Uzasadnienie
Decyzją z 10 lutego 2026 r. nr 1001-IUOD-3.4812.41.2026.2 Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi odmówił uwzględnienia sprzeciwu od wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej. Wskazana decyzja została doręczona A. S. (dalej również: "strona", "skarżący") w dniu 10 lutego 2026 r. 5 marca 2026 r. A. S. wniósł do Urzędu Skarbowego w Gnieźnie pismo zatytułowane: "WNIOSEK O STWIERDZENIE NADPŁATY".
W piśmie z 29 czerwca 2026 r. skarżący wyjaśnił, że pismo z 5 marca 2026 r. zostało sporządzone w celu dochodzenia zwrotu uiszczonej przez niego opłaty dodatkowej i zgodził się na potraktowanie przez organ wskazanego pisma jako skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 10 lutego 2026 r. nr 1001-IUOD-3.4812.41.2026.2.
Pismem z 12 czerwca 2026 r. nadanym za pośrednictwem operatora pocztowego 15 czerwca 2026 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Gnieźnie przekazał zgodnie z właściwością do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi pismo skarżącego z 5 marca 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Konsekwencje procesowe wniesienia skargi po terminie normuje art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowiąc, że w takiej sytuacji sąd skargę odrzuca.
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 10 lutego 2026 r. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o trzydziestodniowym terminie do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi, zatem od dnia następnego, tj. od 11 lutego 2026 r. rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu, który upłynął z dniem 12 marca 2026 r. Skarżący w dniu 5 marca 2026 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Gnieźnie, a więc organu niewłaściwego do nadania jej dalszego biegu.
Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. Natomiast skarga wniesiona do organu niewłaściwego powinna być przez ten organ przekazana organowi właściwemu, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje data nadania skargi przez ten organ na adres właściwego organu (por. postanowienie NSA z 7 października 2010 r., sygn. akt II FSK 1418/10; postanowienie NSA z 26 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2405/10).
W niniejszej sprawie organ niewłaściwy, do którego wpłynęła skarga strony na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 10 lutego 2026 r. nr 1001-IUOD-3.4812.41.2026.2 przekazał tę skargę do organu właściwego w dniu 15 czerwca 2026 r., a zatem po upływie zakreślonego przez ustawę trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi. Oznacza to, że skarga została złożona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Powyższe, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. obligowało Sąd do jej odrzucenia.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
ds