeciwnym wypadku sąd skargę oddala art. 151 p.p.s.a.
Przeprowadzona przez sąd, według wskazanych kryteriów, kontrola legalności wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 28 lipca 2025 r. odmawiająca uwzględnienia sprzeciwu skarżącego od wezwania organu do wniesienia opłaty dodatkowej w wysokości 500 zł za naruszenie obowiązku wniesienia opłaty za przejazd autostradą.
Z ustaleń faktycznych, stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji wynika, że 2 grudnia 2021 r. o godzinie 11:41 na płatnym odcinku autostrady A4 węzeł Wrocław Wschód - węzeł Brzezimierz, zarejestrowano przejazd będącego własnością skarżącego pojazdu o numerze rejestracyjnym [...] o łącznej dopuszczalnej masie całkowitej poniżej 3,5 t. bez uiszczonej opłaty za przejazd autostradą płatną. Wskazać należy, że skarżący w toku postępowania, ani w skardze wniesionej do sądu nie zakwestionował powyższego stanu faktycznego w zakresie okoliczności związanych z przejazdem autostradą płatną bez uiszczenia opłaty.
Skarżący stanął jednak na stanowisku, że nie powinien zostać obciążony opłatą dodatkową, gdyż pojazd był wyposażony w urządzenie OBU zarejestrowane w systemie e-TOLL 30 listopada 2021 r. i przypisane do pojazdu, a konto przedpłatowe 26 listopada 2021 r. zostało zasilone kwotą 300 zł. Skarżący podkreślił, że urządzenie było dopuszczone do użytku przez system e-TOLL i zamontowane zgodnie z instrukcją na akumulatorze samochodu. Kierujący pojazdem nie mógł widzieć, czy podczas przejazdu urządzenie wysyła sygnał.
W ocenie sądu stanowiska skarżącego nie można jednak podzielić.
W pierwszej kolejności, odnosząc się do zarzutów skargi, wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 37a ust. 1 ustawy o autostradach, w brzmieniu obowiązującym w dniu dokonania spornego przejazdu, tj. 2 grudnia 2021 r., za przejazd autostradą są pobierane opłaty. Stosownie do art. 37a ust. 7 ustawy o autostradach do wniesienia opłaty za przejazd autostradą, pobieranej przez Szefa KAS, jest zobowiązany:
- 1) właściciel pojazdu albo
- 2) posiadacz pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 988, 1002, 1768 i 1783), albo
- 3) użytkownik pojazdu, o którym mowa w art. 80b ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
- - zwany dalej "wnoszącym opłatę".
W myśl art. 37a ust.8 ustawy o autostradach opłata za przejazd autostradą, o której mowa w ust. 7, może być wniesiona: w sposób przewidziany dla opłaty elektronicznej na podstawie danych geolokalizacyjnych przekazanych z urządzeń lub systemów, o których mowa w art. 13i ust. 3a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Stosownie do art. 37a ust. 31 ustawy o autostradach do gromadzenia danych oraz wnoszenia opłaty za przejazd autostradą w sposób, o którym mowa w ust. 8, stosuje się odpowiednio przepisy: art. 13hc, art. 13i ust. 1, 1a, 3a, 3b, 3d, 4a, 4aa i 4b, art. 13ia ust. 1-10 oraz 15-19, art. 13ib, art. 13ic oraz art. 40d ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
Zgodnie z art. 13 hc ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2021 poz.1376 ze zm.) - dalej: "u.d.p." uiszczenie opłaty elektronicznej następuje w systemie elektronicznego poboru opłat, zgodnie z art. 13i. W myśl art. 13i ust. 3a zd. 1 u.d.p. na potrzeby poboru opłaty elektronicznej za pomocą Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS są stosowane urządzenia mobilne, zewnętrzne systemy lokalizacyjne oraz urządzenia pokładowe, wykorzystujące technologie pozycjonowania satelitarnego i transmisji danych. Dane geolokalizacyjne niezbędne do poboru opłaty elektronicznej, przekazywane z urządzenia, o którym mowa w ust. 3a, do Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS, obejmują współrzędne geograficzne dotyczące położenia pojazdu samochodowego, jego prędkość, datę i godzinę pozyskania tych współrzędnych, azymut środka transportu, błąd przekazywania danych satelitarnych (art. 13 i ust. 3b zd. 1 u.d.p.).
Powyższe dane geolokalizacyjne wykorzystywane są w celu ustalenia prawidłowej wysokości opłaty za przejazd konkretnego pojazdu autostradą lub jej odcinkiem płatnym. Wysokość opłaty za przejazd autostradą stanowi iloczyn liczby kilometrów przejazdu i stawki opłaty za kilometr dla danej kategorii pojazdu (art. 37a ust. 5-6 w związku z art. 37e ustawy o autostradach). Skoro opłata za przejazd autostradą jest związana z przejazdem konkretnego pojazdu płatnym odcinkiem autostrady to w celu zapewnienia skutecznego ich poboru muszą zostać zastosowane rozwiązania służące monitorowaniu przemieszczania się pojazdów na autostradach lub ich odcinkach płatnych, oraz identyfikowaniu przemieszczających się pojazdów, których przejazd podlega opłacie. Jednym z takich systemów jest Automatyczny System Rozpoznawania Numerów Rejestracyjnych (ANPRS), z którego dane zostały wykorzystane w tym postępowaniu.
Zgodnie z art. 37a ust. 28 ustawy o autostradach kierujący pojazdem nie rozpoczyna przejazdu autostradą lub jej odcinkiem w przypadku braku:
- a) ważnego biletu autostradowego lub
- b) prawidłowo funkcjonującego urządzenia lub systemu, o których mowa w art. 13i ust. 3a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, zapewniających przekazywanie danych geolokalizacyjnych do Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS. Za niewniesienie opłaty za przejazd autostradą, o której mowa w art. 37a ust. 7, w tym za kontynuację przejazdu autostradą lub jej odcinkiem po upływie daty i godziny końca okresu ważności wskazanych na bilecie autostradowym, od wnoszącego opłatę pobiera się opłatę dodatkową w wysokości 500 zł (art. 37ge ust. 1 ustawy o autostradach).
Jak prawidłowo wyjaśnił w swoich rozstrzygnięciach organ od 1 grudnia 2021 r. manualny system poboru opłat za przejazd odcinkami państwowych autostrad płatnych A2 Konin-Stryków i A4 Bielany Wrocławskie - Sośnica zarządzanymi przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA) został zastąpiony systemem elektronicznego poboru opłat e-TOLL. W okresie od 1 grudnia 2021 r. do 30 czerwca 2023 r. za przejazd na tych odcinakach można było płacić za pomocą: e-biletu autostradowego wydawanego elektronicznie w aplikacji e-TOLL PL BILET lub w aplikacji partnerów systemu e-TOLL (lista partnerów dostępna na stronie etoll.gov.pl) albo wydawanego w punktach stacjonarnych u partnerów systemu e-TOLL biletu papierowego (na stacjach paliw Ax. S.A. oraz Bx. S.A.), a także przez aplikację e-TOLL oraz urządzenia pokładowe ZSL lub OBU - opłata naliczana była na podstawie danych geolokalizacyjnych pojazdu, które transmitowane były do systemu e-TOLL.
Jak wynika z akt sprawy skarżący w kontrolowanej sprawie zdecydował się na uiszczanie opłat za przejazdy z wykorzystaniem urządzenia ZSL nr Z21-CC41Xe-2, które zostało przypisane do pojazdu o nr rejestracyjnym [...] i aktywowane w dniu 30 listopada 2021 r. Jednak z dokonanej przez organ analizy należącego do skarżącego konta e-TOLL w systemie CRM Service - systemie, który gromadzi dane dotyczące przejazdów państwowymi autostradami płatnymi A2 i A4 opłacanych w trybie przedpłaty pierwszy przejazd pojazdu o nr rejestracyjnym [...] z urządzeniem Z21-CC41Xe-2 został odnotowany dopiero 4 grudnia 2021 r. W toku postępowania ani w skardze strona nie przedstawiła żadnych dowodów potwierdzających, że sporne urządzenie zostało prawidłowo zainstalowane w pojeździe lecz w spornym dniu uległo awarii, organ zaś ustalił, że system 2 grudnia 2021 r. działał poprawnie. Trafnie w uzasadnieniu swojej decyzji organ wskazuje, że strona jako użytkownik systemu e-TOLL miała 24-godzinny dostęp do Internetowego Konta Klienta i mogła z łatwością sprawdzić czy przejazd został prawidłowo zarejestrowany i opłata pobrana.
Gdyby skarżący dołożył należytej staranności z łatwością ustaliłby, że po zakończeniu przejazdu saldo rachunku pozostało w niezmienionej wysokości. W takiej sytuacji strona miała zgodnie z art. 37ge ust. 5 ustawy o autostradach możliwość uiszczenia należnej opłaty w terminie 3 dni bądź poprzez wykupienie biletu autostradowego za wykonany przejazd bądź manualnie z wykorzystaniem posiadanego Internetowego Konta Klienta systemu e-TOLL w zakładce "uzupełnij przejazd" z możliwości tej jednak nie skorzystała.
W tym miejscu wymaga zaakcentowania, że to na skarżącym jako właścicielu pojazdu, którym wykonywany był przejazd spoczywa obowiązek dołożenia należytej staranności uczynienia zadość wymogom wykonywania tego przejazdu tak, aby zapewnić efektywne uiszczenie opłaty należnej za ten przejazd, co nie jest przecież ani niemożliwe, ani też nadmiernie utrudnione, ani też nieproporcjonalne, gdy chodzi o sposób wykonania obowiązku, o którym mowa w przywołanych przepisach prawa (por. wyrok NSA z 26 kwietnia 2022 r., sygn. akt II GSK 1856/18, LEX nr 3339190).
Z powołanego wyżej art. 37a ust. 28 pkt 1 ustawy o autostradach wyraźnie wynika, że to na kierującym pojazdem ciąży obowiązek wykupienia ważnego biletu autostradowego lub sprawdzenia prawidłowego działania urządzenia lub systemu, o których mowa w art. 13i ust. 3a u.d.p., zapewniających przekazywanie danych geolokalizacyjnych do Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS. W sytuacji, gdy skarżący powierzył będący jego własnością i wykorzystywany na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej pojazd swoim pracownikom to jego jako właściciela pojazdu i przedsiębiorcę obciążają ewentualne zaniedbania jego pracowników w tym zakresie.
Zgodnie z art. 37ge ust. 1 ustawy o autostradach za niewniesienie opłaty za przejazd autostradą, o której mowa w art. 37a ust. 7 (...) od wnoszącego opłatę pobiera się opłatę dodatkową w wysokości 500 zł. W toku postępowania przed organem administracji skarżący nie wykazał, że uiścił należną opłatę za przejazd autostradą A4 2 grudnia 2021 r. zarejestrowany na węźle Brzezimierz. Nie wykazał również, że uiścił należną za ten przejazd opłatę w terminie 3 dni od jego zakończenia (art. 37ge ust. 5 ustawy o autostradach). Twierdzenie zatem, że bezprawnie nałożono na skarżącego obowiązek uiszczenia opłaty dodatkowej za niewniesienie opłaty za przejazd autostradą, nie zasługuje na akceptację i nie ma oparcia w przepisach prawa.
Końcowo zauważyć należy, że sąd nie podziela argumentacji zaprezentowanej przez tutejszy sąd w sprawie sygn. akt III SA/Łd 689/25 opartej na nieuprawnionym posłużeniu się przez organ danymi, o których mowa w art. 37a ust.12 ustawy o autostradach po upływie terminu wynikającego z art. 37a ust. 30 tej ustawy bowiem przepisy te nie miały zastosowania w przedmiotowej sprawie. Zgodnie z przywołanym powyżej art. 37a ust. 31 ustawy o autostradach do gromadzenia danych oraz wnoszenia opłaty za przejazd autostradą w sposób, o którym mowa w ust. 8 (opłata elektroniczna), stosuje się odpowiednio przepisy u.d.p w tym art. 13ia ust. 1 i 4 u.d.p. w celu uiszczania opłaty elektronicznej z wykorzystaniem Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS właściciel, posiadacz albo użytkownik pojazdu jest obowiązany dokonać rejestracji w rejestrze uiszczających opłatę elektroniczną. Administratorem danych, w tym danych osobowych, przetwarzanych w Systemie Poboru Opłaty Elektronicznej KAS jest Szef KAS.
Zgodnie zaś z art. 13ia ust. 17 u.d.p. podawane w celu rejestracji w systemie dane są przechowywane nie dłużej niż 36 miesięcy, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym właściciel, posiadacz albo użytkownik pojazdu zaprzestał przejazdu po drogach krajowych lub ich odcinkach, na których pobiera się opłatę elektroniczną, zaś dane geolokalizacyjne nie dłużej niż 9 miesięcy, licząc od dnia zakończenia danego przejazdu po drogach krajowych, chyba że przed upływem tego terminu wszczęte zostało postępowanie administracyjne lub postępowanie w sprawach o wykroczenia, w którym te dane są niezbędne, w takim przypadku dane te są przechowywane do czasu zakończenia postępowania. W kontrolowanej sprawie podstawą dokonania przez organ ustaleń faktycznych w zakresie nieopłaconego przejazdu stanowiły dane z Automatycznego Systemu Rozpoznawania Numerów Rejestracyjnych (ANPRS) oraz dane z systemu e-TOLL.
W ocenie sądu dane geolokalizacyjne nie miały znaczenia w kontrolowanej sprawie bowiem opłata dodatkowa jest niezależna od długości nieopłaconego przejazdu, zaś termin przechowywania danych podanych przez stronę przy rejestracji w systemie e-TOLL nie upłynął.
Zatem w ocenie sądu okoliczności faktyczne zaistniałe w kontrolowanej sprawie uzasadniały nałożenie na skarżącego opłaty dodatkowej w wysokości 500 zł za niewniesienie opłaty za przejazd autostradą.
Stwierdzenie powyższego oznacza, że zarzuty skargi przedstawiają się jako bezzasadne, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi do jej oddalenia na podstawie art. 151 p.p.s.a.
EC