Uzasadnienie
W złożonym dnia 17 lutego 2010 r. piśmie skarżący domagał się przyznania adwokata w celu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lutego 2009 r. (k. 22). Do pisma tego dołączył wypełniony urzędowy formularz PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy gdzie uwidocznił, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze swoją matką. Objaśniając stan swojego majątku podał, że jest w udziale wynoszącym 1/3 części współwłaścicielem nieruchomości przy ul. A o łącznej powierzchni 5 arów gdzie znajduje się stary drewniany dom o powierzchni 40 m2 i rozpoczęta 27 lat temu budowa nowego domu. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wyjaśnił, że jego dochód stanowi świadczenie pielęgnacyjne w wysokości 520 zł netto. Matka otrzymuje zaś 920 zł świadczenia emerytalno rentowego z ZUS łącznie z zasiłkiem pielęgnacyjnym.
Uzasadniając swoje starania podniósł, że opiekuje się swoją mamą W. Jak powiada żyją w ciężkich warunkach mieszkaniowych skarżący nie jest jednak w stanie wygospodarować środków na remont mieszkania czy zakup podstawowych sprzętów.
Z uwagi na fakt, że nie jest to jedyna sprawa jaką skarżący poddaje pod jurysdykcję tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (por. III SA/Kr 1081/08, III SA/Kr 838/09) a także na podstawie przedstawionych przez organ pomocniczych akt administracyjnych okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, że gospodarstwo domowe skarżącego obciążają opłaty za wodę, gaz i energię elektryczną, które łącznie szacować można na mniej więcej 300-400 zł. Skarżący nie pracuje zawodowo. Jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna. Legitymuje się orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności. Ubiega się o różne formy świadczeń z pomocy społecznej.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. ustanowienie adwokata o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne". Owa "dokładność" stopniowana jest zaś przeświadczeniem sądu, że strona okoliczności te wykazała co znaczy, że przedstawiła je w sposób przekonywujący.
Skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to uzupełnione informacjami znanymi orzekającemu na zasadzie notorii urzędowej jest wystarczające do oceny aktualnej sytuacji gospodarstwa domowego skarżącego i jego możliwości płatniczych. Te nie rysują się specjalnie. Tak bowiem wypada postrzegać sytuację osób ze znikomym dochodem, z których jedna dotknięta jest bezrobociem a druga w podeszłym wieku, borykającymi się z dolegliwościami natury zdrowotnej, zmuszone do ubiegania się o wsparcie ze strony ośrodków pomocy społecznej. Z zasada doświadczenia życiowego wynika, że znaczną cześć bieżących dochodów pochłaniają podstawowe potrzeby życia codziennego. Fakt posiadania przez skarżącego udziału w opisywanej nieruchomości nie zmienia tego obrazu w sposób zasadniczy. Uwzględniając bowiem przedstawiony przez skarżącego opis techniczny wartości tego majątku nie należy absolutyzować. Poza tym z zasad doświadczenia życiowego wynika, że choćby tylko z uwagi na wiek matki którą się opiekuje skarżący powinien dysponować bodaj minimalnym zabezpieczeniem na wypadek nagłej potrzeby.
Mając to wszystko na uwadze i przewidując minimalny koszt opłat za czynności adwokatów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi udzielono skarżącemu pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawiając na jego rzecz adwokata, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego a w związku z tym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.