Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 kwietnia 2013 r. Z. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 grudnia 2011r. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
W związku z powyższym skarżącemu został przesłany urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia. W nadesłanym wniosku skarżący oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i trójką dzieci. Posiada lokal mieszkalny o powierzchni 41 m2, a miesięczne dochody całej rodziny oszacował na kwotę 500 zł.
Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2013 r. referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Od powyższego postanowienia skarżący złożył sprzeciw, w którym podniósł, że postanowienie o oddaleniu jego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest wadliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 19 lipca 2013 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.
W dniu 22 lipca 2013 r. (data prezentaty Sądu) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek Z. Ś. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W formularzu PPF podał on te same informacje, które znalazły się w jego wcześniejszym wniosku. Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2013 r. referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Od powyższego postanowienia skarżący złożył sprzeciw, w którym podniósł, że postanowienie o oddaleniu jego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest wadliwe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Na wstępie wymaga wyjaśnienia, że w rozpatrywanym przypadku zastosowanie ma art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- dalej powoływana jako P.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Zauważyć należy, że w niniejszej sprawie był już rozpoznawany wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. W tej sytuacji ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w tym samym zakresie należało potraktować jako żądanie zmiany postanowienia Sądu z dnia 19 lipca 2013 r.
Stosownie do treści art. 165 P.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
Zaznaczyć należy, że poprzedni wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie został uwzględniony z powodu oczywistej bezzasadności skargi. Powód odmowy przyznania prawa pomocy nie uległ zmianie, bowiem skarga w dalszym ciągu jest bezzasadna, gdyż zaskarżając postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 grudnia 2011 r. do sądu administracyjnego skarżący naruszył przepis art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. nie wyczerpując toku instancji. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, brak jest podstaw do zmiany postanowienia z dnia 19 lipca 2013 r., bowiem okoliczności sprawy nie uległy zmianie.
Wobec powyższego stosownie do art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.