Uzasadnienie
W dniu 31 maja 2006 roku M. J.-M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] nr [...] odmawiającą wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów. Skarżąca wskazała, iż działka o nr 722/1 omyłkowo w czasie pomiarów geodezyjnych została przyłączona do nieruchomości należącej do małżeństwa D., natomiast jej zdaniem działka ta nie jest ich własnością oraz nie była przez nich użytkowana. M. J. - M. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzających ją decyzji.
W odpowiedzi na skargę z dnia 6 lipca 2006 roku [...] Wojewódzki Inspektor Geodezyjny i Kartograficzny podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 7 lipca 2006 roku skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie czterech odpisów skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało odebrane w dniu 14 lipca 2006 roku przez M. K.– kuzyna skarżącej.
W dniu 19 lipca 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo skarżącej, w którym cofa skargę oraz informuje, że wniosła pozew o uzgodnienie treści księgi wieczystej lub zasiedzenie do Sądu Rejonowego w Z.. W wyznaczonym terminie M. J. - M. nie wykonała zarządzenia z dnia 7 lipca 2006 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.
Ponadto zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w/w ustawy, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zaś w myśl art. 58 § 3 sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu sądowego oraz nie złożyła czterech odpisów skargi w wyznaczonym terminie – nie uzupełniła zatem braków formalnych i fiskalnych skargi. Należy więc stwierdzić, iż skarga wniesiona przez M. J.-M. nie czyni zadość warunkom wymaganym ustawą.
Stosownie do treści art. 60 powołanej wyżej ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wagą nieważności.
Należy podkreślić, że skarżący może cofnąć skargę, która została skutecznie wniesiona, czyli taką, która nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W przypadku, gdy skarga zawiera braki sąd skargę odrzuca (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 roku, SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207). W związku z tym Sąd uznał, iż skarga zawiera braki formalne i fiskalne i nie może zostać skutecznie przez skarżącą cofnięta.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia