Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 lutego 2026 r wydanym w sprawie SKO.PS/4110/87/2026 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez Pana Z. S. od decyzji Wójta Gminy Zembrzyce z dnia 10 grudnia 2025r., nr GOPS.5103.16.2025, odmawiającej przyznania świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego oraz specjalnego zasiłku celowego na pokrycie kosztów zakupu opału.
W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił przebieg postępowania oraz wskazał przepisy mające zastosowanie w sprawie. Jak wynika z uzasadnienia decyzji wnioskiem z dnia 12 listopada 2025 r. Pan Z. S. zwrócił się o udzielenie pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z zakupem opału. W toku postępowania przeprowadzono wywiad środowiskowy w dniu 18 listopada 2025 r. podczas którego ustalono sytuację rodzinną i finansową rodziny. Dochód rodziny uzyskany w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku przekracza kryterium dochodowe ustalone zgodnie z u.p.s.
Organ uznał, że decyzja została doręczona w dniu 10 grudnia 2025 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy, k. 15).
Od powyższej decyzji odwołanie zostało sporządzone przez Pana Z. S. w dniu 27 stycznia 2026 r. i złożone na dzienniku podawczym GOPS w Zembrzycach w dniu 27 stycznia 2026 r. (prezentata na piśmie, k. 17). Odwołujący nie zgadza się z decyzją. W odwołaniu wyjaśnił, że z uwagi na trudną sytuację finansową rodziny nie stać go na zakup opału.
W tak ustalonym stanie faktycznym Organ II instancji uznał, że z akt sprawy wynika niewątpliwie, iż odwołujący uchybił 14-to dniowemu terminowi do wniesienia odwołania przewidzianemu w art. 129 § 2 k.p.a. Z materiału dowodowego wynika jednoznacznie, iż zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 10 grudnia 2025 r., natomiast odwołanie zostało sporządzone przez Pana Z. S. w dniu 27 stycznia 2026 r. i złożone na dzienniku podawczym GOPS w Zembrzycach w dniu 27 stycznia 2026 r. (prezentata na piśmie, k. 17). Mając na uwadze daty doręczenia decyzji (10 grudnia 2025 r.) i wniesienia odwołania (27 stycznia 2026 r.) stwierdzono, iż odwołanie zostało złożone po upływie terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a., który to termin wynosi 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji, o czym strona została prawidłowo pouczona w zaskarżonej decyzji.
W konsekwencji, zgodnie z art. 134 k.p.a. wniesienie odwołania po terminie skutkuje stwierdzeniem przez organ odwoławczy uchybieniem terminu do jego złożenia.
W skardze zarzucono, że odwołanie zostało wniesione w terminie. Decyzja została wydana w dniu 10 grudnia 2025 r, była awizowana i została odebrana w dniu 14 stycznia 2026 r Odwołanie zostało wniesione w dniu 27 stycznia 2026 r, a więc z zachowaniem ustawowego terminu wynoszącego 14 dni, który mijał w dniu 28 stycznia 2026 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).
Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie nie odpowiada prawu.
Spór w omawianej sprawie dotyczy terminowości odwołania. Zgodnie z art. 129 § 1 i 2 Kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.
Sposób obliczana terminu określa między innymi art 57 § 1 Kpa zgodnie z którym jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.
W rozpoznawanej sprawie zdarzeniem, które rozpoczyna bieg terminu jest doręczenie decyzji Organu I instancji. Sposób doręczenia reguluje art. 39 §§ 1 i 2 Kpa który obok doręczenia elektronicznego przewiduje doręcza pisma za pokwitowaniem:
1/ przez operatora wyznaczonego z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, albo 2/ przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy.
Natomiast według § 3 w przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1 i § 2 pkt 1, organ administracji publicznej doręcza pisma:
1/ przesyłką rejestrowaną, o której mowa w art. 3 pkt 23 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 366, 820 i 1456), albo 2/ przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy.
Ponadto zgodnie z art. 42 §§ 1, 2 i 3 Kpa pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy albo na adres do korespondencji wskazany w bazie adresów elektronicznych. Pisma mogą być doręczane również w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie.
Warunkiem rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia odwołania jest zatem dokonanie prawidłowego doręczenia decyzji. W rozpoznawanej sprawie z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że decyzja Organu I instancji została doręczona w dniu jej wydania, tzn 10 grudnia 2025 r, a dowód jej doręczenia znajduje się na karcie 15 akt administracyjnych. Na karcie tej znajduje się ostatnia strona decyzji organu I instancji. Na dole strony znajduje się pieczęć organ oraz podpis osoby uprawnionej do wydania decyzji. Ponadto na dole strony znajduje się zapis obejmujący datę 10 grudnia 2026 r. oraz nieczytelny podpis. Tak lakonicznej adnotacji nie można uznać, za dowód doręczenia decyzji. Co prawda art. 42 § 2 Kpa dopuszcza możliwość doręczenia adresatowi w lokalu organu administracji publicznej, jednak zapis ten nie zwalnia z konieczności prawidłowego udokumentowania doręczenia, tak aby nie było wątpliwości co do faktu dokonania tej czynności. Za minimalny wymóg należy zatem uznać adnotację, iż adresat potwierdza odbiór decyzji z podaniem jego wyraźnego imienia i nazwiska, daty oraz podpisu.
Adnotacja znajdująca się na karcie 15 akt administracyjnych nie spełnia tego wymogu. Ponadto należy zauważyć, że podpis na stronie 15 akt administracyjnych różni się od podpisu skarżącego zamieszczonego na skardze. Istotne jest również, że skarżący utrzymuje, iż korespondencja została przesłana pocztą i była awizowana.
Z tych też względów orzeczono jak w sentencji na podstawie wyżej powołanych przepisów.