Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 4 sierpnia 2026 r., sygn. akt III SA/Kr 735/25

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi E. G. (dalej: "skarżący") była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z 24.03.2025 r. (znak SKO.UP-4121-10/25) utrzymująca w mocy decyzję Starosty Tatrzańskiego z 28.01.2025 r. (znak KT-II.5432.1448.2025.AK) orzekającą o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kat. A i B prawa jazdy.

Decyzja ta zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:

1. 1.1. W dniu 24.10.2024 r. do Starosty Tatrzańskiego wpłynęło pismo Sądu Rejonowego w Nowym Targu II Wydział Karny (k.
2. 4) – "celem rozważania zainicjowania postępowania w przedmiocie zweryfikowania istnienia przeciwwskazań zdrowotnych skarżącego do prowadzenia pojazdów mechanicznych". Do powyższego pisma załączono kserokopię części akt sprawy o ukaranie skarżącego za popełnienie czynu polegającego na najechaniu pojazdem marki [...] na unieruchomioną (zaparkowaną) karetkę pogotowia, tj. wykroczenia określonego w przepisie art. 86 § 1 Kodeksu wykroczeń w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym - spowodowania zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym dla pasażerki kierowanego przez siebie pojazdu.

1. 1.2. Na załączone przez Sąd Rejonowy kserokopie nadesłanych Staroście akt sądowych składały się: wniosek o ukaranie (k. 5), protokół przesłuchania świadka (k. 6-7), kopia notatki urzędowej z Komendy Powiatowej Policji w Nowym Targu z 08.11.2023 r. wraz ze zdjęciami (k. 89); kopia wyciągu z rejestru dowodów osobistych (k. 10); kopia wyciągu wykroczeń drogowych popełnionych przez skarżącego (15 stron; k. 11-18); kopia zaświadczenia lekarskiego z 14.09.2023 r. (k.
2. 19) oraz kopia zaświadczenia lekarskiego z 18.03.2024 r. (k. 20).

1. 1.3. Z zaświadczenia lekarskiego z 14.09.2023 r. (k.
2. 19) wystawionego przez lekarza psychiatrę wynika, że u skarżącego zaobserwowano zaostrzenie objawów depresji w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej, zaostrzenie reaktywne po skierowaniu na zabieg okulistyczny z powodu jaskry i zaćmy, co – jak wskazano w tym dokumencie – dodatkowo powoduje zaostrzenie depresji. Lekarz psychiatra stwierdził, że z uwagi na powyższe schorzenia skarżący jest niezdolny do wykonywania pracy zawodowej przez 3 miesiące.

1. 1.4. Z kolei z zaświadczenia lekarskiego z 18.03.2024 r. (k. 20), także wystawionego przez lekarza psychiatrę wynika, że u skarżącego stwierdzono zaburzenia afektywne dwubiegunowe, aktualnie faza depresji z atakami lęku panicznego, bezsennością i zaburzeniami funkcji poznawczych. Lekarz psychiatra stwierdził, że "w ciągu 1 miesiąca pacjent nie może wyjeżdżać poza obręb zamieszkania, a przewidywany czas leczenia to 3 miesiące".
2. 2.1. Pismem z 12.11.2024 r. (k.
3. 3) organ I instancji zawiadomił skarżącego o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie skierowania na badania lekarskie, podając informację o wpływie wniosku w tym przedmiocie z Sądu Rejonowego w Zakopanem. Organ pouczył adresata pisma m.in. o możliwości wypowiedzenia się w kwestii zebranych w sprawie materiałów (art. 10 k.p.a.).

1. 2.2. Mimo prawidłowego odbioru zawiadomienia o wszczęciu postępowania skarżący nie zapoznał się z aktami sprawy i w toku postępowania przed organem I instancji nie formułował żadnych wniosków, czy stanowisk.
2. 3. Starosta Tatrzański decyzją z 28.01.2025 r. (znak: KT-II.5432.1448.2025.AK), wydaną na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami - orzekł o skierowaniu skarżącego na badanie lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami według kat. A i B prawa jazdy. W uzasadnieniu tej decyzji organ l instancji stwierdził, że na podstawie informacji i ustaleń stanu faktycznego wystąpiła przesłanka uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia odwołującego się, uzasadniająca wydanie zaskarżonej decyzji.
3. 4. W odwołaniu skarżący wskazał na nieustalenie stanu faktycznego sprawy. Podał, że z zaskarżonej decyzji nie wynika, z jakiego powodu został skierowany na badania lekarskie.
4. 5. SKO w Nowym Sączu decyzją z 24.03.2025 r. (znak SKO.UP-4121-10/25), wydaną na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami – utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W ocenie SKO, prawidłowo organ l instancji uznał, że w sprawie zachodzą przesłanki do wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na badanie lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Organ odwoławczy podał, ze Starosta orzekał w warunkach ustalenia stanu faktycznego obejmującego dokumenty przekazane 24.10.2024 r. przez Sąd Rejonowy w Nowym Targu II Wydział Karny (por. wykaz tych dokumentów pkt 1.2. z przytoczeniem treści zaświadczeń lekarskich pkt 1.3. i 1.4.). SKO wskazało, że skarżący odebrał zawiadomienie o wszczęciu postępowania prowadzonego przez Starostę Tatrzańskiego, przy czym z akt wynika, że nie brał on czynnego udziału w postępowaniu.

Następnie SKO w Nowym Sączu przywołało materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia – którą stanowiły art. 99 ust. 1 pkt 2 zw. z art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. Wedle pierwszego z tych przepisów, starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Natomiast art. 75 ust. 1 pkt 5 mówi, że badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia.

Kolegium Odwoławcze podało, że istotą postępowania jest ustalenie, czy w stanie faktycznym sprawy zachodzą uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia skarżącego, które zobowiązywałyby do wydania decyzji kierującej go na badania lekarskie. Organ, przywołał trzy orzeczenia sądów administracyjnych dotyczące rozumienia przesłanki z art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy o kierujących pojazdami. Podał w tym względzie m.in., że przesłanka istnienia "uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia" z art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z 2011 r. o kierujących pojazdami powinna być oceniana zgodnie z celem ustawy, którym jest zapobieganie zagrożeniom w ruchu drogowym, spowodowanym przez osoby, których stan zdrowia uniemożliwia sprawne prowadzenie pojazdów.

Zatem zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy powinny dotyczyć tego rodzaju aspektów zdrowia, które mogłyby mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Sformułowanie "zastrzeżenia uzasadnione" oznacza, że są one oparte na słusznych i usprawiedliwionych podstawach. Wydanie decyzji na podstawie tego przepisu nie musi być poprzedzone wykazaniem pewności istnienia przeciwwskazań zdrowotnych kierowcy do prowadzenia pojazdami. Nie jest zatem konieczne udowodnienie przez organ istnienia takich przeciwwskazań, lecz wystarcza wysokie prawdopodobieństwo istnienia takich przeciwwskazań" (zob. wyrok NSA z 7.09.2016 r, sygn. akt l OSK 1051/16). Wskazał też, iż decyzja oparta na art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami jest wydawana na skutek stwierdzenia istnienia uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia kierowcy. Może ona zapaść wówczas, gdy organ uzyska informacje, że stan zdrowia kierowcy świadczy o istnieniu przeciwwskazań do kierowania pojazdami, a źródło uzyskania tego typu informacji jest wiarygodne.

W postępowaniu poprzedzającym wydanie takiej decyzji istotne jest uzyskanie informacji o uzasadnionych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia kierowcy, a nie prowadzenie postępowania dowodowego w celu wykazania stanu jego zdrowia. O tym, czy kierowca cierpi na jakąś chorobę oraz czy ma ona wpływ na możliwość kierowania przez niego pojazdami wypowiedzieć się powinien lekarz w badaniu lekarskim, na które kierowca jest kierowany." (zob. wyrok WSA w Szczecinie z 1.04.2021 r., sygn. akt II SA/Sz 1045/20). Nadto – za wyrokiem WSA w Kielcach z 30.10.2019 r. (II SA/Ke 564/19) podał, że zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy powinny dotyczyć aspektów, które mogłyby mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów, a uzależnienie od alkoholu, przejawiające się m.in. w nadpobudliwości i wybuchowości, może mieć taki wpływ.

Następnie SKO zaakcentowało, że podstawą wszczęcia postępowania stanowiły okoliczności wskazane w piśmie Sądu Rejonowego w Nowym Targu II Wydział Karny zawierającym w załączeniu kopię wniosku o ukaranie odwołującego się z uwagi na popełnienie wykroczenia z art. 86 § 1 Kodeksu wykroczeń w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym wraz z załącznikami w postaci: protokołu przesłuchania świadka; kopii notatki urzędowej z Komendy Powiatowej Policji w Nowym Targu z dnia 08.11.2023 r.; kopii wyciągu z rejestru dowodów osobistych; kopii wyciągu wykroczeń drogowych popełnionych przez odwołującego się; kopii zaświadczenia lekarskiego z dnia 14.09.2023 r. oraz kopii zaświadczenia lekarskiego z dnia 18.03.2024 r.

Podkreślił organ odwoławczy, że w stanie sprawy kluczowa jest treść w.w. zaświadczeń lekarskich. Z zaświadczenia z 14.09.2023 r. wynika, że u skarżącego nastąpiło zaostrzenie objawów depresji w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej, pogłębione również z uwagi na fakt skierowania odwołującego się na zabieg okulistyczny z powodu jaskry i zaćmy, powodujące czasową niezdolność do wykonywania pracy zawodowej na okres 3 miesięcy. Kolejno z treści zaświadczenia lekarskiego z 18.03.2024 r. wynika, że u odwołującego rozpoznano zaburzenia afektywne dwubiegunowe, aktualnie faza depresji z atakami lęku panicznego, bezsennością i zaburzeniem funkcji poznawczych, przez co odwołujący się w ciągu 1 miesiąca nie mógł wyjeżdżać poza obręb zamieszkania.

W ocenie organu II instancji, zaskarżona decyzja kierująca skarżącego na badania lekarskie znajduje oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym, z którego jasno wynika, że istnieją poważne zastrzeżenia co do stanu zdrowia odwołującego się. Jednakże okoliczność ta może zostać zweryfikowana wyłącznie w badaniu lekarskim, przeprowadzonym w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy. Zatem zarzuty wywiedzione przez odwołującego uznane zostały przez SKO za całkowicie chybione i niezasługujące na uwzględnienie.

1. 6. W skardze do Sądu skarżący podtrzymał zarzuty podniesione w odwołaniu, a nadto zarzucił naruszenie art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami. Podał, że choroba F.31 (zaburzenie afektywne dwubiegunowe) w okresie rzekomego popełnienia przez niego wykroczenia nie stanowi podstawy do ustalenia przesłanki, że dopuścił się on wykroczenia z art. 86 K.w., bowiem nie został dotychczas skazany przez S.R. w Nowym Targu (sprawa ta nie została dotychczas rozpoznana). Nadto podał, że zaświadczenie lekarza psychiatry zostało wydane na okoliczność przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu i nie ma nic wspólnego z zachowaniem skarżącego w czasie popełnienia wykroczenia. Wskazał, że zaświadczenia lekarskie dotyczą czasu następującego kilka miesięcy po spornym zdarzeniu (najechanie na zaparkowaną karetkę – przyp. Sądu). Podał, że z zaświadczenia lekarza psychiatry nie wynika, że jest on uzależniony od alkoholu i aby zdradzał cechy nadpobudliwości i wybuchowości, co przypisało mu Kolegium Odwoławcze.
2. 7. SKO w Nowym Sączu domagało się oddalenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

1. 8. Skarga podlegała oddaleniu.
2. 9. Zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (aktualny publikator Dz. U. z 2025 r. poz. 1226, dalej "u.k.p.") badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega osoba posiadająca prawo jazdy, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. Z kolei stosownie do art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b) u.k.p., starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu jego zdrowia.

Prezentacja orzecznictwa sądów administracyjnych w kwestii rozumienia – zawartego w cytowanej regulacji pojęcia – "uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń" zawarta została w wyroku NSA z 17.10.2023 r. (sygn. akt II GSK 1835/22). W oparciu o analizę orzecznictwa, NSA w przywołanym wyroku wskazał, że "uzasadnione zastrzeżenia" to takie, które oparte są na konkretnych, wiarygodnych podstawach, zaś "poważne zastrzeżenia" to zastrzeżenia dotyczące takich aspektów zdrowia, które mogą mieć bezpośredni wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdu. Uzasadnione i poważne zastrzeżenia winny zatem mieć swoje źródło w tego rodzaju informacjach o stanie zdrowia, z których z dużym prawdopodobieństwem wynika, że u posiadacza prawa jazdy mogą występować przeciwwskazania zdrowotne co do możliwości jego dalszego bezpiecznego udziału w ruchu drogowym. NSA podkreślał, że takie informacje mogą wynikać zarówno z orzeczeń lekarskich, jak też z karty informacyjnej leczenia szpitalnego, czy – co szczególnie istotne w kontrolowanej obecnie sprawie – chociażby z opinii o stanie zdrowia sporządzonej przez lekarzy specjalistów.

NSA wyjaśniał zarazem, że przesłanką zastosowania art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p. nie jest uzyskana w toku tego postępowania pewność co do istnienia takich przeciwwskazań, ta bowiem kwestia będzie dopiero weryfikowana w toku specjalistycznego badania, na które kierowca ma być skierowany. Nie jest tu zatem absolutnie konieczne uzyskanie przez organ pewności, co do istnienia takich przeciwwskazań. Niezbędne jest jednak prawdopodobieństwo istotnego zmniejszenia sprawności do prowadzenia pojazdów w ruchu drogowym (por. wyrok NSA z dnia 18.05.2020 r., sygn. akt I OSK 514/19).

Zauważyć także trzeba, że użyty w art. 99 ust. 1 u.k.p. zwrot "starosta wydaje decyzję administracyjną" nie pozostawia żadnych wątpliwości, że organ administracji nie ma w tym zakresie jakiejkolwiek możliwości uznania, czy decyzję wyda, czy nie. Organ jest obowiązany wydać decyzję o skierowaniu kierowcy na badania lekarskie w każdej sytuacji, w której istnieją uzasadnione zastrzeżenia, co do stanu zdrowia kierującego i nie ma w tym zakresie luzu decyzyjnego (por. wyrok WSA w Krakowie z 17.06.2021 r., sygn. akt III SA/Kr 1294/20). Uprawnienie starosty do skierowania na badania osoby, której stan zdrowia nasuwa uzasadnione zastrzeżenia, nie wymaga nawet, aby osoba ta dopuściła się jakiegokolwiek wykroczenia, bądź przestępstwa. W rezultacie uprawnienie takie przysługuje niezależne od jakichkolwiek innych okoliczności – za wyjątkiem powzięcia uzasadnionych zastrzeżeń, co do stanu zdrowia kierowcy, opartych na wiarygodnych źródłach (por. wyżej).

Analizowane uprawnienie organu administracji należy do szeroko pojętej profilaktyki w zakresie bezpieczeństwa na drogach, a celem przepisu art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy o kierujących pojazdami jest spowodowanie, by osoba, w stosunku do której zaistniały określone wątpliwości, została przebadana przez uprawnionego lekarza zanim wydarzy się coś, co ją, jak też innych użytkowników drogi, narazi na utratę zdrowia bądź życia (wyrok WSA w Kielcach z dnia 6 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Ke 174/21).

10. Według Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu zasadnie przypisało kluczowe znaczenie dla przyjęcia spełnienia ustawowej przesłanki skierowania skarżącego na badanie lekarskie – dwóm zaświadczeniom lekarskim, wydanym przez lekarza psychiatrę. Treść tych zaświadczeń trafnie oceniona została przez SKO – jako stanowiąca wiarygodne źródło zastrzeżeń, co do stanu zdrowia skarżącego odnoszonego do możliwości bezpiecznego prowadzenia przez niego pojazdów. Dostrzec bowiem należy, iż w zaświadczeniu z 14.09.2023 r. lekarz o wskazanej wyżej specjalizacji stwierdzał występowanie u skarżącego zaostrzonych objawów depresji w przebiegu afektywnej choroby dwubiegunowej (F.31). Nadto podawał, że zaostrzenie stanu depresyjnego potęgowane jest chorobami oczu, tj. jaskry i zaćmy. Z kolei drugie zaświadczenie lekarskie (z 18.03.2024 r.) – wydane 6 miesięcy po pierwszym zaświadczeniu – potwierdza, iż w dalszym ciągu (tj. mimo upływu wskazanego wyżej czasu) utrzymują się u skarżącego zaburzenia afektywne dwubiegunowe, a nadto psychiatra stwierdzał u skarżącego fazę depresji objawiającą się atakami panicznego lęku, bezsennością oraz zaburzeniem funkcji poznawczych. Treść ocenianych zaświadczeń lekarza specjalisty podsumować więc można tezą, że wskazują one na występowanie u skarżącego istotnych dysfunkcji w obszarze zdrowia psychicznego. Nie ulega przy tym najmniejszej wątpliwości, że takie dysfunkcje zdrowotne, jak: zaostrzone objawy depresyjne, bezsenność, zaburzenia funkcji poznawczych, czy wreszcie ataki lęku panicznego - uprawniają do stwierdzenia kwalifikowanych (tj. poważnych) zastrzeżeń, co do możliwości prowadzenia pojazdu. Wszak zdolność do bezpiecznego uczestnictwa w ruchu drogowym w istotnym zakresie zależy od sprawności psychicznej kierowcy wyrażającej się w jego opanowaniu, kontroli stresu nieuchronnie wywoływanego sytuacjami drogowymi, czy realnego postrzegania (odbioru) tych sytuacji i poprawności reakcji na nie. W stanie sprawy prawidłowo zatem przyjął organ administracji, że kondycja zdrowotna skarżącego wynikająca z choroby na którą cierpi, przy specyfice towarzyszących tej chorobie objawów (por. wcześniej), może wzbudzać poważne zastrzeżenia, co do jego możliwości uczestnictwa w ruchu drogowym. Nadto, w realiach sprawy uznać też należało, że przywołane wyżej, poważne zastrzeżenia zdrowotne - są także w pełni uzasadnione – skoro informacja o tych zastrzeżeniach pochodzi z dokumentu sporządzonego przez lekarza specjalistę (psychiatrę). Oba analizowane i niewadliwie ocenione przez SKO zaświadczenia, stanowiły więc wiarygodne źródło wiedzy o występowaniu u skarżącego poważnych zastrzeżeń zdrowotnych, będąc dostateczną podstawą do skierowania go na badania lekarskie, które mają dopiero ocenić, czy istnieją (lub nie) przeciwwskazania do prowadzenia pojazdów w zakresie posiadanych kategorii prawa jazdy. Sama decyzja kierująca na takie badania nie oznacza bowiem, że przesądzona została kwestia braku zdolności skarżącego do kierowania pojazdem. Okoliczność, czy stan zdrowia skarżącego jest tego rodzaju, że stanowi przeciwwskazanie do kierowania autem w zakresie posiadanych kategorii prawa jazdy, będzie wyjaśniana w drodze stosownego badania lekarskiego.

Reasumując, organ odwoławczy celnie wyeksponował znacznie dla przyjmowanego rozstrzygnięcia sprawy 2-ch zaświadczeń lekarskich znajdujących się w aktach. Poprawnie też wyłożył rozumienie mających w sprawie zastosowaniowe regulacji prawnych. Zaprezentowane przez organ II instancji uzasadnienie rozstrzygnięcia jest niewadliwe z perspektywy wymogów określonych art. 107 par. 3 k.p.a. (prezentuje adekwatne przepisy, przyjęty stan faktyczny oraz jego ocenę), a nadto rozstrzygnięcie to sanowało, akcentowaną odwołaniem wadliwość decyzji organu I instancji w zakresie warstwy motywacyjnej tejże decyzji.

W nawiązaniu do zarzutów skargi Sąd stwierdza, że bez istotnego znaczenia dla oceny legalności kontrolowanej decyzji była ta argumentacja skarżącego, która odnosiła się do braku dotychczasowego uznania go za winnego popełnienia wykroczenia drogowego, jak też wskazująca, że dokumenty (zaświadczenia) lekarza psychiatry dotyczą czasu następującego kilka miesięcy po spornym zdarzeniu drogowym. Jak już bowiem wskazano w punkcie 9. uzasadnienia – aktualizacja uprawnienia starosty do skierowania kierowcy na badania lekarskie – nie jest związana z faktem dopuszczenia się jakiegokolwiek wykroczenia, bądź przestępstwa. Przesłanką w tym względzie jest jedynie wystąpienie uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń, co do stanu zdrowia kierowcy. Skontrolowana przez Sąd wypowiedź organu w tym względzie, nie dostarczyła podstaw do podważenia jej prawidłowości.

Z kolei zarzut skarżącego dotyczący przypisaniu mu przez Kolegium Odwoławcze uzależnienia od alkoholu, wynika z braku należytego odczytania treści zaskarżonej decyzji. Informacja o "uzależnieniu od alkoholu" pojawia się wyłącznie w ramach zacytowania wyroku sądu administracyjnego przy wykładni przepisu art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy o kierujących pojazdami (s. 2/3 decyzji). Wypowiedź organu odwoławczego w tym zakresie nie miała zatem odniesienia do stanu zdrowia skarżącego, który organ przyjął w tej sprawie za miarodajny do wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarski (por. s. 3 decyzji SKO).

1. 11. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026 r., poz. 143), Sąd orzekł jak w sentencji.