Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2011 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata (k. 17), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa J. W. (k. 28). Wyznaczony adwokat reprezentował skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2012 r. składając przed jej zamknięciem wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części (vide: protokół k. 44). Wyrokiem z dnia z dnia 12 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyznał adwokatowi J. W. w punkcie II kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania (k.45) co skutkowało wystawieniem przez rzeczonego adwokata faktury za zastępstwo procesowe w sprawie o sygn. III SA/Kr 398/11 r. opiewającej na 295,20 zł brutto (z wyliczenia 240zl + 23% VAT (tj. 55,20).
Z urzędu stwierdza się jednak, że Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2012 r. skargi kasacyjnej organu zaskarżającej wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w całości (k.
- 67) uchylił ten wyrok i odrzucił skargę strony (sygn. I OSK 1922/12).
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści powołanego wyżej art. 250 ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach niniejszej sprawy można uznać, że zostało ono złożone przez adwokata.
W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od sprawy i instancji wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia.
W sprawie takiej jak niniejsza za czynności podjęte w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji stosownie do ust. 1 pkt. 1 lit. c powołanego przepisu §18 rozporządzenia należy się adwokatowi kwota 240 zł., która na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając to na uwadze orzeczono więc jak w sentencji.