Uzasadnienie
Postanowieniami z dnia 26 lutego 2010 r. ustanowiono dla skarżącego w sprawach prowadzonych pod sygnaturami akt III SA/Kr 1179-1187/09 adwokata, którego, Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa B. C. (k. 35 akt o sygn. III SA/Kr 1179/09, k. 27 akt o sygn. III SA/Kr 1180/09, k. 30 akt o sygn. III SA/Kr 1181/09, k. 31 akt o sygn. III SA/Kr 1182/09, k. 30 akt o sygn. III SA/Kr 1183/09, k. 30 akt o sygn. III SA/Kr 1184/09, k. 30 akt o sygn. III SA/Kr 1185/09, k. 33 akt o sygn. III SA/Kr 1186/09, k. 30 akt o sygn. III SA/Kr 1187/09). Wyznaczony adwokat podjęła w sprawach czynności przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie jeszcze przed ich połączeniem do wspólnego rozpoznania (vide: protokół rozprawy k. 42, k. 33 akt o sygn. III SA/Kr 1180/09, k. 36 akt o sygn. III SA/Kr 1181/09, k. 36 akt o sygn. III SA/Kr 1182/09, k. 36 akt o sygn. III SA/Kr 1183/09, k. 36 akt o sygn. III SA/Kr 1184/09, k. 36 akt o sygn. III SA/Kr 1185/09, k. 36 akt o sygn. III SA/Kr 1186/09, k. 41 akt o sygn. III SA/Kr 1187/09). Po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyroku (k.
- 43) sporządził zaś i wniósł skargę kasacyjną (k.73-75).
Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznał zawartego w skardze kasacyjnej wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które zgodnie z oświadczeniem adwokata nie zostały opłacone ani w całości ani w części (vide: k. 74).
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku zostało ono złożone przez adwokata pośród treści skargi kasacyjnej (vide: k. 74).
Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej adwokatowi, który prowadził sprawę w I instancji przysługuje stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b) opłata w wysokości 120 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 50% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Uwzględniając jednocześnie fakt, że w realiach rozstrzyganego przypadku sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, ustaloną opłatę należało odpowiednio zwielokrotnić do kwoty 840 zł (z wyliczenia120x7=840). Chociaż bowiem połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy wykazują znaczne podobieństwo stanu prawnego oraz zbieżność przedmiotową, to jednak w takich przypadkach zdaniem NSA nie mogą być traktowane jak sprawa pojedyncza (por. wyrok NSA z 6.11.2009 r. I OSK 392/09 oraz postanowienie WSA w Krakowie z 30.03.2010 r. III SA/Kr 635/08).
Połączenie oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia nie oznacza bowiem, że takie połączenie tworzy z tych spraw jedną nową sprawę a tylko jest podyktowane względami technicznymi oraz ekonomią procesową. To zaś nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności oraz nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami (por. H. Knysiak-Molczyk komentarz do art. 111 Lex Polonica oraz wyrok NSA z 1.04.2010 r. II OSK 2060/09 a także postanowienie NSA z 10.06.2008 r. II FZ 231/08).
Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia zwielokrotniona w ten sposób opłata ulega jeszcze powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.