Uzasadnienie
Skargą z 29 lipca 2026 r. I. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. (dalej: "skarżąca") zaskarżyła postanowienie Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Skarga została podpisana przez pełnomocnika J.W.
Zarządzeniem z 14 września 2026 r. pełnomocnik został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wykazanie, że należy do kręgu osób, o których mowa w art. 35 § 1 p.p.s.a. i przedłożenie umowy o pracę w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Został też pouczony o treści tego przepisu.
Pismem z 28 września 2026 r. skarżąca przedłożyła pełnomocnictwo notarialne dla J. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym - Sąd jest zobligowany do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.).
Art. 35 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Zgodnie z § 2 pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej.
Zgodnie natomiast z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2026 r. (III OPS 2/25) wynika, że podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 p.p.s.a.
W wykonaniu wezwania Sądu skarżąca przedłożyła pełnomocnictwo notarialne dla J. W., które nie zawiera umocowania do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a ponadto nie wykazano, aby pełnomocnik był pracownikiem skarżącej, radcą prawnym lub adwokatem. Z KRS skarżącej wynika, że J. W. jest wspólnikiem spółki, ale nie jest uprawniony do reprezentacji skarżącej.
Podkreślić należy, że w wezwaniu do usunięcia braków formalnych pouczono o treści art. 35 p.p.s.a.
Tym samym, z uwagi na nieusunięcie – mimo wezwania – braku formalnego skargi, skarga podlegała odrzuceniu.
Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.