Uzasadnienie
Wnioskodawczyni w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i dwoma synami.
Określając majątek swój i osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym uwidoczniła, że w jego skład wchodzi mieszkanie o powierzchni 30 m2. Nie posiadają zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacowała na kwotę 2500 zł netto z prowadzonej przez męża działalności gospodarczej.
Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że nie posiada środków finansowych. Wyjaśniła, że sama nie pracuje zawodowo gdyż ma pod opieką niepełnosprawnego syna. Podniosła, że nie ma środków na zaspokojenie wszystkich kosztów związanych z bieżącym życiem. Zarobki męża to ok. 2500 zł na cztery osoby. Syn jest pod specjalistyczną opieką. Koszty jego leczenia to 350-300 zł miesięcznie. Powiada, że pieniędzy nie ma bo spłaca długi, spożytkowane na zakup leków i materiałów budowlanych.
Wezwana o złożenie dodatkowych oświadczeń i przedstawienie kopii dokumentów źródłowych wyjaśniła, że mąż rozlicza się w formie karty podatkowej na dowód czego przedkłada kopie stosownej deklaracji. Nadmieniła, że z tego tytułu posiada zadłużenia obecnie na ok. 3000 zł. Podała, że na prąd przeznaczają 121 zł miesięcznie, na gaz ok. 600 zł w okresach dwumiesięcznych, na telefon ok. 50 zł, na czynsz, wodę i śmieci 350 zł miesięcznie. Nie posiadają telewizora. Względem zaś wspólnoty mieszkaniowej mają zadłużenia przekraczające 15000 zł. Obecnie toczy się sprawa o zapłatę. Do swych pisemnych wyjaśnień wnioskodawczyni dołączyła kopię rachunków i pozwu.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Równocześnie godzi się zauważyć, że zgodnie z art. 246 §1 pkt. 2 ppsa sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmujące m.in. zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3) pod warunkiem złożenia oświadczenia, którym strona wykaże, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa). Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne". Owa "dokładność" stopniowana jest z kolei przeświadczeniem czy to sądu czy to referendarza, że strona okoliczności te wykazała to znaczy przedstawiła je w sposób przekonywujący.
W realiach niniejszej sprawy wnioskodawczyni złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to uzupełnione jej dodatkowymi wyjaśnieniami i okazanymi kopiami dokumentów źródłowych jest wystarczające do oceny aktualnej sytuacji wnioskodawczyni i jej możliwości płatniczych. Te nie rysują się dobrze, gdyż rodzina wnioskodawczyni nie należy do zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osoby ze znikomym majątkiem, obarczone długami borykające się z problemami zdrowotnymi jednego z dzieci. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że po opłaceniu wykazanych stałych obciążeń środki jakie pozostają do dyspozycji tej czteroosobowej rodziny z nie wystarczają nawet na opędzenie podstawowych potrzeb. Potwierdzeniem takiego stanu rzeczy jest zaś okazana kopia pozwu o zapłatę. Okoliczność, że do małżonków należy wykazane, mieszkanie w którym rodzina zamieszkuje nie zmienia tego spojrzenia.
Chociaż bowiem posiada ono potencjalnie pewną wartość sprzedażna lub podkładową to jednak trudno byłoby wymagać do strony takich rozporządzeń albowiem godziłyby one w podstawy egzystencji tej rodziny.
Uwzględniając to wszystko udzielono więc stronie skarżącej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami i orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §1 i 3 ppsa.