Uzasadnienie
S. K. działając imieniem własnym i S. Z. (dalej: skarżące) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem organu odwoławczego, skargę na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 27 października 2025 r. nr IG-II.7221.17.2025.TT w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zarzutów do danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków.
W odpowiedzi na skargę, Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2026 r. Sąd wezwał S. K. – jako pełnomocnika skarżącej S. Z., do przedłożenia oryginału dokumentu pełnomocnictwa lub uwierzytelnionego odpisu tego pełnomocnictwa w języku polskim albo wraz z tłumaczeniem przysięgłym, do reprezentowania S. Z. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnym - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi; wyjaśniają, że nadesłane do Sądu upoważnienie nie obejmuje umocowania do działania przed sądami administracyjnymi.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca S. K. ponownie przedłożyła upoważnienie do reprezentowania S. Z. "we wszystkich sprawach dotyczących spadku po moich rodzicach", które nie obejmuje umocowania do reprezentowania mocodawczyni przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.
Sąd ponadto z urzędu ustalił, że pod sygn. III SA/Kr 212/26 została zarejestrowana skarga S. K. i S. Z. na ww. postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 27 października 2025 r. nr IG-II.7221.17.2025.TT w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zarzutów do danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.).
W odniesieniu do skargi S. K. Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. II OSK 482/15 (opubl. w Centralnej Bazie Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA), wniesienie skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym powoduje wszczęcie postępowania, wywołując skutki procesowe i materialnoprawne. Prowadzi to do powstania stanu sprawy w toku, co stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny. Taki stan trwa aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Instytucja "stanu sprawy w toku" oznacza tzw. zawiśnięcie sprawy (lis pendens), polegające na zakazie wszczęcia nowego postępowania pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie. Prowadzenie dwóch postępowań doprowadziłoby do wydania dwóch wyroków, z których jeden naruszałby zasadę res iudicata.
O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna.
Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji.
Przedmiotem niniejszej skargi, jak podano na wstępie jest postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 27 października 2025 r. nr IG-II.7221.17.2025.TT w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zarzutów do danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków. Skarga na to samo postanowienie została już zarejestrowana przez tut. Sąd pod sygn. III SA/Kr 212/26. Tak więc skargi ze sprawy sygn. III SA/Kr 212/26 i sygn. III SA/Kr 342/26 są tożsame zarówno przedmiotowo jak i podmiotowo.
Skoro więc sprawa ze skargi S. K. i S. Z. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 27 października 2025 r. nr IG-II.7221.17.2025.TT w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zarzutów do danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Kr 212/26 jest w toku, to ponowna skarga S. K. złożona w tej samej sprawie i zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Kr 342/26 jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W odniesieniu natomiast do skargi S. Z. Sąd wskazuje, że w myśl art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Brak ten jest brakiem formalnym, który powoduje niemożność nadania skardze prawidłowego biegu. W uchwale z dnia 2 lutego 2026 r. sygn. III OPS 2/25 (CBOSA), podjętej w składzie 7 sędziów, naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 powołanej ustawy".
Pełnomocnik skarżącej, mimo stosownego wezwania, braku tego nie uzupełniła. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 4 oraz art. 119 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.