Uzasadnienie
Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Oświadczyła, że nie zatrudnia nie pozostają w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostają ze sobą we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem.
Określając swój majątek uwidoczniła, że w jego skład wchodzi dom jednorodzinny o powierzchni 87 m2 zlokalizowany na działce o powierzchni 0.11.38 h oraz nieruchomość rolna o powierzchni 1 h 33.62 m2 której nie uprawiają. Nie posiadają zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Swoje miesięczne dochody oszacowali łącznie na kwotę 2736 zł wyjaśniając, że składają się na to ich obie emerytury.
Uzasadniając swoje starania powołała się na podeszły wiek i niskie dochody. Podała, że na wyżywienie przeznaczają miesięcznie 800 zł, na lekarstwa 750 zł, na utrzymanie domu związane ze stałymi opłatami 1200 zł. W konsekwencji bieżące wydatki pochłaniają całość dochodów.
Z urzędu stwierdza się że w aktach sprawy na kartach 19-22 zalegają karty leczenia skarżącej i małżonka.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Przepis art. 245 ppsa przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2) natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym polega na zwolnieniu tylko z opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w sytuacji, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 §1 pkt. 1 ppsa) zaś przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym ma miejsce we wszystkich tych przypadkach, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa).
Jednocześnie podnieść należy, że zgodnie z aktualnymi poglądami doktryny sąd nie jest związany żądaniem strony zawartym we wniosku o przyznanie pomocy byleby tylko nie wyszedł ponad żądanie strony (por. komentarz J.P Tarno do art. 246 w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004). W sytuacji więc gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, sąd może przyznać jej to prawo w zakresie częściowym.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożyli oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Z oświadczenia tego wynika, że podstawą utrzymania tej dwuosobowej rodziny są świadczenia emerytalne małżonków w łącznej wysokości 2736 zł. Stałe obciążenia związane z utrzymaniem domu, opłaceniem mediów, wykupem lekarstw, zakupem żywności należy zaś szacować na ok. 2750 zł. W konsekwencji bieżące wydatki pochłaniają całość dochodów małżonków. Okoliczność, że do skarżących należy wykazany dom i nieruchomość rolna, które potencjalnie posiadają pewną wartość sprzedażną lub podkładową nie zmienia tego punktu widzenia. Zarówno bowiem sprzedaż tego majątku jak i obciążenie godziłoby w podstawy egzystencji rodziny. Skarżąca nie są więc w stanie ponieść kosztów sądowych ani opłacić pełnomocnika z wyboru.
Mając to wszystko na uwadze udzielono więc skarżącej zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.