Uzasadnienie
Pismem z dnia 19.01.2009r. wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Wydziału Geodezji Urzędu Miasta J. T. zaskarżył działanie urzędników Urzędu Miasta Wydziału Geodezji i działanie pracowników Urzędu Dzielnicowego.
Wskazał w uzasadnieniu, że wadliwe czynności pracowników w/w urzędów doprowadziły do wydania sprzecznej z prawem decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 1997r. znak [...], która "pozbawiła go prawa własności do działki posiadającej wpis oznaczony KW [...]". Wyjaśnił, że na etapie postępowania administracyjnego została sporządzona mapa, na podstawie której ujawniono w ewidencji jako właściciela w/w działki osobę inną niż wskazaną w księdze wieczystej. Skarżący podważył również prawidłowość wydania aktu własności ziemi z 29.03.1998r. na nazwisko Z. C. z uwagi na ten sam zarzut.
W ocenie skarżącego doszło wskutek bezprawnych działań pracowników wskazanych wyżej urzędów do pozbawienia go prawa własności.
Na charakter skargi J. T. wskazał również w piśmie z dnia 11.02.2009r. skierowanym do Urzędu Miasta, w którym pisze, że jego intencją jest: skierowanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na wskazane urzędy i pracowników tych urzędów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi na działanie pracowników Urzędu Miasta i Urzędu Dzielnicowego z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego.
Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) określa art. 3 § 1-3. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Punkt 8 § 2 artykułu 3 wymienia m.in. skargi na bezczynność organów, ale jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4.
Z uwagi na kierowanie konkretnych zarzutów pod adresem czynności pracowników Urzędu Miasta i Urzędu Dzielnicowego skargę J. T. należy zakwalifikować jako skargę złożoną w trybie działu VIII kpa, a konkretnie w trybie art. 228 kpa. Stanowi on, że przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Rozpatrywanie skarg w trybie działu VIII kpa pozostaje poza zakresem kognicji sądu administracyjnego. Wynika to z założenia, że w przedmiotowym postępowaniu skargowym nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do wnioskodawcy a jedynie zawiadamia się go o swoich działaniach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności będących przyczynami skargi. Do skarg i wniosków uregulowanych w dziale VIII kpa nie ma zatem zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu (podobnie WSA w Warszawie w wyroku z dnia 20.06.2007r. IV SA/Wa 140/07 i z 07.12.2006rISA/Wa1785/06orazNSAW-wa w postanowieniu z 18.02.2005r. OW 166/04).
Mając na uwadze powyższe, orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.