Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką.
Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidocznił, że w jego skład wchodzi mieszkanie o powierzchni 44,09 m2 stanowiące współwłasność skarżącego i matki. Do skarżącego należą także dwie działki: jedna w Ł o powierzchni 0,42 ha i druga o powierzchni 4 arów w POD "H" w B. Skarżący zadeklarował brak zasobów i przedmiotów wartościowych.
Stałe miesięczne dochody gospodarstwa domowego skarżący oszacował na kwotę 1497,22 zł emerytury matki.
Uzasadniając swoje starania skarżący zaakcentował, że w warunkach otwartego konfliktu ze środowiskiem naukowym znalezienie normalnej pracy graniczy z cudem.
Wezwany o sprecyzowanie żądań wniosku oświadczył, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Wobec tego, że nie jest to pierwsza sprawa jaką skarżący poddaje pod osąd tut. wojewódzkiego sądu administracyjnego więc w oparciu o wyjaśnienia składane przez skarżącego w związku z innymi wnioskami o prawo pomocy okolicznością znaną z urzędu pozostaje, że w okresie wrzesień – październik 2014 r. skarżący pracował przy zbiorze winogron w Austrii i z tego tytułu uzyskał dochód w wysokości 1080 euro netto. Jak zaznaczał był to jego jedyny dochód jaki uzyskał w 2014 r.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny aktualnych możliwości finansowych strony. Te nie rysują się specjalnie dobrze. Skarżący pomimo wykazanego majątku nie należy do osób zamożnych. Nie można tracić z pola widzenia, że jednym źródłem utrzymania skarżącego i jego matki jest jej niewielka emerytura. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki te wystarczają z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb bytowych dwóch osób. Trudno też skarżącemu czynić zarzut, że nie stara się poprawić swojej sytuacji życiowej, skoro jak powiada "w warunkach otwartego konfliktu ze środowiskiem naukowym znalezienie normalnej pracy graniczy z cudem". Potwierdzeniem takiego stanu rzecz jest poniekąd to, że jedyna praca jaką skarżący miał w 2014 r. polegała na zbiorze winogron w Austrii.
W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania przez skarżącego środków na koszty sądowe i opłacenie pełnomocnika z wyboru jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że skarżący nie jest w stanie ponieść tych kosztów. Okoliczność, że złożona przez skarżącego skarga kasacyjna została sporządzona przez kwalifikowanego pełnomocnika, któremu skarżący udzielił pełnomocnictwa nie sprzeciwia się obecnemu wnioskowi skarżącego. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że dołączone do tej skargi kasacyjnej pełnomocnictwo upoważniające radcę prawnego B. N. do sporządzenia w imieniu skarżącego skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13.01.2016 r. sygn. akt. III SA/Kr 1555/15 ma charakter pełnomocnictwa szczególnego ograniczonego do tej jednej jedynej czynności. Siłą faktu nie ma więc potrzeby wypowiadania przez skarżącego tego pełnomocnictwa.
Biorąc to wszystko uwagę udzielono zatem skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.