Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 6

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 3 września 2026 r., sygn. akt III SA/Łd 255/26

nieprawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Dnia 3 września 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III
Skład
Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat przewodniczący
Sędzia WSA Małgorzata Kowalska sprawozdawca
Sędzia WSA Monika Krzyżaniak
Sekretarz sądowy Ewa Górska protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 3 września 2026 roku
Sprawa
sprawy ze skargi F.Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 26 stycznia 2026 roku nr SKO 4131.51.2025 w przedmiocie odmowy zmiany wpisu w rejestrze agencji zatrudnienia oddala skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z 26 stycznia 2026 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa Łódzkiego z 14 listopada 2025 r. odmawiającą F. Sp. z o. o. z siedzibą w Ł. zmiany wpisu w rejestrze agencji zatrudnienia.

Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym.

8 lutego 2016 r. F. Sp. z o. o. została wpisana do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia.

14 sierpnia 2025 r. oraz 25 sierpnia 2025 r. spółka wystąpiła do Marszałka Województwa Łódzkiego o zmianę danych w rejestrze podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia, wnosząc o zmianę rodzaju świadczonych usług w zakresie pośrednictwa pracy na rzecz cudzoziemców, o których mowa w art. 305 ust. 3 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, pracy tymczasowej oraz pracy tymczasowej na rzecz cudzoziemców, o których mowa w art. 305 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (tekst jedn. Dz. U. z 2025r., poz. 620).

Organ I instancji pismami z 29 sierpnia 2025 r., zawiadomił stronę o dokonaniu zmiany wpisu poprzez dodanie rodzaju świadczonych usług w zakresie pośrednictwa pracy na rzecz cudzoziemców, o których mowa w art. 305 ust. 3 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia i pracy tymczasowej, a także o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o odmowie zmiany wpisu w rejestrze agencji zatrudnienia w zakresie świadczenia usług w ramach pracy tymczasowej na rzecz cudzoziemców, o których mowa w art. 305 ust. 3 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Organ I instancji wskazał, że prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie pośrednictwa pracy oraz pracy tymczasowej na rzecz cudzoziemców, od których wymagane jest posiadanie zezwolenia na pracę lub oświadczenia o powierzeniu pracy cudzoziemcowi, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest możliwe po 2 latach od wpisu do rejestru agencji zatrudnienia i świadczeniu usługi, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lub 2. Tymczasem strona wnioskiem z 10 maja 2024 r. wystąpiła o zmianę danych w rejestrze podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia, w oparciu o który 16 maja 2024 r. dokonano stosownej aktualizacji danych w Krajowym Rejestrze Agencji Zatrudnienia, polegającej na usunięciu certyfikatu uprawniającego do świadczenia usługi pracy tymczasowej.

W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik strony w piśmie z 10 września 2025 r. wskazał, że spółka spełnia wszystkie przesłanki do zmiany wpisu w trybie art. 445 ust. 6 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wnioskodawczyni 1 czerwca 2025 r. posiadała (i posiada nadal) wpis do Krajowego Rejestru Agencji Zatrudnienia obejmujący wykonywanie usług pośrednictwa pracy, doradztwa personalnego oraz poradnictwa zawodowego, jak również świadczyła takie usługi 1 czerwca 2025 r. na rzecz cudzoziemców, od których wymagane jest posiadanie zezwolenia na pracę lub oświadczenia o powierzeniu pracy cudzoziemcowi. Spółka w okresie od 8 lutego 2016r. do dnia 16 maja 2024 r. (a zatem nieprzerwanie przez niemal 8 lat) posiadała również wpis w Krajowym Rejestru Agencji Zatrudnienia obejmujący wykonywanie usług pracy tymczasowej i w tym okresie wykonywała usługi pracy tymczasowej na rzecz cudzoziemców, od których wymagane jest posiadanie zezwolenia na pracę lub oświadczenia o powierzeniu pracy cudzoziemcowi. 10 maja 2024 r. spółka złożyła wniosek o wykreślenie jej z Krajowego Rejestru Agencji Zatrudnienia w zakresie świadczenia usług pracy tymczasowej.

Ponadto spółka do początku maja 2024 r. świadczyła usługi pracy tymczasowej na podstawie umowy o użyczanie pracowników tymczasowych i obecnie zawarła porozumienie o reaktywowaniu tej umowy i będzie kontynuowała współpracę z tym samym podmiotem i na podstawie tej samej umowy. Spółka spełnia wszelkie przesłanki do dokonania zmiany wpisu w trybie art. 445 ust. 6 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia bowiem wykonywała działalność agencji pracy świadczącej usługi pracy tymczasowej przed 1 czerwca 2025 r. i będzie je kontynuowała obecnie. Złożenie wniosku o zmianę wpisu w trybie art. 445 ust. 6 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia zwalnia spółkę ze spełnienia warunku, o którym mowa w art. 305 ust. 3 ustawy.

Spółka nie podziela stanowiska organu pierwszej instancji, że sformułowanie przed dniem wejścia w życie ustawy oznacza, iż warunkiem koniecznym jest posiadanie wpisu do Krajowego Rejestru Agencji Zatrudnienia w zakresie pracy tymczasowej w dniu 1 czerwca 2025 r. W ocenie strony "przed dniem wejścia w życie ustawy" nie oznacza, że spółka powinna mieć certyfikat obejmujący świadczenie usług pracy tymczasowej w dniu jej wejścia w życie, tj. 1 czerwca 2025 r., ale mogła posiadać go wcześniej, przed dniem wejścia w życie ustawy. Posiadanie przez spółkę certyfikatu obejmującego świadczenie usług pracy tymczasowej w maju 2024 r., w opinii pełnomocnika, mieści się w pojęciu "posiadania wpisu do rejestru agencji zatrudnienia przed dniem wejścia w życie ustawy".

Decyzją z 14 listopada 2025 r. Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Łodzi działając z upoważnienia Marszałka Województwa Łódzkiego na podstawie art. 314 pkt 2 lit. a w zw. z art. 305 ust. 3 oraz art. 445 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz. U. z 2025 r. poz. 620) odmówił stronie zmiany wpisu w rejestrze agencji zatrudnienia w zakresie świadczenia usług w ramach pracy tymczasowej na rzecz cudzoziemców, o których mowa w art. 305 ust. 3 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia. W uzasadnieniu wskazano, że spółka w chwili złożenia wniosku o zmianę danych nie miała wpisu uprawniającego do prowadzenia działalności w zakresie pracy tymczasowej, zaś ustawodawca w art. 445 ust. 6 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia przewidział możliwość złożenia wniosku o zmianę wpisu, o którym mowa w art. 313 ust. 2, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy w celu kontynuowania świadczenia usługi, o której mowa w art. 305 ust.

3. Tym czasem w stosunku do strony nie można mówić o kontynuowaniu świadczenia usługi bowiem takie usługi nie były prowadzone co potwierdza także złożona przez stronę informacja o działalności agencji za 2024 r.

Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie wnosząc o uchylenie decyzji w całości i dokonanie zmiany wpisu spółki w rejestrze agencji zatrudnienia zgodnie z wnioskiem.

Przywołaną na wstępie decyzją z 26 stycznia 2026 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa Łódzkiego z 14 listopada 2025 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie ma znaczenia akcentowana przez stronę różnica między sformułowaniem "przed dniem wejścia w życie", czy "w dniu wejścia w życie" ustawy, gdyż strona w chwili złożenia wniosku o zmianę danych nie miała stosownego wpisu uprawniającego do prowadzenia działalności w zakresie pracy tymczasowej bowiem 16 maja 2024 r. dokonano aktualizacji danych w Krajowym Rejestrze Agencji Zatrudnienia i usunięto certyfikat uprawniający do świadczenia usługi pracy tymczasowej. W niniejszej sprawie nie można więc mówić o wymaganym przepisem art. 445 ust. 6 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia kontynuowaniu świadczenia usługi, bo takie usługi od 16 maja 2024 r. nie były prowadzone.

Okoliczność tę potwierdza również złożona przez stronę informacja o działalności jako agencja zatrudnienia za rok 2024 z 31 stycznia 2025 r., w której zaznaczono świadczenie usług w zakresie pośrednictwa pracy, z wyłączeniem kierowania osób do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych, doradztwa personalnego i poradnictwa zawodowego. We wskazanych działach wpisano wartości zerowe. Działalność w zakresie pracy tymczasowej w ogóle nie została zaznaczona i wypełniona. Organ odwoławczy dodał również, iż strona nie kwestionuje okoliczności, że 16 maja 2024 r. na jej wniosek dokonano aktualizacji danych w Krajowym Rejestrze Agencji Zatrudnienia poprzez usunięcie certyfikatu uprawniającego do świadczenia usługi pracy tymczasowej.

Kolegium zgodziło się z organem I instancji, że wniosek o zmianę wpisu w zakresie świadczenia usług na rzecz cudzoziemców, może zostać złożony jedynie w zakresie aktualnego certyfikatu tj. obowiązującego w dniu wejścia w życie ustawy, w ramach dotychczas posiadanego wpisu. Sformułowanie zawarte we wskazanym przepisie "w celu kontunuowania świadczenia usługi" wskazuje na konieczność świadczenia usług w tym zakresie przed dniem wejścia w życie nowych przepisów. Wyjątek określony w art. 445 ust. 6 ww. ustawy dotyczy podmiotów, które są wpisane do Krajowego Rejestru Agencji Zatrudnienia (mają aktualny certyfikat) jako podmiot prowadzący agencję zatrudnienia uprawniony do świadczenia usługi pracy tymczasowej. Strona jak wskazano powyżej od 16 maja 2024 r. nie jest podmiotem uprawnionym do świadczenia usług pracy tymczasowej.

Na ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi spółka złożyła skargę do tutejszego sądu zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu:

  1. 1) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 445 ust. 6 oraz art. 455 ust. 6 pkt 2 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia w zw. z art. 22 oraz 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (tekst jedn. Dz. U. z 2025 roku, poz. 1480 ze zm.), poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że użyte w art. 445 ust. 6 pkt 2 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia sformułowanie "w celu kontynuowania świadczenia usługi oznacza konieczność posiadania aktualnego w dniu wejścia w życie ustawy wpisu oraz nieprzerwanego świadczenia usług pracy tymczasowej bezpośrednio przed tą datą, podczas gdy prawidłowa wykładnia literalna, jak i systemowa przepisu prowadzi do wniosku, że kwestia posiadania/nieposiadania wpisu aktualnego na dzień wejścia w życia ustawy przez podmiot ubiegający się o dokonanie zmiany, nie stanowi warunku niezbędnego do dokonania zmiany wpisu w przedmiotowym rejestrze (a konieczne jest wykazanie, że podmiot będzie kontynuował usługę realizowaną przed wejściem w życie ww. ustawy), co w konsekwencji doprowadziło do przyjęcia nadmiernie restrykcyjnej interpretacji przepisu, nieuzasadnionej jego brzmieniem, a zarazem prowadzącej do nieproporcjonalnego ograniczenia wolności działalności gospodarczej przedsiębiorcy oraz naruszenia zasady in dubio pro libertate wyrażonej w art. 11 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, skutkującej odmową dokonania zmiany wpisu w rejestrze agencji zatrudnienia;
  2. 2) naruszenie przepisów postępowania, tj.:
  3. a) art. 7, art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. polegającego na przeprowadzeniu niepełnego, niezgodnego z zasadami logiki postępowania dowodowego, skutkującego nieustaleniem czy spółka będzie kontynuowała wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie usług pracy tymczasowej, co miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy bowiem w efekcie doprowadziło do błędnego uznania, że spółka nie spełnia warunku, o którym mowa w art. 445 ust. 6 pkt 2 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia;
  4. b) art. 314 pkt 2 lit. a) ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia poprzez błędne zastosowanie tego przepisu jako podstawy prawnej wydanej decyzji, podczas gdy przepis ten nie przewiduje możliwości odmowy dokonania zmiany wpisu do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia w przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w art. 445 ust. 6 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia (jest to przepis szczególny w stosunku do przepisu art. 305 ust. 3 ww. ustawy), co doprowadziło do wydania decyzji bez podstawy prawnej.

Mając powyższe na względzie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Decyzja administracyjna podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a–c p.p.s.a.) lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia jej nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W przeciwnym wypadku sąd skargę oddala na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Przechodząc do oceny zaskarżonych rozstrzygnięć wskazać należy, że warunki podejmowania i prowadzenia działalności w zakresie pośrednictwa pracy, w tym pracy tymczasowej oraz świadczenie tych usług na rzecz cudzoziemców reguluje przywołana powyżej ustawa z 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia. W myśl art. 305 ust. 2 tej ustawy prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie:

  1. 1) pośrednictwa pracy, które obejmuje usługi wskazane w art. 81 ust. 2 oraz:
  2. a) kierowanie osób do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych, o którym mowa w art. 338 ust. 1,
  3. b) kierowanie cudzoziemców do zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej do podmiotów prowadzących działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 337,
  4. c) gromadzenie i udostępnianie informacji o wolnych i poszukiwanych miejscach pracy za pośrednictwem systemów teleinformatycznych,
  5. 2) pracy tymczasowej, polegającej na zatrudnianiu pracowników i kierowaniu tych pracowników oraz osób niebędących pracownikami do wykonywania pracy tymczasowej na rzecz i pod kierownictwem pracodawcy użytkownika, na zasadach określonych w przepisach o zatrudnianiu pracowników tymczasowych
  6. - jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców i wymaga wpisu do rejestru agencji zatrudnienia.

Wniosek strony skarżącej z 14 sierpnia 2025 r. o zmianę wpisu w Krajowym Rejestrze Agencji Zatrudnienia dotyczył rozszerzenia świadczonych przez nią usług m.in. o sporne w sprawie usługi pracy tymczasowej na rzecz cudzoziemców, od których wymagane jest posiadanie zezwolenia na pracę lub oświadczenia o powierzeniu pracy cudzoziemcowi, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z art. 305 ust. 3 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia prowadzenie działalności gospodarczej w tym zakresie jest możliwe po 2 latach od wpisu do rejestru agencji zatrudnienia i świadczeniu usługi, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lub 2.

W tym miejscu wskazać należy, że poprzednio obowiązująca ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 214) nie zawierała żadnych szczególnych unormowań dotyczących warunków do podejmowania przez przedsiębiorców działalności regulowanej polegającej na świadczeniu usług pośrednictwa pracy lub pracy tymczasowej na rzecz cudzoziemców. Wzmianka o podejmowaniu tego typu działalności nie była też wpisywana do rejestru agencji zatrudnienia. Ustawa ta jednak również uznawała działalność w zakresie usług pośrednictwa pracy lub pracy tymczasowej za działalność regulowaną w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców, podlegającą obowiązkowi wpisu do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia (art. 18 ust. 1 pkt 1 i 4 tej ustawy). Obecnie obowiązująca (od dnia 1 czerwca 2025 r.) ustawa o rynku pracy i służbach zatrudnienia wprowadziła bardziej restrykcyjne, szczególne wymogi, dla podmiotów prowadzących regulowaną działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa pracy oraz pracy tymczasowej na rzecz cudzoziemców, od których wymagane jest posiadanie zezwolenia na pracę lub oświadczenia o powierzeniu pracy cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 6 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - wprowadzając w art. 305 ust. 3 ustawa o rynku pracy i służbach zatrudnienia wymóg 2 letniego okresu posiadania wpisu do rejestru agencji zatrudnienia i świadczenia usług pośrednictwa pracy lub pracy tymczasowej.

Dodatkowo w art. 305 ust. 4 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, zastrzeżono, że prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 3, a więc w zakresie pośrednictwa pracy lub pracy tymczasowej na rzecz cudzoziemców, jest możliwe po uzyskaniu zmiany wpisu w rejestrze agencji zatrudnienia.

Jednocześnie ustawodawca w art. 445 ust. 6 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia wprowadził unormowanie, zgodnie z którym podmioty wpisane do rejestru agencji zatrudnienia, świadczące usługę, o której mowa w art. 305 ust. 3, przed dniem wejścia w życie ustawy:

  1. 1) nie podlegają warunkowi, o którym mowa w art. 305 ust. 3;
  2. 2) składają wniosek o zmianę wpisu, o którym mowa w art. 313 ust. 2, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy w celu kontynuowania świadczenia usługi, o której mowa w art. 305 ust. 3, do tego wniosku nie dołączają oświadczenia, o którym mowa w art. 313 ust. 3 pkt 1;
  3. 3) nie podlegają przepisom dotyczącym obligatoryjnego ponownego sprawdzenia przez marszałka województwa warunków prowadzenia agencji zatrudnienia, o których mowa w art.307, w związku ze złożeniem wniosku o zmianę wpisu w rejestrze agencji zatrudnienia.

Cytowany przepis wprowadzający powyższy wyjątek od reguły określonej art. 305 § 3 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia miał na celu zapewnienie ciągłości świadczenia usług podmiotom, które przed wejściem w życie ustawy już prowadziły rzeczywistą działalność w zakresie świadczenia usług pośrednictwa pracy lub pracy tymczasowej na rzecz cudzoziemców, pod warunkiem, że były wpisane do rejestru na podstawie poprzednio obowiązującej ustawy, chciały kontynuować działalność w zakresie pośrednictwa pracy lub pracy tymczasowej na rzecz cudzoziemców oraz złożyły wniosek o zmianę wpisu w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Sąd podziela stanowisko organów, że skarżąca nie spełniała przesłanek pozwalających na dokonanie w oparciu o art. 445 ust. 6 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia zmiany wpisu w rejestrze w spornym w sprawie zakresie tj. w odniesieniu do usług pracy tymczasowej na rzecz cudzoziemców, bowiem brak jest podstaw do uznania, że strona przed wejściem w życie ustawy prowadziła działalność w zakresie wskazanym w art. 305 § 3 tej ustawy, a więc w zakresie pracy tymczasowej na rzecz cudzoziemców, którą zamierza kontynuować. Przy czym nie budzi wątpliwości sądu, że kontynuować można wyłącznie działalność uprzednio prowadzoną i niezakończoną. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku języka polskiego PWN kontynuacja to wykonywanie w dalszym ciągu rozpoczętej działalności. A zatem kontynuować to tyle co prowadzić dalej rozpoczętą uprzednio działalność. Nie można zatem kontynuować działalności uprzednio zakończonej, tę bowiem można wyłącznie wznowić, rozpocząć na nowo.

Z literalnego brzmienia art. 445 ust. 6 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia wynika, że tylko podmioty wpisane do rejestru agencji zatrudnienia, świadczące usługę, o której mowa w art. 305 ust. 3, przed dniem wejścia w życie ustawy, mogą uzyskać wpis potwierdzający prawo do kontynuowania działalności gospodarczej w zakresie pośrednictwa pracy oraz pracy tymczasowej na rzecz cudzoziemców bez spełnienia wymagań określonych w art. 305 ust. 3 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Skoro jest to przepis szczególny, to nie można go interpretować rozszerzająco. Zgodnie z treścią tego przepisu do zmiany wnioskowanego wpisu wymagane jest złożenie stosownego wniosku i wykazanie, że wnioskodawca jest podmiotem wpisanym do rejestru agencji zatrudnienia, świadczącym usługę, o której mowa w art. 305 ust. 3, przed dniem wejścia w życie ustawy, której świadczenie chce kontynuować. Ze sformułowania powyższego przepisu wynika konieczność kumulatywnego spełnienia powyższych przesłanek przez wnioskodawcę.

Uwypuklane przez stronę w toku całego postępowania rozróżnienie dotyczące rozumienia określeń "w dniu wejścia w życie ustawy" i "przed dniem wejścia w życie ustawy" jest nieistotne w stanie faktycznym sprawy, gdyż skarżąca ani w dniu wejścia w życie ustawy, ani przed jej wejściem w życie nie prowadziła działalności w zakresie pracy tymczasowej. Działalność tą bowiem zakończyła w maju 2024 r., a zatem nie mogła kontynuować zakończonej uprzednio działalności. Skoro prowadzona przed dniem wejścia w życie ustawy działalność polegająca na świadczeniu usług pracy tymczasowej na rzecz cudzoziemców ma być kontynuowana to nie sposób uznać za prawidłowe rozumowania strony, że można kontynuować działalność zakończoną przed dniem wejścia w życie ustawy.

Ze stanu faktycznego sprawy w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że na wniosek strony 16 maja 2024 r. z rejestru agencji zatrudnienia wykreślono prowadzenie przez stronę usług pracy tymczasowej, a zatem wbrew twierdzeniom strony organy prawidłowo przyjęły, że strona nie mogła tej działalności kontynuować. Powyższe niezasadnym czyni zarzut błędnej wykładni art. 445 ust. 6 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, oraz zarzut naruszenia art. 7, art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. polegający na nieustaleniu czy spółka będzie kontynuowała wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie usług pracy tymczasowej.

Sąd nie podzielił także zarzutu strony, że art. 314 pkt 2 lit a ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia nie mógł stanowić podstawy prawnej wydania decyzji odmawiającej dokonania wnioskowanej przez stronę zmiany w Krajowym Rejestrze Agencji Zatrudnienia, z uwagi na to, że jego podstawą był wyjątek przewidziany w art. 445 ust. 6 tej ustawy. Zgodnie z art. art. 314 pkt 2 lit a ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia odmowa dokonania zmiany wpisu może nastąpić w przypadku niespełnienia warunku, o którym mowa w art. 305 ust.

3. Skoro skarżąca nie spełniała warunku kontynuowania działalności w zakresie usług pracy tymczasowej na rzecz cudzoziemców, a zatem nie miał do niej zastosowania przepis szczególny z art. 445 ust. 6 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, to w celu rejestracji wnioskowanej zmiany winna spełniać warunki określone w art. 305 ust. 3 tej ustawy, a skoro ich nie spełniała to prawidłowo Marszałek Województwa Łódzkiego odmówił jej zmiany wpisu w rejestrze w oparciu o art. 314 pkt 2 lit a ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia.

Mając powyższe na uwadze, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. ec

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.