Uzasadnienie
Skarżący K. J. będąc policjantem w służbie stałej na podstawie decyzji Zastępcy Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] 1999 r. nabył prawo do równoważnika pieniężnego z tytułu braku lokalu mieszkalnego.
Na podstawie rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] 2005 r., z dniem [...] 2005 r. K. J. został zwolniony ze służby i uzyskał status emeryta policyjnego.
Komendant Powiatowy Policji w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] 2005 r. stwierdził wygaśnięcie decyzji nr [...] z dnia [...] 1999r. o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
W podstawie prawnej decyzji wskazano art.162 § 1 pkt 1 kpa, art.92 ust. 1 i 2 oraz art.97 ust.5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o policji /tekst jednolity z 2002r. nr 7, poz.58/, § 14 14 ust. l pkt 2 lit.a rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów, w związku z § 6 i § 9 ust. 1 pkt 5, oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego /Dz.U. Nr 100, poz.918/.
W uzasadnieniu decyzji podano, że z dniem [...] 2005 r. K. J. został zwolniony ze służby, w związku z powyższym należało stwierdzić wygaśnięcie z dniem [...] 2005r. decyzji z dnia [...] 1999r. jako bezprzedmiotowej.
[...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] decyzją nr [...]. z dnia [...] 2005 r., po rozpoznaniu odwołania K. J. uchylił decyzję Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] 2005r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W podstawie prawnej decyzji wskazano: art. 127 § 2, art.138 § 2 kpa, art.92 ust. 1 i art.97 ust. 1 i art.97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o policji /tekst jednolity: Dz.U. z 2002r. Nr 7, poz. 58 z późn.zm./ w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 kwietnia 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego /Dz. U. z 2005r. nr 70, poz.633/.
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji stwierdził co następuje
Mając na uwadze treść art. 162 § 1 pkt 1 kpa, który stanowi, że "Organ administracji publicznej, który wydał decyzje w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo, gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony" zasadnym było wydanie przez Komendanta powiatowego Policji w [...] decyzji nr [...], w związku ze zmianą statusu prawnego K. J. spowodowaną przejściem na emeryturę.
Organ II instancji stwierdził jednak, że decyzja organu I instancji obarczona jest szeregiem wad, a to powodowało konieczność jej uchylenia. Przede wszystkim decyzja organu I instancji zawiera błąd dotyczący podstawy prawnej. W dzienniku ustaw nr 70, poz. 633 z dnia 27 kwietnia 2005 r. zostało opublikowane rozporządzenie MSWiA z dnia 6 kwietnia 2005 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Wskazana zmiana rozporządzenia weszła w życie w dniu 12 maja 2005 r., a decyzja organu I instancji z dnia 14 lipca 2005 r. nie uwzględnia tej zmiany, co powoduje naruszenie art.107 kpa.
Nadto organ II instancji stwierdził nieprawidłowość dotyczącą sformułowania sentencji decyzji organu I instancji. Sentencja ta jest niekompletna, albowiem nie wskazuje daty cofnięcia nabytego uprawnienia. Data cofnięcia nabytego uprawnienia powinna wynikać z sentencji decyzji, a nie z jej uzasadnienia.
Natomiast organ II instancji przyznaje, że zaskarżona decyzja wydana została po upływie [...] dni od daty zwolnienia ze służby. W ocenie organu II instancji, przewlekłość organu była nieuzasadniona, gdyż postępowanie w sprawie wydania decyzji nr [...] nie posiadało cech "szczególnego skomplikowania sprawy".
Błędny jest jednak pogląd skarżącego, że decyzja w przedmiotowej sprawie powinna być wydana najpóźniej w dniu zwolnienia go ze służby, zgodnie z datą określoną w złożonym i poinformowania o tym fakcie organu I instancji w sposób ustny. Nie ma tu bowiem podstaw do zastosowania art.14 kpa. Który w § 2 dopuszcza ustną formę załatwienia sprawy.
Ponadto organ II instancji zwraca uwagę na fakt, że organ I instancji, po ustaleniu, że K. J. nabył prawo do emerytury i po złożeniu przez niego wymaganego oświadczenia mieszkaniowego winien w drodze odrębnego postępowania administracyjnego, rozpatrzyć złożony przez niego wniosek i ewentualnie wydać decyzję o przyznaniu zainteresowanemu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego za okres od [...] do [...] 2005 r. Gdyby organ nie zaniechał powyższej czynności, podstawę prawną ewentualnego wydania stosownego orzeczenia byłby § 8 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W myśl powołanego paragrafu przepisy tegoż rozporządzenia stosowało się również do emerytów i rencistów policyjnych. Na podstawie wskazanego przepisu posiadali oni również uprawnienia do równoważnika za brak lokalu. Jednak z dniem 12 maja 2005 r. § 8 w rozporządzeniu MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. został uchylony.
W związku z powyższym w aktualnym stanie prawnym, podstawę wydania orzeczenia w sprawie ewentualnego przyznania K. J. równoważnika za brak lokalu mieszkalnego za wskazany okres tj. od [...] do [...] 2005 r. stanowiłby art.92 ust. 1 ustawy o Policji w związku z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin /Dz.U.z 2004r. Nr 8, poz.67 z późn.zm./
Mając powyższe na uwadze organ II instancji uchylił decyzje organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Skargę na powyższą decyzję złożył K. J. podnosząc że został pozbawiony należnych uprawnień. Podaje, że konieczność złożenia nowego oświadczenia mieszkaniowego nie znajduje żadnych podstaw prawnych. Nowe oświadczenie składa się tylko w przypadku gdy w sytuacji mieszkaniowej nastąpią zmiany, a w jego sytuacji taka zmiana nie nastąpiła. Skarżący uważa, że decyzja Komendanta [...] Policji obarczona jest błędami, w przedmiotowej sprawie Komendant powiatowy Policji w [...] winien był wydać decyzję w sprawie ekwiwalentu za brak lokalu mieszkalnego na podstawie raportu o zwolnieniu ze służby, w dniu zwolnienia bez potrzeby składania nowego oświadczenia mieszkaniowego, wszczynania w tej sprawie nowego postępowania, ponad postępowanie w sprawie zwolnienia ze służby. Stąd też skarżący uważa, że decyzja organu II instancji jest stronnicza i wydana na korzyść organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.
W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę wskazano, że skarżący nie kwestionuje faktu uchylenia decyzji organu I instancji, lecz zarzuca bezpodstawność stanowiska zajętego w decyzji organu II instancji odnośnie wymogu złożenia przez niego nowego oświadczenia mieszkaniowego dot. okresu po zwolnieniu ze służby. Jak podnosi organ, zgodnie z § 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, przedmiotowy równoważnik przyznawany był na podstawie oświadczenia majątkowego. Do chwili zwolnienia ze służby skarżący pobierał go na podstawie § 1 cyt. rozporządzenia, zaś po zwolnieniu podstawę przyznania tego równoważnika stanowił § 8 tego rozporządzenia, a więc uległa zmianie podstawa jego przyznania. Zmiana podstawy przyznania wymagała więc złożenia nowego oświadczenia majątkowego, czego skarżący nie uczynił. Zaistniała więc przeszkoda formalna do wypłacenia wymienionego równoważnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art.3 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/ Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art.l § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 169/ nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi, zarzutami, wnioskami oraz powołana podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Stan faktyczny w rozpoznawanej sprawie jest bezsporny. Przedmiotem sporu jest natomiast ustalenie, czy skarżącemu przysługuje prawo do równoważnika pieniężnego z tytułu braku lokalu mieszkalnego. Dla rozstrzygnięcia powyższego indywidualnego sporu koniecznym jest rozważenie ogólnego zagadnienia jakim jest sytuacja prawna funkcjonariuszy zwolnionych ze służby, a uprawnionych do policyjnej emerytury lub renty w zakresie świadczeń i uprawnień związanych z zaspakajaniem potrzeb mieszkaniowych. Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji /Dz.U. z 2002r. Nr 7, poz.58 z późn.zm./ w rozdziale 8 zatytułowanym "Mieszkania funkcjonariuszy Policji" - reguluje jakie świadczenia i uprawnienia przysługują funkcjonariuszom. Zgodnie z regulacją zawartą w powyższym rozdziale są to: prawo do lokalu mieszkalnego /art.88/, prawo do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu /art.91/, prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego /art.92/, pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego, domu /art.94/.
Jak stanowi art.92 ust. 1 ustawy Policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Ust.2 art.92 zawiera delegację dla ministra właściwego do spraw wewnętrznych do określenia w drodze rozporządzenia wysokości oraz szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania oraz zwracania równoważnika o którym mowa, uwzględniając podmioty uprawnione do jego otrzymania, sposób ustalania wysokości równoważnika, wzory wymaganych dokumentów, organy właściwe do jego przyznawania, odmowy przyznania, wypłaty, cofania albo żądania jego zwrotu, a także sposób postępowania w przypadku wystąpienia zbiegu uprawnień do jego otrzymania.
Na podstawie wskazanej delegacji ustawowej, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał dnia 28 czerwca 2002 r. rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego /Dz.U. Nr 100, poz.918/. W rozporządzeniu zostały uregulowane zagadnienia o których mowa w delegacji ustawowej, a nadto w § 8 określono "przepisy rozporządzenia stosuje się do emeryta, rencisty policyjnego oraz osób uprawnionych do renty rodzinnej po zmarłym policjancie oraz po zmarłym emerycie lub renciście o których mowa w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji...".
W oparciu o wskazany § 8 rozporządzenia przyznawano emerytom policyjnym prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Przesłanki przyznawania prawa do równoważnika, odmowy przyznania, cofania, zwracania stosowano analogiczne jak dla funkcjonariuszy pozostających w służbie. Na podstawie powyższego stanu prawnego ukształtowała się praktyka, że prawo do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego przysługuje również emerytom policyjnym.
Powyższe rozporządzenie zostało zmienione rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 kwietnia 2005 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego /Dz.U. Nr 70, poz.633/. Zmiana rozporządzenia, która weszła w życie 12 maja 2005r. polegała m.in. na skreśleniu § 8. A zatem w rozporządzeniu MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, począwszy od 12 maja 2005 r. nie ma przepisu, który pozwalałby stosować powyższe rozporządzenie do emerytów policyjnych.
W związku z powyższą zmianą stanu prawnego organ II instancji wyraził pogląd, że począwszy od 12 maja 2005r. brak podstawy prawnej do otrzymywania przez emerytów policyjnych równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podzielając co do zasady pogląd, że emerytom policyjnym nie przysługuje prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, pragnie jeszcze zwrócić uwagę na następujące argumenty.
Przede wszystkim ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji reguluje sytuację prawną funkcjonariuszy policji i w żadnym przepisie w żaden sposób nie odnosi się i nie reguluje sytuacji prawnej emerytów policyjnych. Również w treści delegacji ustawowej zawartej w art.92 ust.2 będącej podstawą prawną wydania rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. brak przyzwolenia ustawodawcy na rozszerzenie zakresu podmiotowego rozporządzenia w stosunku do zakresu podmiotowego ustawy. Stąd też można mieć daleko idące wątpliwości, czy § 8 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. stanowiący, iż przepisy rozporządzenia stosuje się do emeryta, rencisty policyjnego...nie został wydany z przekroczeniem delegacji ustawowej.
Nadto rozważając sytuację prawną emeryta, rencisty policyjnego należy sięgnąć do ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,..../Dz.U. z 2004r. Nr 8, poz.67 z późn.zm./ Jest to bowiem podstawowy akt prawny, który określa nie tylko zasady nabycia prawa do emerytury, renty, ale również określa jakie świadczenia przysługują w ramach zaopatrzenia emerytalnego. Zgodnie z art.2 pkt 2 lit. c powołanej ustawy, w ramach zaopatrzenia emerytalnego przysługują na zasadach określonych w ustawie takie uprawnienia jak: prawo do lokalu mieszkalnego albo do pomocy w budownictwie mieszkaniowym. Uprawnienia te zostały sprecyzowane w przepisach art.29 i art.30 ustawy.
Przepis art.29 ust. 1 ustawy stanowi, że funkcjonariusze zwolnieni ze służby, uprawnieni do policyjnej emerytury lub renty, mają prawo do lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji odpowiednio ministra właściwego do spraw wewnętrznych.... W rozmiarze przysługującym im w dniu zwolnienia ze służby. Do mieszkań tych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące lokali mieszkalnych dla funkcjonariuszy.
Z kolei przepis art.30 ustawy stanowi, że emerytom i rencistom policyjnym zapewnia się pomoc w budownictwie mieszkaniowym na zasadach przewidzianych dla funkcjonariuszy.
Tym samym ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji uregulowała, że emeryci i renciści policyjni mogą korzystać: z prawa do lokalu mieszkalnego i z pomocy w budownictwie mieszkaniowym. Natomiast wskazana wyżej ustawa nie wyposażyła emerytów i rencistów policyjnych w takie uprawnienia jak prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, czy prawo do równoważnika pieniężnego z tytułu remontu lokalu.
W świetle przedstawionego stanu prawnego należy stwierdzić, że zarówno w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji...jak i w ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji brak podstawy prawnej, która pozwalałby przyznać emerytowi policyjnemu prawo do równoważnika pieniężnego z tytułu braku lokalu, lub prawo do równoważnika pieniężnego z tytułu remontu lokalu. Tym samym obowiązujący do 12 maja 2005 r. § 8 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, stanowiący, iż rozporządzenie stosuje się do emeryta, rencisty policyjnego mógł naruszać zarówno ustawę z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji jak i ustawę z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji...Z uwagi jednak, że przedmiotowy § 8 rozporządzenia został uchylony, kwestia rozważania jego zgodności z wymienionymi ustawami stała się bezprzedmiotowa.
Dlatego też Sąd podziela pogląd wyrażony w rozpoznawanej sprawie przez organ II instancji, zgodnie z którym w obowiązującym stanie prawnym brak jest podstawy prawnej, która pozwalałby na przyznanie emerytom policyjnym prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Organ administracyjny jako datę utraty podstawy prawnej przyjął dzień 12 maja 2005 r. tj. wejście w życie rozporządzenia MSWiA z dnia 6 kwietnia 2005 r., które uchyliło § 8 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r., w czasie bowiem obowiązywania § 8 rozporządzenia organy administracyjne nie były władne do samodzielnej oceny, czy przepis ten nie narusza przepisów ustaw. Rozporządzenie MSWiA z dnia 6 kwietnia 2005 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, którym uchylono § 8 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r., nie zawiera żadnych przepisów o charakterze przejściowym, tym samym skutkiem uchylenia § 8 jest utrata prawa do równoważnika i niemożność nabycia tego prawa przez emerytów policyjnych.
Uchylenie § 8 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. mogło być spowodowane dostrzeżeniem braku ustawowej podstawy do przyznawania emerytom i rencistom policyjnym prawa do równoważnika pieniężnego z tytułu braku lokalu mieszkalnego, stąd też i brak przepisów przejściowych.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż w rozpoznawanej sprawie skarżącemu jako policjantowi przysługiwał równoważnik pieniężny z tytułu braku lokalu mieszkalnego, określony w art.92 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, a przyznany na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...]1999 r.. W dniu [...] 2005r. skarżący został zwolniony ze służby, tym samym utracił prawo do równoważnika pieniężnego z tytułu braku lokalu mieszkalnego, które posiadał jako policjant. W związku z uzyskaniem statusu emeryta policyjnego skarżący mógł na podstawie obowiązującego wówczas § 8 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. uzyskać prawo do równoważnika pieniężnego z tytułu braku lokalu mieszkalnego, ale tylko za okres od [...] 2005 r. do [...] 2005 r., albowiem z dniem 12 maja 2005 r. przestał obowiązywać powoływany § 8.
Prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego jest przyznawane na podstawie decyzji administracyjnej w postępowaniu, które wszczynane jest wyłącznie na wniosek zainteresowanej osoby. Ustalenie uprawnień do otrzymania równoważnika jego wysokości dokonuje się na podstawie oświadczenia majątkowego, zmiana statusu prawnego osoby uprawnionej do równoważnika z funkcjonariusza na emeryta policyjnego uzasadniała złożenie nowego wniosku o przyznanie tego świadczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie podziela natomiast poglądu organu II instancji zawartego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji /str.4/, w którym organ podaje, że podstawę wydania orzeczenia w sprawie ewentualnego przyznania K. J. równoważnika za brak lokalu mieszkalnego za okres od [...] do [...] 2005 r. stanowiłby art.92 ust. 1 ustawy o Policji w związku z art.29 ust.1. ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji...
Jak bowiem wcześniej Sąd wskazał, powołane przepisy ustaw nie przyznają emerytom policyjnym prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Gdyby bowiem z przepisów ustawowych można było wywieść posiadanie takiego prawa przez emeryta policyjnego, to fakt uchylenia § 8 rozporządzenia MSWiA nie miałby istotnego znaczenia. Nie można bowiem poprzez zmianę przepisów wykonawczych pozbawić danej osoby prawa, które wynika z ustawy.
W analizowanym stanie prawnym mamy jednak sytuację odmienną, przepisy ustawowe nie przyznały emerytom policyjnym prawa do równoważnika pieniężnego z tytułu braku lokalu mieszkalnego, natomiast w rozporządzeniu wykonawczym do ustawy o Policji, z dnia 28 czerwca 2002 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, działając z przekroczeniem delegacji ustawowej, przyznał takie uprawnienie emerytom policyjnym w § 8 rozporządzenia, a następnie rozporządzeniem z dnia 6 kwietnia 2005 r. uchylił § 8. Tym samym wskazane przez organ II instancji przepisy ustawowe tj.art.92 ust.1 ustawy o Policji, art.29ust.1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji... nie mogą stanowić podstawy prawnej przyznania równoważnika pieniężnego emerytowanemu funkcjonariuszowi, albowiem takiej podstawy nie zawierają.
Stąd też w rozpoznawanej sprawie zasadniczym problemem, który wymagał rozstrzygnięcia i rozważenia było ustalenie czy emerytom policyjnym przysługuje prawo do równoważnika pieniężnego z tytułu braku lokalu mieszkalnego. Kwestię tę co do zasady organ II instancji ustalił prawidłowo, aczkolwiek jej uzasadnienie i argumentacja wymagała uzupełnienia.
Tym samym zarzuty skargi dotyczące konieczności złożenia wniosku o przyznanie prawa do równoważnika pieniężnego z tytułu braku lokalu mieszkalnego w postaci nowego oświadczenia mieszkaniowego, a także niewątpliwie słuszne zarzuty dotyczące przewlekłości postępowania / aczkolwiek skarżący nie składał skargi na bezczynność organu/ stały się prawnie irrelewantne wobec braku podstawy prawnej pozwalającej na przyznanie równoważnika pieniężnego emerytowi policyjnemu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.