Uzasadnienie
Po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 listopada 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 523/12 ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego (k. 393). Pismem z dnia 21.02.2013 r. Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych powiadomiła mecenasa K. B. o wyznaczeniu go do roli pełnomocnika z urzędu dla skarżącej (k. 404).
Wyznaczony radca prawny sporządził i wniósł skargę kasacyjną (k. 410-416). Zapewnił także stronie reprezentację na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 2 grudnia 2014 r. (vide: k. 476 i 477).
W dniu 2 marca 2015 r. wpłynął do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek radcy prawnego "o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym" w którym rzeczony nadmienił, że jako ustanowiony dla strony pełnomocnik z urzędu sporządził i skutecznie złożył skargę kasacyjną w niniejszej sprawie i za pośrednictwem pełnomocnika substytucyjnego zapewnił stronie reprezentację na rozprawie kasacyjnej przed NSA. Radca prawny oświadczył, że koszty udzielonej w ten sposób pomocy prawnej nie zostały opłacone w żadnej części.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 02/163/1349 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z §16 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku można przyjąć, że oświadczenie tej treści zostało złożone przez radcę. W związku z tym zachodzą warunki aby przyznać wyznaczonemu radcy prawnemu wynagrodzenie.
W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 4 rozporządzenia przepis §14 różnicując w zależności od charakteru sprawy, instancji i przejawionej przez radcę prawnego aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia.
Wysokość wynagrodzenia dla radcy prawnego, który nie prowadził sprawy w I instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ustalona w oparciu o przepis §14 ust. 2 pkt. 2 lit. a) wynosi 240 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 100% stawki określonej w §14 ust. 2 pkt. 1 lit. c).
Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustaloną opłatę podwyższa się oczywiście o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając to na uwadze orzeczono więc jak w sentencji na podstawie powołanych w uzasadnieniu przepisów.