Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przywrócił K. J. termin do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 20 grudnia 2017 r.
Pismem z dnia 9 maja 2018 r. (data wpływu 15 maja 2018 r.) K. J. złożył zażalenie na: postanowienie z dnia 23 marca 2018 r., zarządzenie z dnia 2 marca 2018 r. w przedmiocie wezwania skarżącego o uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia zażalenia oraz na zarządzenie z dnia 23 marca 2018 r. w części dotyczącej pouczenia o sposobie złożenia zażalenia.
Postanowieniem z dnia 22 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie na zarządzenie z dnia 2 marca 2018 r. oraz na zarządzenie z dnia 23 marca 2018 r. w części dotyczącej pouczenia o sposobie złożenia zażalenia.
Jednocześnie w pkt 4 zarządzenia z tego samego dnia, zarządzono o nadaniu biegu zażalenia na postanowienie z dnia 23 marca 2018 r., po spełnieniu wskazanych okoliczności.
Pismem sporządzonym dnia 8 czerwca 2018 r. (data wpływu 13 czerwca 2018 r.) K. J. złożył wniosek o uzupełnienie ww. postanowienia z dnia 22 maja 2018 r. w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego kwestionowanego postanowienia z dnia 23 marca 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., póz. 1369 ze zm., dalej powoływana jako ppsa) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w ww. przepisie dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie nie jest kompletne, a więc nie zawiera wszystkich aktów lub 2
Sygn. akt III SA/Kr 410/17 czynności objętych przedmiotem sprawy albo nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które winno nastąpić z urzędu (por. II FSK 1088/09).
Wydane w sprawie postanowienie spełnia wymagania o których mowa w art. 157 ppsa albowiem w sposób zupełny rozstrzyga o całości zażaleń poprzez ich odrzucenie przy braku podstaw do zamieszczania w nim jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć.
Wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest kompetentny do rozpoznawania zażaleń na postanowienia w przedmiocie przywrócenia albo odmowy przywrócenia terminu wymienionych w przepisie art. 86 ppsa. Zgodnie bowiem z art. 194 §1 ppsa zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na enurneratywnie wymienione w tym przepisie postanowienia.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 157 §1 w zw. z art. 166 oraz art. 160 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.