Uzasadnienie
W dniu 30.01.2015r. WSA w Krakowie oddalił skargę w przedmiotowej sprawie.
Dnia 27.03.2015r. Referendarz Sądowy WSA w Krakowie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie Wicedziekan Rady OIRP, dnia 07.05.2015r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A. K. W dniu 21.05.2015r. wyznaczony pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną od wydanego wyroku WSA w Krakowie, zawierającą wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które nie zostały pokryte ani w całości ani w części oraz udokumentowanych wydatków radcy prawnego, w szczególności dojazdu na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Dnia 12.09.2017r. radca prawny A. K. udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego, w sprawie ze skargi kasacyjnej złożonej od w/w wyroku, radcy prawnemu D. M. – K. Ta stawiła się na rozprawę przed NSA dnia 13.09.2017r. Rozprawa została jednak odroczona.
Dnia 14.11.2017r. radca prawny A. K. udzielił dalszego pełnomocnictwa substytucyjnego, w sprawie ze skargi kasacyjnej złożonej od w/w wyroku, radcy prawnemu P. O., który stawił się na rozprawę przed NSA dnia 16.11.2017r. Rozprawa została jednak ponownie odroczona.
Dnia 11.02.2018r. radca prawny P. O. udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej złożonej od w/w wyroku, radcy prawnemu I. O. W dni u 14.02.2018r. NSA oddalił skargę kasacyjną a w rozprawie uczestniczył radca prawny I. O. Dnia 28.02.2018r. radca prawny A. K. złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zawierający oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości ani w części.
We wniosku pełnomocnik zawarł również prośbę o zwrot wydatków obejmujących koszt przejazdu na rozprawę kasacyjną i powrotu do miejsca siedziby kancelarii pełnomocnika, zgodnie z załączonymi biletami PKP, drugiej klasy.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz.1369 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Pełnomocnik strony skarżącej sporządził skargę kasacyjną i poprzez pełnomocnika substytucyjnego uczestniczył w rozprawach przed NSA. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
Orzekający przyznał więc pełnomocnikowi wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA w wysokości 240 zł, na podstawie w § 14 ust. 2 pkt 2) lit.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1) lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.2013 poz. 490), w związku z w § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U.2016 poz. 1715) oraz w związku z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U.2015 poz. 1805).
Wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług, z dnia 11 marca 2004 r. (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1221 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł. Jako niezbędne udokumentowane wydatki uwzględnione zostały koszty przejazdu koleją w dniu 13.09.2017r. na rozprawę przed NSA, w wysokości 289 zł (139 zł + 150 zł = 289 zł), na podstawie § 15 pkt 2) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.2013 poz. 490), w związku z w § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U.2016 poz. 1715) oraz w związku z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U.2015 poz. 1805).
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250 § 1, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 z p. zm.).